Druckschrift 
Commentaria in Porphyrium, Aristotelem et Gilbertum Porretanum secundum viam Albertistarum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Porphirū

que eſt eſſe in multis ꝑ pͥus ꝯuenit tribꝰ pͥmisſcꝫ generi ſpeciei et differentie eo ꝙ illa hn̄t eſſein multis ꝑ aliquod ſub̓ale ſiue eſſentiale. ꝑ poſterius aūt ꝯuenit duobus vltimis ſcꝫ ꝓprio.⁊ accidēte q̄ hn̄t eē in multis ꝑ aliqd̓ accn̄tale.ſed ſub̓ale pͥus eſt accidētali. ergo vl̓e nō d̓r deiſtis vt genꝰ. Sil̓i mō pōt on̄di ꝙ vl̓e ꝑ ꝑdicit̉ de ꝓprio qͣꝫ de accūte qꝛ ꝓpriū hꝫ eſſe inmultis ꝑ accn̄tale ꝯn̄s natura ſpeciei. ⁊ accn̄shabet eſſe in multis. ꝑ accn̄tale ꝯſequēs indiuidua. ſed ſpecies pͥor eſt indiuiduis. gͦ ꝓprium pͥus eſt accn̄te. Simili mō pōt declarari ꝙvl̓e ꝑ prius diceretur degencre qͣꝫ de ſpecie ⁊ differentia. qꝛ genus eſt in multis ꝑ ſubſtantiale.aliqd̓ ẜm potentiā inchoationis. et dr̄na eſt inmultis ꝑ aliqd̓ ſub̓ale ẜm actū formantē ⁊ diſtinguentē. qꝛ iam ſemꝑ in eodem potētia p̄cedit actū gͦ genus ꝑ pͥus hꝫ eſſe in multis qͣꝫ differentia. ⁊ qꝛ pͥncipiū ꝯſtituens prius ē ꝯſtituto et dr̄na ꝯſtituit ſpēm. gͦ priꝰ habet eſſe ī multis qͣꝫ ſpēs. gͦ ptꝫ ꝓpoſitū ꝙ vl̓e nō eſt genꝰ. Ad obiecta inoppoſitū ad pͥmū eſt dicendū. ꝙilla vl̓e eſt vl̓e. eſt diſtinguēda qꝛ vel ſubiectuꝫaccipitur ẜm ſuppoſitōem ſimplicē ꝓ hac intētione vl̓e. ⁊ ſic eſt falſa. nec ꝓcedit ꝓbatio. quianō p̄dicat̉ idem de ſe ip̄o niſi ẜm vocē. qꝛ ſubiectum accipitur ꝓ intentione. ⁊ p̄dicatum ꝓ re.ſubiecta intentioni vel ſubiectu accipit̉ ẜm ſuꝑpoſitōem ꝑſonalē ꝓ re ſubiecta intentioni ſiueꝓ illo qd̓ eſt vniuerſale ⁊ ſic ē vera. qꝛ ſenſꝰ eiꝰ ēillud qd̓ eſt vl̓e. puta genꝰ vel ſpēs ē vl̓ ⁊ hoceſt verū ſed ex illo nullū ſequit̉ incōueniēs Ad ſcd̓m eſt dd̓m ꝙ tota diffinitio gn̄is nonꝯuenit vl̓i. qꝛ nō p̄dicatur inqͥd exquo nō dicitillā quidditatē ſeu naturā que ſit in multis ſedſolū dicit intentionē que ẜm quandā analogiam ꝯuenit illis qn̄qꝫ vt dictū eſt et ergo nō pdicatur inquid ⁊ ſe reſpōdeatur ad interrogatōne factā ꝑ quid hoc ē in ꝓprie et ſolū ꝑ ſil̓itudinem ad illud qd̓ dicit verā qͥdditatem.Etiam iſta qͥnqꝫ nō p̄n̄t eſſe vere ſpecies ꝓpterrōnes dictas lꝫ ſunt diſtincte intentiones modum ſpecieꝝ habentes analogice vnā cōem rōnem ꝑticipates. Ad tercium dd̓m ꝙ argumtu ꝓcederet ſi fuerit diffinitio ꝓprie dicta. ſi vero ſit deſcriptio nō oꝑteat qꝛ nunc ſufficit ꝙ habeat quandā ſil̓itudinē cū genere. Ad qͣrtūdd̓m qͥbuſcūqꝫ ꝯueīti ꝯceptꝰ vniuocꝰ ill̓ ꝯueītratio vniuocationis ſed talis nō eſt hic. ſed eſtpura analogia. Ad quintū dicendū eſt vt pͥus ꝙ nō ſunt ꝓprie ſpēs nec vniuerſale genusniſi accipiat̉ genus cōiter ꝓ quocunqꝫ ſuperiori qūo ph̓s accipit. iiij. topicoꝝ cū dicit oppinabile eſſe genus adens. ⁊ ad nō ens. ⁊ nō ſicut

