Druckschrift 
Commentaria in Porphyrium, Aristotelem et Gilbertum Porretanum secundum viam Albertistarum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

PPredicamēta

Et hoc mō dicit formā totius q̄ equalit̓ reſpicit ſub̓as corporeas ⁊ incorporeas. ⁊ ita patetꝙ ſub̓a accepta prīo mō vel ſcd̓oº nō dr̄ genusgeneraliſſimū. lꝫ tercō mō tm̄ primū ptꝫ. qꝛ ſicaccipit̉ vt ꝑs quedā entis diuiſa cōtra accn̄s.et ergo nō predicat̉ ſolū de contētis in arboreporphiriana. ſed etiā de ꝑtibus ſub̓e vt manupede. ⁊ alijs. Etiā nō predicat̉ illo mō vniuocede his que nomē ſub̓e participāt. ſꝫ ꝑ prius etpoſterius. ſꝫ tercō modo de eis vniuoce p̄dicat̉que nomē ſub̓e participāt.Ad obiecta in oppoſitū. Ad primūdicēduꝫ. ꝙ ſub̓a ꝯpoſita eſt genꝰ generaliſſimūqꝛ neceſſe eſt om genus eſſe aliqͦ mō cōpoſitūAd improbatōeꝫ ꝟo illiꝰ dd̓m. ꝙ nō eſt inconueniens ꝙ genus generaliſſimū habeat ante ſeſua cōponentia vel prīcipia. ſꝫ incōueniēs eſſꝫſi haberet an̄ ſe aliqd̓ ſuꝑius genus vniuocuꝫ.Genus tn̄ generaliſſimū vt vult Albertꝰ nō ꝓprie hꝫ ſua cōponentia an̄ ſe. ſed potius intraſe. Alij dicūt ꝙ ſub̓a vt genꝰ generaliſſimū neceſt ſimplex nec cōpoſita. ſꝫ abſtrahit ab vtroqꝫſicut aīal qd̓ eſt genus abſtrahit a rōuali ⁊ irronali. Ad ſcd̓m dd̓m. ꝙ ſub̓a ſcd̓a. qꝛ ſub̓e ſecūde ſunt genera ⁊ ſpēs. ⁊ ergo ſub̓a vt eſt genꝰdicit̉ ſcd̓a ſub̓a. qͣꝫuis āt talis poſterior ſit prima quo ad ꝓprietatē noīs que eſt ſubſtare. nōtn̄ quātuꝫ ad actu ꝑ ſe eſſendi ſiue quo ad rōꝫſub̓e. Ad terciū dd̓m ꝙ argumētuꝫ imagīatur falſuꝫ. Ex qͦ ſub̓a nō dicit̉ genus reſpectu ſecūde ſub̓e ⁊ prīe. ſed reſpectu corporee ⁊ incorporee. Ad quartū dd̓m. ꝙ nō eſt neceſſe genus logicū importaē̓ aliqua naturā. ſꝫ ſufficitꝙ ſit aliqua ꝓprietas cōis omībus ſcꝫ eſſe ꝑ ſea qua ſumit̉ racō ſub̓e ⁊ nomē. Etiā extendēdonaturā ad om̄e ſuꝑiꝰ dicit naturā cōeꝫ. Adreplicā dd̓m. qͣꝫuis illud qd̓ ineſt cauſe ⁊ cauſato vt cauſat̉ cauſatū ſic ꝑ prius ineſt cauſe qͣꝫcauſato. tn̄ nō om̄e illud qd̓ ineſt cauſe ⁊ cauſato ẜm ꝙ abſtrahunt ab illis intentōnibus. Etergo ſi ſub̓a corporea ⁊ incorporea ad genus cōparent̉. tunc ſunt ſpēs coequeue ſub genere. ſꝫſi cōparentur in ſe ſic nō eſt incōuenies ꝙ ſub̓aincorporea ſit ꝑfectior. quō etiā homo ē aſinoꝑfectior. ⁊ tn̄ ſunt ſpēs aīalis. Ad quintuꝫdictū fuit ſuꝑius ꝙ nō eſt ſimile de ſubſtantiareſpectu ſubſtatiaꝝ. ⁊ accidēte reſpectu accidentiū. Quia ſubſtātia hꝫ vnū modū eſſendi cōmunē omībus ſubſtātijs. Sed accn̄s non. eoꝙ accidētia reſpectiua nō magis habeāt de accidentalitate. ꝑ pͥus ꝑticipāt nomē accidētis qͣꝫaccn̄tia abſoluta. ſed ſubſtātie eqͣliter rōeꝫ ſubtātie que eſt eſſe ꝑ ſe participāt. Ad vltimūTCI

