Druckschrift 
Commentaria in Porphyrium, Aristotelem et Gilbertum Porretanum secundum viam Albertistarum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Predicabilia

eſt vl̓r ⁊ affirmatiue qūo dicimus oīs hō ē riſibilis et oē riſib̓ile ē hō. Ad obiecta inoppoſitū ad pͥmū eſt dicendū ꝙ dr̄a vltima excluditur ꝑ hoc ꝙ dicit̉ accidit. nō em̄ illa accidit omni ſꝫ ꝯuenit oī eēntial̓r ſicut rōnale ē deeſſentia hoīs. Ad 2ᵐ dictū eſt in textu ꝙ ꝓprium nō dicit actū ſed aptitudinē et ſic ſemꝑadeſt qꝛ cauſatur ex eiſdem pͥncipijs ex quibꝰſpecies effectiue. Cuius exemplum dat auicēna ſatis cōueniēs dicens ex hoc ꝙ hō ē aīalrōnale vel intellectuale ꝑ pͥncipia hoī eſſentialia ꝯſequitur ꝙ homo ſit amiratiuꝰ de viſis ⁊auditis. et ꝙ in ventis ſit coloris ⁊ ſpūs ad faciē vbi ſūt ſenſꝰ ꝑceptiui ꝓtenſiuū. ꝓtenſis autem calore ⁊ ſpū ad facieꝫ ſequit̉ faciei ⁊ mēbroꝝ in facie poſitorū dilatatio ergo ē aptuꝫnatū ad ridendū. lieet etiā actu nō rideat. Ecōtra vero ſi ꝯtraria ꝑcipiat ſequit̉ ad cor coloris⁊ ſpūs retractio et cordis ꝯſtrictio cuiꝰ ꝯſtrictionē ſequitur in facie ꝯſtrictō et ꝑ pāniculoscerebri ꝯpreſſio ſequit̉ humidi lacrimabil̓ expreſſio qd̓ diſtillat ꝑ ꝑtes cerebro cōtinuatasꝑ venas ⁊ neruos. ⁊ tunc fluit per oculos naſum et os quod eſt eſſe flebile quā ꝓprietatemꝑticipare nō pn̄t aīalia que hmōi prudentiam⁊ ā miratione de app̄henſis hr̄e nō pn̄t.Ad terciū eſt dicendū ꝙ referunt̉ ad diuerſa.quia ſoli ad ſpeciem et oī ad indiuidua eiuſdēſpeciei. C Sextum dubium eſt quod requirunt̉ ad rōem ꝓprij quarto mō Solutioduo ſcꝫ ꝯuertibilitas et vl̓itas. vl̓itas quideꝫquo ad ſuppoſita et ad tempꝰ. quo ad ſuppoſita ſic ꝙ inſit oībus ſuppoſitis ſpeciei Quō adtp̄us ſic ꝙ inſit ꝓ omni temꝑe. ẜm quācumqꝫ.tꝑis dr̄am. Cōuertibilitas requirit̉ inquantūnō inē niſi īdiuiduis illiꝰ ſpēi ratione pͥmi ꝓprie cōuenit ꝙ inſit oī. rōne ſcd̓i ꝙ inſit ſemꝑrōne. tercij ꝙ inſit ſoli ꝑ pͥmū diſtīguit̉ a proprio pͥmo mo. ꝑ ⁊ᵐ a proprio tercio ꝑ 3 aproprio ⁊ºº. Et qꝛ ꝓpriū quarto mō ineſt oīſoli ⁊ ſꝑ iō ꝯuertibil̓ r pt̄ Et qꝛ ē effectꝰ ſpēi gͦ īdicat eē ip̄iꝰ ſpēi dicēte ph̓o pͥmo de aīa Accidētia magna ꝑtē ꝯferūt ad ꝯgͦſcendū ꝙ qͥd ē. Septimuꝫ dubium eſt quomodoꝓpriū quarto mō oritur a ſpecie. Solutioalberthi ꝓpriū manat de eēntialibꝰ ſpēi. iaꝫ ꝑdr̄aꝫ ꝯſtitute ꝑ ītellcū. Nō enī manat a gn̄e ẜꝫꝙ genꝰ ē qꝛ tūc nō eſſet diſcretiuū neqꝫ manatde dr̄a ẜm ꝙ hmōi qꝛ vltima drā eſt vna et ſicꝓpriū nō eſſet niſi vnoº qd̓ falſuꝫ eſt et ergo ꝓpriū qd̓ manat de ſubſtantia ſpēi iā ꝑ dr̄aꝫ cōſtitute generi ꝯiūctā in ſpēi ꝯſtitutionē huiꝰQ ae

