Sex principia

ē ſb̓i ectiue ī corꝑe ꝯtinēte ſiue locāte. qͦ nō obſtante circūſcribit ip̄m locatū derelinquēs perhoc in eo vnū principiū quo res locata ad locum ꝯꝑatur. Un̄ ẜᵐ Ulricū locus eſt cauſa efficiens locati hn̄s circa ip̄m actum ſimilē actui forme qui eſt limitare ⁊ determinare. ⁊ ſicfiguralis circūſcriptio locati ꝓcedit ex figuraloci. ſicut patꝫ in elementis que ẜm ſui ꝓpriānaturā qua mouētur motu recto habēt figurārectā. ꝓpter ambiens aūt ⁊ cōtinens ea ſcꝫ celum hn̄t figuras circulares. Et hoc eſt qd̓ d̓tꝓpoſitiolꝙ locus circūſcribit locatū inqͣꝫtumcircūſcribere eſt figurare. ⁊ circūſcribi eſt figurari ad figurā ꝯtinentis ⁊ circūplectētis.Minor ꝓbatur pͥmo ꝙ nō ſit locus. qͥa locꝰvt in maiori dictū eſt ſubiectiue eſt in corꝑelocante. ⁊ extra locatū. ſed vbi eſt in re locataergo nō ſunt eadē qꝛ que drn̄t ſubiectiue nonſunt eadē ¶ Secūdo etiā nō ē eſſe in loco. qͥanullū abſtractū eſt ſuū concretū. eo ꝙ albedonō eſt eſſe album. ſed vbi formaliter ſumptuꝫeſt abſtractū. ergo nō eſt eſſe in loco qd̓ eſt ſuuconcretū. ſed formal̓r melius diceret̉ vbiatiovel vbeitas qͣꝫ vbi. ſicut in p̄dicam̄to qͣlitatismelius qͣlitatem eſſe genus qͣꝫ quale ¶ Tercionō eſt res locata vt manifeſtū eſt. gͦ p̄ter hec ēq̄dam forma media inter locū ⁊ locatū. qͣ mediante res locata denoīatur eſſe in loco. ¶ Etergo bene infertur ꝙ eſt corꝑis locati circūſcitio a loci circūſcriptōe cauſata ¶ Pro cuiusdiffinitōis declaratōe ẜm dn̄m Albertū ē ſciēdum. ꝙ triplex eſt circūſcriptio. Una q̄ eſt circūſcribentis corꝑis. ⁊ illa eſt actio. Alia ē cirſcriptio locati paſſiua. ⁊ illa vocat̉ paſſio. tercia eſt ꝓcedens ab vtraqꝫ. ſcꝫ ab ea que ē actioet ab ea q̄ eſt paſſio. ⁊ illa noīat predicamentūvbi. ⁊ vocatur talis cōmēſuratio loci ad locatum ẜm quā loco in cōi vel huic loco corpꝰ locatū ꝯꝑatur. Et ſic eſt ſpeciale genus ⁊ vna pͥmaꝝ ſpecieꝝ entis. ⁊ ē p̄dicamētū qn̄ ſub vocedeſignat̉. Et hoc mō quod alicubi eſt. vbi eſſed̓r. ⁊ hoc eſſe ſic ꝯparatū ad locū in nullo aliorū p̄dicamētoꝝ reꝑitur ¶ Ad obiecta in oppoſitum. Ad pͥmū eſt dd̓m. ꝙ vbi nō accipit̉hic ſincathegreumatice ſed noīalit̓. ſicut de qn̄in capitulo p̄cedēti dictū eſt ¶ Ad ſecūdū eſtdd̓m. ꝙ vbi p̄dicatur de pͥma ſubſtātia inqͣꝫtūaccipit̉ ꝯcretiue. qꝛ dicimꝰ ſortes ē in loco. lcꝫnō abſtractiue dd̓o. ſortes ē vbiatio vel vbeitas ¶ Ad terciū dictū ē in cōcluſioneCirca p̄dicta ſunt dubia. Primū eſt.An aīa ſit ī loco. Et videtur ꝙ ſic. qꝛ illud qd̓eſt hic de neceſſitate ⁊ nō alibi. hoc de neceſſita