accipit. Por. quando dicit genus eſt qd̓ p̄dicatur de pluribus differētibus ſpecie in eo ꝗͥd eſt. Quintum dubium eſt circa queſtiones difficiles quare por. mouet eas ⁊ nō ſoluit Slutio alberthi mouet eas ꝓpter duas cāsPrima ne videatur alicui ꝙ nulla ſubtilis q̄ſtio poſſet moueri de hijs quinqꝫ vl̓ibus.Scd̓o vt reddat diſcipulos attētos. nō ſoluitaut qꝛ de hijs determīare eſt ſupra vires logiceeo ꝙ in eaꝝ determīatōne oꝑtet vti rōnibus ſūptis ex pͥncipijs entis et vnius ẜm ꝙ ens. ex qͦbus cognoſcitur quid ſit ſubſiſtens in intellectu ſolo nudo et puro. Sextum dubium eſt. Quare iſte q̄ſtiones difficiles magis mouent̉ degenere ⁊ ſpecie qͣꝫ de alijs vniuerſalibus. Sulutio Al.ꝓpter duas cauſas. Prima eſt. qꝛ genus ⁊ ſpecies p̄dicant̉ inquid et gͦ ſignificantur eſſe ꝑ ſe.Alia aūt p̄dicant̉ in quale et ergo ſignificant̉eſſe in alio. ⁊ ꝑ ꝯn̄s minꝰ vident̉ eē ꝑ ſe. Scd̓arō eſt. qꝛ alia tria ẜcant̉ eſſe in iſtis. qꝛ dr̄a ē inptāte generis et in ſpecie ẜm actū. ꝓpriū auteꝫin ſpecie. ⁊ genere vt accidēs nature. Accidēsvero cōe eſt in īdiuiduo et ita on̄ſo ꝙ genera. etſpecies nō ſubſiſtant ꝑ ſe ſufficiēter oſtenſuꝫ eſtꝙ nec alia ꝑ ſe ſubſiſtant. Septimū dubium eſt de exſpoſitione terminoꝝ pͥme queſtionis. qͥs ſcꝫ intellectꝰvocatur ſolus. nudus. ⁊ purus. Solutō alberthi termini q̄ſtionis multipir exponūt̉.Primo intellectus ſolus dicitur ꝑ excluſionēreꝝ ſicut intellectus chymere. Nudꝰ ꝟo vocat̉initllectꝰ ſeꝑatꝰ ab appēdicijs mat̓ie qͥ ē illoꝝtm̄ q̄ nūqͣꝫ fuerūt ī materia. qꝛ q̄ fuerūt ī mat̓ianō ſūt in nudis intellectibꝰ ſꝫ ſūt in ītellectibꝰꝑmixtis fantaſie et ſenſui. Purus vero vocaturiſte intellectꝰ ex ꝑte ip̄iꝰ intelligibilis ad qd̓ nihil mouet niſi ſolius intelligentie lumē et nōfantaſma receptū. puꝝ em̄ dicitur qd̓ eſt alienenature inꝑmixtum. Alij ſunt qui referūt iſtatria ad intellectū cauſante et cognoſcentē ſiml̓qͥ vocat̉ intellectꝰ diuinꝰ. ⁊ qͥ ē ītellectus intelligentie illiꝰ qͥ irradiat ſuꝑ intellectū aīe nr̄e. ⁊hoc mō in ſolis intellectibꝰ ſūt q̄ eē nō hn̄t niſiin lumīe intelligētie et tale eē dicūt vl̓e habereplatonici qͥ volut vl̓ia nō eē res ꝯiūctas materie ſenſibili ſꝫ ip̄a īplere oēm ſuā materiā ymaginibus ꝑticulariū ſicut vnꝰ maſculꝰ īplet ml̓taa femīas. Nudos vero vocant intellectusſeꝑatos abimaginibꝰ qͣs īprimūt in materiā.Puros antem dicunt eo ꝙ in puritate materialium pͥncipoꝝ in cauſando non permiſcentur.ſed ex ſuo lumine producunt formas vniuer-