¶ Periarmenias
prohemialis ꝓpoſitio in qua affirmatōni negatio. ⁊ orōni p̄ponit̉ enūciatio.¶ Et videt̉ primo qd̓ nō ſit ꝯueniesꝓpoſitio ꝓhemialis qͦ ad pͥmaꝫ ꝑte in qͣ dicit̉pͥmū oportꝫ ꝯſtituere qͥd nomē ⁊ ꝟbū. Qꝛ nomē ⁊ verbū ſunt cōſtituta a gramatico ergo nōoportꝫ ea hic ꝯſtituere ſicut dicit propoſitio¶ Secūdo ſic. nomē ⁊ verbū ſunt dicibilia incōplexa. gͦ de eis nō eſt hic determīandum ſed inp̄dicamētis. Etiā hic ſoluꝫ habet determīari dehijs q̄ reſpiciunt ſecundā oꝑationē intellectusnomē aūt ⁊ verbum vt manifeſtū eſt reſpiciūttm̄ primā oꝑatōem intellectus. ¶ Tertio voxeſt quoddā inſtrumentū ad exprimēdum mentis ꝯceptum ⁊ ponit̉ in diffinitōibus nomīs ⁊verbi ⁊ orōnis ergo debuit enūerari in dicta ꝓpoſitione. ¶ Quarto alie ſunt ꝑtes a nomīe ⁊verbo ergo deberēt nūerari ſicut nomē ⁊ verbuꝫ¶ Quinto enūciatio diuidit̉ in cathegoricaꝫet ypoteticam ſicut in affirmatiuā ⁊ negatiuamergo illa mēbra fuiſſent enūerata ſicut affirmatio ⁊ negatio ¶ Sexto affirmatio pͥor eſt negatione cū iuxta ph̓m in fine ſecūdi huiꝰ p̄ſupponat negatio affirmatōem. ⁊ oratio eſt genꝰ enūciatōis qd̓ eſt prius ſua ſpē igit̉ nō videtur hiceſſe ordo cōueniensIn oppoſitū eſt phūs in littera ⁊ ponitur iſte diſcurſus. Maior. In om̄iproceſſu artificiali eſt neceſſarium excognitiōe cauſaꝝ ⁊ elemētoꝝ deuenire in noticiam cauſatoꝝ. Minor. nōmen ⁊ verbū ſunt enūciatōis ꝑtes integrales affirmatio ⁊ negatio ſubiectie ſiue ſpes. genꝰ oro intēta prīcipalit̓ enūciatio q̄ multiplici rōe p̄ponit̉orationi. ſicut negatio affirmationi.Igitur vera ⁊ ordinata eſt prohemimialis ꝓpoſito in qͦ affirmatōi negatio. ⁊ or̄oni p̄ponitur enūciatioMaior ꝓpoſitō eſt areſtotil̓ in pͥmo phiſicoꝝMinor ꝓbat̉ pͥmo de nomine ⁊ verbo. Quianomē in ꝯſtitucōe enticiatōis ſe habet ꝑ modūmaterie verbū vero ꝑ modū forme. ſꝫ illa duointegrant ꝯpoſitū. Et ad ꝯſtitucōem enūciatīeoratiōis ſufficiūt. Et ſunt prīcipales ꝑtes. ſubnomine tamē poteſt cōp̄hendi ꝓnomen. et ſubverbo ꝑticipium. qd̓ eſt quādoqꝫ p̄dicatū materiale incluſū in verbo adiectiuo. Alie vero ꝑtes vt dicit petrus hiſpanꝰ ſūt ſinchategreumatice id eſt conſignificatiue. De affirmatione etnegatōe patet. qꝛ affirmatio ẜm philoſoſum in
poſt p̄dicamētis idē eſt ꝙ oratio affirmatiua. ⁊negatio idē ꝙ oratio negatiua. ſed oratio affirmatiua ⁊ negatīa ſūt ſpecies ipſius enūtiatōiseqͣliter genus ꝑticipātes. Et hocmō genꝰ enūtiationis eſt oratio. ex qͦ oīs enūtiatio ē oratioſed nō ecōtra. Enūciatio tn̄ eſt prīcipaliter īteta qꝛ iuxta ſuperius dicta eſt hic prīcipale ſubiectuꝫ cuiꝰ paſſiones ⁊ prīcipia in hoc libro determinātur. Et ergo in ꝓhemio ẜm dominū albertū p̄ponitur orationi. Quia licet ſīplicietrſequatur oratōeꝫ ſicut ſpecies ſuū genus. antecedit tamē eā ordine intētioīs. q̄ ītētio explicat̉in ꝓhemio. Ex quo patet ꝙ ī ꝯueniēter vt dixitandromicus hūc librū prīcipaliter intēdere deoratione. ⁊ oratōꝫ eſſe ſubiectū. Qꝛ multe ſūtoratioēs et oratioīs partes. de quibꝰ h̓ nō īteditur et tractatur. ſed ꝑtinet ad gͣmaticam. ⁊ rethoricaꝫ. multe enī ſunt non interpretatiue vl̓enūciatiue vt patet de depͥcatiua. optatiua. ꝯiūetiua. ⁊ infinitiua. principalis aūt finis eſt ꝯſtituere orōnem interp̄tatiuā. que verum ⁊ falſuꝫſignificat que vocat̉ enūciatio. Finaliter etiamnegatio p̄ponitur affirmationi ẜm albertū. Qꝛnegatio eſt cōplementum oppoſitōis que ē paſſio principaliter intēta. licet em̄ oppoſitio ſit. inter affirmatōem ⁊ negationē equaliter. tamē nōcōpletur niſi in negatōne. Ens em̄ nō eſt cauſaalicuiꝰ oppoſitionis ſed potius nō ens ad ensrelatum. ¶ Alij tamē dicūt ꝙ licet ſimpliciteret ẜm nature ordinem affirmatio pͥor ſit negatione. ⁊ oratio enūciatōne. ſicut illud pͥus eſt aquo nō ꝯuertitur ſubſiſtendi ꝯſeq̄ntia. tamē. p̄nō attēdens illū ordinem p̄ponit iſta ſibiīuicēẜm beatum thomā ꝓpter duas cauſas Primaeſt. quia in hoc libro procedit ſeruādo ordineꝫẜm que pars prior eſt toto. qd̓ patet inductiueſic. quia nomen ⁊ verbum ſunt ꝑtes integralesenūciatōis. ⁊ negatio habet magis rōnem ꝑtisreſpectu affirmatiōis qͣꝫ econtra. quia in negatione ꝑtes magis diuidūtur qͣꝫ in affirmatiōe.ideo negatio magis accedit ad ꝑtes diuiſas qͣꝫaffirmatio. Secunda cauſa eſt. quia qͣꝫuis eſſeſimpliciter p̄cedat nō eſſe. in rebus tamē creatꝭquia ex nihilo ſunt. nō eſſe p̄cedit eſſe ⁊ ꝑ conſequēs negatio affirmatōem. Tertiā cauſam addunt alij dicentes ꝙ negatio p̄ponitur affirmationi. ne quis credat ꝙ enūciatio analogice dicatur de affirmatōne ⁊ negatiōe. Et qualiter cūqꝫ dicatur patū refert. Cōcluſio ſequitur ex premiſſis. Dicit̉ autē in propoſiciōe textuali. Primū oportet ꝯſtituere. vbi oportꝫ nō dicit neceſſitatē abſolutam. ſed ꝯdicionatā ſiue ex ſuppoſitione. ſuppoſito em̄ ꝙ debeamꝰ habere completāet pefecta noticiam ꝯſideratorū in iſto libro et
A