te eſt in loco. aīa eſt hmōi. igit̉. ⁊c̄. Minor ꝓbatur. qꝛ eſt in vno corꝑe ⁊ nō in alio. ¶ Secūdo cuicūqꝫ d̓bet̉ ſitus illi debetur locus. qꝛ ſitus locū p̄ſupponit: aīe vero debetur ſitꝰ. qꝛ d̓tph̓s ꝙ pͥmus motor corꝑis qͥ eſt aīa eſt in corpore. ⁊ ꝑ ipſam mouētur ꝑtes ꝯtinuate. ⁊ ſitūhn̄t. ſicut motor celi qͥ eſt in circūferentia.Solutio de aīa ꝯtingit loqui dupl̓ Unoº. vtcorpori ꝯiūcta. Alio mō vt a corpore ſeꝑata. ſiẜmo fiat de aīa vt eſt corpori ꝯiūcta tūc nō ē ꝑſe in loco ſed ꝑ accn̄s. qꝛ vt d̓t Albertus. oꝫ locatū ꝯmeſurari ⁊ adequari loco ẜm pͥncipiuꝫmedium ⁊ finem. ſed aīa nō p̄t dici ꝯmēſurari. qꝛ ipſa caret omni extēſione qͣꝫtitatiua. alit̓nō poſſꝫ eē tō ī toto corꝑe ⁊ ī qͣlibet eiꝰ ꝑte totaſed ẜm vnā ꝑtem eſſet in vna ꝑte corꝑis. ⁊. ẜmaliam in alia ꝑte. Q aūt ꝑ accn̄s in loco ſit ꝓbatur. qꝛ vnicuiqꝫ debetur locus ẜm ꝙ ſibi debetur motus ẜm locū. motus aūt ẜm locū debetur aīe ꝑ accn̄s. eo ꝙ motis nobis mouēturoīa que in nobis ſunt. ⁊ q̄cūqꝫ aliqua duo ẜmeē ſunt cōiūcta vnū nu̓o faciētia. tūc qͥcqͥd ꝯuenit vni ꝑ ſe ꝯuenit alteri ꝑ accidēs. mō aīa etcorpus ſunt ꝯiuncta vnū nūo faciētia. gͦ cummotꝰ ꝑ ſe ꝯuenit corpori. ꝑ accn̄s ꝯueniet aīe.Si vero ẜmo eſt de aīa ſeꝑata a corpore. tuncnō dicēda in loco eſſe ꝑ ſe. nec ꝑ accn̄s. qꝛ iuxta ſm̄am Boetij in hebdomadibꝰ. Que īcorporalia ſunt in loco nō eſſe ſupple dicimꝰ. Cūigit̉ ipſa ſeꝑata nec ſit corpus nec ſit in corpore. nō erit in loco ꝑ ſe vel ꝑ accn̄s ¶ Ad obiecta in oppoſitū. Ad pͥmū eſt dd̓m ꝙ hoc quodeſt hic ⁊ nō alibi ꝑ ſe hoc eſt in loco. ſed quodeſt hic ꝑ accn̄s ⁊ nō alibi hoc etiā eſt ꝑ accn̄sin loco. ¶ Iuxta quod eſt notandū ẜm dominū Albertū. ꝙ q̄dam ſunt in loco ꝑ ſe. ⁊ q̄damſunt in loco ꝑ accidēs ſiue ꝑ aliud. Per ſe ſtꝭ īloco illa que loco circūſcribūtur. ita ꝙ principiū medium ⁊ vltimū vnius ſit cum pͥncipiomedio ⁊ fine alterius. ⁊ que ſunt ſic in loco ſūtcorpora locis indigētia quoꝝ motus ad locūeſt ſicut ad generans ⁊ ſaluans. Per accidēsvero in loco ſunt quecunqꝫ non ſunt ſic circū.ſcriptibilia. ſed ſunt in hijs vel que ſunt eorūque circūſcribūtur. ſicut anima non eſt in corpore ſicut in loco. ſed in ſeipſa eſt principiumvite ⁊ motus. ⁊ ergo ſolum eſt in loco per accidens ⁊ per aliud. ſcilicꝫ quia corpus eſt in locoquod ipſa viuificat ⁊ mouet. Accidentia vero corporis ſunt in loco per accidens ẜm magis ⁊ minus. quia duplicia ſunt accidentia. q̄dam ſunt ſitualia ſicut linea ſuꝑficies. ⁊ generaliter qͣꝫtitas ⁊ qͣlitas ſitualis q̄ ē in maiori