dicendū ꝙ forma corporeitatis eſt ſubſtantialis. ⁊ ita ẜm ordinē intelligēdi ſubſtātia precedit corpus ⁊ ꝑ ꝯn̄s eſt genus generaliſſimuꝫ.Secūduꝫ dubiū eſt. Quare. pͦ. pͥus determiat de ſub̓a qͣꝫ accidēte. Soluco. qꝛ ſubſtantia eſt pͥor accn̄te tꝑe. natura. ⁊ diffinitōe.ſiue cognitōe. vt d̓r. vij. metha. gͦ de ip̄a priusdetermiat. Et etiā eſt cā accidētis in gene̓ cauſe efficiētis final̓ ⁊ materialis in qua. ſꝫ cauſaprior eſt cauſato. Et hoc etiā oſtendit̉. quia illud eſt pͥus alio quo interemto alteꝝ interimitur. ⁊ nō ecōuerſo. Sꝫ interempta ſubſtātia.omīa accidētia interimūtur. igit̉ ip̄a eſt prior.Minor patuit in textu. vbi dictuꝫ fuit ꝙ oīaſunt in ſubſtātijs primis vel p̄dicat̉ de eis. ⁊ gͦnō exntibus eis eſt impoſſibile aliqͥd alioꝝ remanere. Si dicas. ſubſtātia nec p̄cedit accidens ẜm eſſentiā. nec ẜm eſſe. igit̉ nullo mō. nōẜm eſſentiā. qꝛ habere eſſentiā videt̉ equalitervtriqꝫ cōuenire. nec ẜm eſſe. qꝛ eſſe ſubſtātie eſteſſe accidētis. Solucō. ſubſtātia precedit accidens ẜm eſſe. ⁊ licet ſubſtantia cōmunicet accidenti eſſe ip̄m tn̄ eſſe prius eſt in ſubſtātia qͣꝫ īaccidēte cui cōicat̉. Etiā eſſentia accidētis noneſt eque ꝑfecta in racōe eſſentie cū eſſentia ſubſtātie. Quia alias nō eſſet neceſſariū diffinireaccidēs abſtractiue deſignatū ꝑ ſubiectū. qd̓ tamē eſt cōtra ph̓m dicēteꝫ. ꝙ in diffinitōe accidentis abſtractine deſignati ſubiectū debet poni in obliquo.Terciū dubiū eſt. Quare. p. in hͦ loconō diuidit ſubſtātiaꝫ in racōe generis in ſuasſpēs. ſed in ſua analogata cū tamē in hoc locointendat determīare de decē p̄dicamētis. Solucō. p. nō vult hic ſolū determinare de ordinabili in genere in racōe predicabilis. ſed etiā ſb̓icibilis. Et ergo nō cōſiderat ſubſtātiaꝫ ſolumin racōe generis generaliſſimi. ad qd̓ omēs ſpecies tā ſubalterne qͣꝫ ſpecialiſſime. ⁊ omnia indiuidua reducūtur. ſed cōſiderat etiā ſubſtantiā in rōne ſubicibilis in quo ſcꝫ omīa ſunt. ⁊de quo omīa dicūtur. immo principalius hicconſiderat̉. vt eſt ſubiectū accidētiuꝫ. de quo ipſa ẜm diuerſos modos p̄dicant̉. Quia tn̄ eadem eſt ſubſtātia que ẜm ſe accipit̉ ⁊ in ratōnep̄dicabilis ⁊ ſubicibilis cōſiderat̉. iō eadē eſtſubſtātia que eſt methaphiſico ⁊ logico cōſideratur. Ipſa tn̄ in ſe accepta quō cōſiderat̉ a methaphiſico p̄cedit ſeip̄am vt accipitur in racōeſubicilis ⁊ p̄dicabilis quō cōſiderat̉ a logico.Prīo em̄ mō conſiderat̉ ẜm eſſe reale. Sed̓oᵈvt ſubſtat intentioni ꝓpter qd̓ de ip̄a prīo mōaccepta eſt ſciētia realis. Scd̓o mō ſcīa rōnal̓