autem ſbn̄e que eſt ſpēs diffinituꝫ eſſe hn̄s exgenere et drn̄tia duplex eſt conſideratio qꝛ pͥºconſideratur vt eſt ſubſtancia abſoluta ſcd̓ovt eſſe habꝫ ꝑ inclinationē ad materiā in quaeſt Prīo non cōſequitur ſpēꝫ aliqua aptitudo ex qua manat aliquid aliud qͣꝫ ſpēs niſi ſolū illud accidēs quod eſt ſpālitas vl̓ vniuerſalitas ⁊ ſimilia que nō ſunt ꝓpria hoc mō quologicꝰ intendit de proprio. In ſecūda autemconſideratione qua conſideratur ſpēs per īclinationē ſiue reſpectū ad materiā in qua ē ẜmnaturā multas hꝫ habitudines ex q̄bus multa oriuntur cōſequētia ꝓpria ſic̄ ex ꝑte materie hominis hominē eſſe carnis nitide. equuꝫet aſinū eſſe carnis dure. et hominē eſſe latorūvnguium Rapacia autē et leones eſſe rotundorū vnguiū et acutorū et hmōi Ex ꝑte forme hominē eſſe diſcipline ſuſceptibileꝫ ꝓpterſubtilitatem ſanguīs et ſpūs claritatē Quedam āt aīalia eſſe indiſciplinabilia et quedaꝫeſſe media et huiuſmodi q̄ ſequūtur formā coplexionis Etiā ex ꝑte anime intellectual̓ hoīeꝫeſſe aīal ammiratiuū de auditꝭ et viſis et gn̄aliter ſenſu apprehenſis. ⁊ quedā aīalia nō eſſehuiuſmodi et hominē eſſe aīal riſibile vl̓ flebile. quedā vero nō et multa talia ſūt q̄ ipſamſpeciem conſequūtur per reſpectum inclinationis ad materiam tali ſpeciei debitā et nonconſequuntur indiuiduum ẜm ꝙ huiuſmodivel hoc aut illud. Et ſi cōueniant indiuiduishoc eſt propter illud ꝙ indiuiduū tale ſpecieꝫꝑticipat propter quod etiā dicit̉ propriū īmediate de ſola ſpecie et nō habꝫ indiuiduū proprium ſed predicatur de indiuiduo ſpeciei ꝑſpeciei participationem non ergo fluit a principijs indiuidui ſed a principijs ſpeciei indiuidualiter deſignatis ẜm ꝙ vincunt materiam Et ergo cum ipſum conſequatur naturam ſpeciei in materia determinata ẜm naturam ideo ẜm ꝙ illa natura communis variatur in materia ſpeciei debita ſic multiplicantur propria. Et ex iſto ſatis manifeſtumē propriū vt eſt vniu̓ſale p̄dicabile nullo mōcapit modū predicādi accidentis quod predicatur vt cōmune quia ex cōmunibus cauſaturvni ſpeciei et alij et ex cōibꝰ vni indiuiduo etalij et nō cātur ex prīcipijs adequātꝭ vni ſpeī.Octauum dubium quomodo ex pricipijs ſpeī ſubſtantialibus poteſt manare ꝓpͥum quod eſt accidens cum tamē ex ſubā nonſit niſi ſubā. Solutio alberti qͣꝫuis eademſint prīcipia ſpeī ꝓprij. non tn̄ eodem mō qꝛſūt prīcipia ſpeī ꝑ hītudineꝫ actꝰ ad potentia