¶ Areſtotelis.

Ꝙ7ſed eſt ſuꝑ oēꝫ ſubſtātiaꝫ. ⁊ ergo nō oportꝫ ꝙ ſibi cōueniat alteꝝ membroꝝ diuidentiū. ſicutpatebit poſterius ī vno dubio. ¶ Ad ſcd̓m dicendū ꝙ pn̄s diuiſio nō eſt generis in ſpēs. ſꝫanalogi ī ſua analogata. ⁊ ibi nō neceſſario diuiſuꝫ diuiditur ꝑ drn̄as formaliter oppoſitaſAd terciū cōcedit̉ ꝙ nō ē diuiſio generis inſpēs. qꝛ licꝫ ſub̓a vt d̓r a ꝑ ſe eſſendo equaliterdicat̉ de oībus. nō tn̄ vt dr̄ a ſubſtādo quo hicoiuidit̉. vel etiā accipiendo mēbra formaliterſic ſunt oppoſita. ¶ Ad qͣrtuꝫ dicedum. licꝫ ꝑma ſubſtātia qͦ ad naturā cōem quā hꝫ ē eadeꝫcū ſcd̓a. tn̄ differūt formaliter. qꝛ prīa ſubſtantia ē ſingulare ens in ſe indiuiſuꝫ. ⁊ a quolibetalio diuiſuꝫ. ſcd̓a ꝟo ſubſtātia eſt pluribꝰ cōisEt ergo nō eſt incōuenies ꝙ actus ſubſtādi pͥus prime ſubſtātie cōueniat qͣꝫ ſcd̓e. Et ꝑ idēpatꝫ ſolucō ad quītuꝫ. qꝛ prīa ſub̓a ⁊ ſcd̓a quoad ſuas formales rōes opponūtur licꝫ id qd̓ ēprīa ſubſtātia ⁊ ſcd̓a nō dr̄nt formaliter ¶ Adſextū dicēduꝫ licꝫ ſubſtare cōueniat prio ſub̓eſcd̓e ⁊ forme a qua ꝓcedit talis paſſio. nō tn̄ cōuenit ei prīo tanqͣꝫ ſubiecto. ſꝫ hoc mō cōuenitprime ſub̓e que eſt ens cōpletuꝫ. ꝑfectū ⁊ ſubſiſtens ¶ Ad ſeptimū dicendū ꝙ ſubſtare noneſt ꝓprietas materie ſꝫ potētie. qͥ etiā reperiturin ſeparatis a materia rōe cuius cōuenit eis ſb̓ſtare ſuis accn̄tibus ꝓprijs. ¶ Ad octauū eſtdicēduꝫ. ꝙ cōfuſuꝫ cōfuſius ⁊ cōfuſiſſimū int̓genera ⁊ ſpēs nō faciūt gradū ſpē differentē. qꝛquodlibet illoꝝ eſt cōfuſuꝫ nō certificas vltīoquerentē. ſꝫ ſoluꝫ indiuiduū qd̓ eſt prima ſubſtantia eſt determinatū ⁊ certificās vltimate.et ergo omne aliud preter primā ſubſtantiamvocatur ſcd̓a ſubſtantia.¶ Circa p̄dictuꝫ textū ſunt multa dubia. Primū. vtrū ſubſtātia ſit genus generaliſſimū. Et videt̉ primo ꝙ nō. qꝛ vel ſubſtantiaſimplex. vel cōpoſita eſſet genus generaliſſimūſed nullū iſtoꝝ eſt dicendū. gͦ non eſt genus generaliſſimū. Nō ſimplex. qꝛ ſimplex ſubſtātiaeſt materia vel forma. ſꝫ neutꝝ illoꝝ pōt predicari de aliqͦ. Nec p̄t dici ſcd̓m. qꝛ ſubſtātia cōpoſita habꝫ priora ſua cōponetia. ſꝫ genere generaliſſimo nihil eſt prius. ¶ Scd̓o. ſi ſub̓aeſſet genꝰ generaliſtimū. vl̓ eēt ſub̓a prīa. vel ſecūda. Non prīa. qꝛ illa de nullo p̄dicat̉ ordinata predicatōe. ſꝫ generaſſimū de omībus ſuis īferioribus p̄dicatur. Nec ſubſtantia ſcd̓a. quiailla eſt prima poſterior. ergo nō eſt genus generaliſſimū. qd̓ debꝫ eſſe primū. ¶ Tertō. omnegenus dꝫ p̄dicari de ſuis ſpēbus eque prīo. ſedſubſtātia nō eſt hmōi. qꝛ ꝑ prius dr̄ de ſubſtā-

