Druckschrift 
Commentaria in Porphyrium, Aristotelem et Gilbertum Porretanum secundum viam Albertistarum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

MAS p V9. . Gilberti. porritani

corpore maior. ⁊ in minori minor. ſicut albedo ſapor odor ⁊ hmōi. ⁊ hec ſunt minus ꝑ accidens in loco qͣꝫ ea que nō ſunt ſitualia ſicutſcīa ꝟtus ⁊ ſimilia. Ea vero q̄ ſunt iſtoꝝ queſunt ꝑ accidēs in loco ſunt ſpes viſibiliū queſunt in aere nō ſicut in loco. ſꝫ potius ſicut inmedio deferēte. dicūtur pͦ accūs eſſe in loco qꝛaer deferens eſt in loco Ad ſecundū eſt dd̓mꝙ aīa non eſt in corpore ſicut locatū in loco vl̓ſicut accn̄s in ſubiecto ſuo. ſed ſicut ꝑfectio inſuo ꝑfectibili. vt dc̄m fuit in ſolutōe p̄cedentiSecundū dubium eſt. an vnū ⁊ idemcorpus numero poſſit eſſe in diuerſis locis. etduo corꝑa in vno. Et videtur ꝙ ſic. qꝛ vna⁊ eadem vox venit ad au̓res diuerſoꝝ. gͦ Probat̉. qꝛ ſicut ſe habet viſibile ad viſum. ita audibile ad auditū. ſed vnū ⁊ idem viſibile venit ad diuerſoꝝ viſus. gͦ vna ⁊ eadem vox venit ad diu̓ſoꝝ aures Scd̓o ſic. vox ē ſonusab ore aīalis ꝓlatus. ſed oībus tacētibꝰ ⁊ vnotm̄ ꝓferente iſtam vocē ſcꝫ a. vel b. illa videt̉vna numero venire ad diuerſoꝝ aures. igit̉.⁊c. Cōtra ſcd̓um ſic. In eodē loco poſſunteſſe duo corꝑa ſimul. patꝫ de ferro ignito. vbiſunt ſil̓ ferꝝ ⁊ ignis. ꝯn̄a patet. qꝛ ſimilis poſſibilitas videtur eē hic ⁊ ibi. Solutio nōqꝛ implicat ꝯdcōem. qꝛ cū corpus eſt in locotūc pͥncipiū mediū ⁊ finis illius corporis cōtenti ſunt in loco. ⁊ termī corꝑis cōtenti ſuntintra terminos loci. Cū vero idem corpus ponitur in alio loco. tūc termī illius corꝑis ſūtextra illum locū primū. ⁊ ſic ſeq̄retur ꝙ eſſentintra ⁊ extra quod implicat. Et ſic duo corꝑanō poſſunt eſſe in vno loco. qꝛ qͣꝫtitas loci cōmeſuratur qͣꝫtitati corꝑis locati. ⁊ ſic dimenſiones efficerētur eedē eſſential̓r. ⁊ duo corpora eſſent vnū corpus. ſicut Albertꝰ declarat. iiijphiſicoꝝ de vacuo. vn̄ eſt repugnātia qͣꝫtitatis dimēſionū. Dicit em̄ ph̓s. iiij. phiſicoꝝ qdimēſiones ſole ſine qͣlitatibꝰ ⁊ paſſionibꝰ faciunt diſtare. Nam corpus cubitū facit diſtare ẜm ꝙ d̓r ibi. qꝛ ille dimēſiones repugnātad inuicē. vna expellit aliam nec poſſunt ſiml̓eſſe. Ibi tn̄ ꝯſiderādū quod d̓r. poſſunt aliqͣrepugnare ſcꝫ formal̓r vl̓ ꝟtual̓r. Primo mōrepugnāt duo cōtraria puta calidū ⁊ frigidūSecūdo mō cauſa natural̓ repugnat effectuioppoſito ſui effectus. vt ignis frigiditati. dueigit̉ dimēſiones repugnant. Nō pͥmo mō ſedſecūdo mō. qꝛ repugnatia duaꝝ dimēſionuꝫnō ē niſi ꝓpter ſimultatē loci quē replet vnūcorpus qͣꝫtum p̄t repleri. Secūdo ſi aliqd̓ corpus repleat cū eo eundē locū erit repugnātia