tia prīa qͣꝫ ſecūda: ¶ Quarto. genꝰ dꝫ dicerealiquā naturā ex ꝑte rei ꝑticipata equaliter abomībus ſpēbus. ſed ſub̓a nō eſt hmoi. gͦ nō eſtgenus. Maior patꝫ. qꝛ alias nō predicaret̉ deſuis ſpēbus vniuoce. minor ꝓbat̉. qꝛ nulla natura videt̉ ex ꝑte rei cōis ſubſtātijs corporeis.et incorporeis. cū dicat cōmentator ꝙ qͥcquideſt in ſubſtātijs ſuꝑioribus ⁊ inferioribus totū eſt eis equiuoce. ¶ Si dicat̉. ſub̓e corporeeet incorporee cōueniūt in vno mō eſſendi qͥ eſteſſe ꝑ ſe. ⁊ alteri nō vniri. ⁊ ab illo mō eſſendiſumit̉ racō generꝭ. qd̓ eſt ſubſtantia ẜm quā rationē predicat̉ vniuoce de omībus ſubſtātijs.Contra hͦ ſic arguit̉. Quicqͥd cōuenit cauſe etcauſato ꝑ prius ineſt cauſe qͣꝫ cauſato. ſed ſub̓eincorporee ſunt cauſe corporeaꝝ. ergo p̄dictꝰmodus eſſendi cōuenit eis pͥus. ⁊ ꝑ ꝯn̄s nō videt̉ eſſe genus cū nō predicet̉ equaliter ⁊ eq̄ primo. ſed ẜm prius ⁊ poſterius. ¶ Quinto. accidens nō pōt eſſe genus ad oīa accidētia. ergonec ſubſtātia ad omēs ſubſtātias. ꝯn̄a ꝓbaturꝑ ſil̓e. An̄s eſt notū ¶ Sexto. forma corporeitatis vel incorporeitatis ponit̉ ꝓ genē ad omnes ſubſtātias ꝑ cōmentatorē in de ſb̓a orbis.cū ip̄a vniat̉ prīe materie. gͦ nō debet ſub̓a poni genus.¶ Solutio ſic vt dictū fuit ſuꝑiꝰ vbifuerūt enūerata decē genera generaliſſima. Sꝫconſiderāduꝫ eſt tn̄ circa hoc. ꝙ ſubſtātia pōtconſiderari tripl̓r. vt dicit dn̄s Albertus magnus. Uno mō poteſt cōſiderari vt eſt primaprincipalis pars entis. inqͣꝫtuꝫ ens que eſt. eteſt cauſa eſſendi omībus alijs. ⁊ hoc modo cōſiderat̉ a prīo philoſopho. Ens em̄ diuiditurin ens ꝑ ſe. ⁊ in ens in alio. Ens ꝑ ſe eſt ſubſtātia. Ens in alio eſt accidēs. Ens ꝑ ſe nō eſt inalio qd̓ ſui eſſe cauſa ſit. Et iſto modo extēditſe ad ome illud quod nō eſt accidens. ſiue materia. ſiue forma. ſiue totū compoſituꝫ. ſiue aliqua pars ip̄ius. Et hoc modo diuidit̉ in materiam. formā. ⁊ totum compoſituꝫ/ Secūdomodo ſumit̉ ſubſtātia quo ad ꝓprietateꝫ nominis. vt dicitur a ſubſtando. ⁊ ſic ſubſtantiaeſt primū ſubiectum ad quod omniū predicabiliū ſtat reductio. tamqꝫ ad illud de quo fit p̄dicatio. Et ſic diuidit̉ in primaꝫ ⁊ ſecundaꝫ.Tercō accipit̉ ſubſtantia ꝓut eſt primuꝫ predicabile ad quod fit reducto omniū ſue coordinatōnis. ⁊ hoc mō ſubſtātia eſt primū predicabile formabile ꝑ differētias in ſuas ſpēs.Et hoc mō diuidit̉ immediate in ſub̓aꝫ corporea ⁊ in corporea. ⁊ corporea cōſequēter iux forma arboris porphiriane in aīataꝫ ⁊ ī maīataꝫ