qͣꝫtitatum pͥmo non formal̓r ſed ꝟtualiter rōne illius effectus qͥ eſt in loco repletio Adobjecta in oppoſitū. Ad pͥᵐ ē dd̓. ꝙ eadē voxẜm ſpēm venit ad aures diuerſoꝝ nō āt ẜᵐ numerū. Primū patꝫ. qꝛ iſte voces generātur ſb̓eiſdē accn̄tibꝰ. ſub eadē figura. figura aūt eſtaccidēs ꝯſequēs ſpēm in cuius ſignū illa queſunt eiuſdē ſpeciei habēt eandē figurā. ⁊ generātur ſub eiſdē ⁊ ſimilibꝰ accn̄tibus. Scd̓mpatet. qꝛ accn̄tia numerātur ad numerū ſuoꝝſubiectoꝝ. tales voces ſunt in diuerſis ſubiectis numero. qꝛ in diuerſis ꝑticulis aeris perqͣs veniūt ad auditū Un̄ cōmentator ſcd̓ode aīa d̓t. ꝙ vox pͥmo recipit̉ in aere ſub determinata figura. ⁊ ſub determinato accn̄te Uoxaūt ſic recepta nata eſt generare ſecundā vocēſibi ſimilē in aere. ⁊ illa terciā. ⁊ ſic ꝯn̄r̄. Et hͦvoluit cōmentator ⁊ Algazel. ꝙ generatio vocis in aere fit per circulos ſicut nos imaginamur generatōem circuloꝝ in aqua. ſicut ſi qͥsꝓijecerit lapidē in aquā. tūc centrū ꝓiectiōisillius lapidis generat circulū. ⁊ ille vlteriusmaiorē. ⁊ ille alium maiorē. donec ceſſaueritꝟtus ꝓijciētis. ſic ſimili mō imagīamur de generatōe vocis. qn̄ em̄ vox pͥmo recipit̉ in aereſub detetminata figura ⁊ ſub determinato accidēte. tūc iſta vox circulariter nata eſt generare aliam ſibi ſimilē. ⁊ illa aliam. ita ꝙ primamagis eſt diſtincta. ſecūda minus ⁊ tercia adhuc minus Ad ꝓbatōem vero d̓t Albertꝙ eadē queſtio eſt de viſis ſicut de auditis. qͣliter in diuerſis ocul̓ ſint ꝓpter aerē deferenteꝫſpecie viſibilē. ſed in hoc tn̄ eſt drā. qꝛ viſibile in aere perſpicuo eſt ẜm eſſe ſpirituale. Sonus vero ſiue vox ẜm eſſe plus materiale. tutn̄ ẜm eſſe ſpirituale nō p̄t vnū ⁊ idem creatueſſe in diuerſis niſi etiā iſtud ſit in diuerſis locis. in quo etiā eſt ẜm eſſe ſiue ſpūale ſiue materiale. qꝛ ſenſibile nō eſt ſubſtantia. vt per ſeexiſtere poſſit. ſed ſemꝑ eſt in aliquo vt in ſubiecto. Et ergo iſtud ſoluitur ſicut primū. ſcilꝫꝙ vnum generatur ab alio in imaginem ⁊ ſimilitudinē ipſius. Et ſic originaliter eſt vnūmaterial̓r aūt multa. quod eſt in ſenſibus diuerſoꝝ Ad probatōem vero de ferro ignito dicendum eſt. ꝙ non eſt imaginandū igneꝫet ferrum eſſe ſimul. ſed ꝙ ferrum eſt poroſuꝫmultis pͥoris in quibꝰ ignis capitur. ⁊ ſic nōſunt duo corpora ſimul Ubi autē aliud ſimplex ē aliud cōpoſitū Simplex qͥdem eſt quod a ſimplici loco ꝓce dit. Cōpoſitum aūt qd̓