Druckschrift 
Commentaria in Porphyrium, Aristotelem et Gilbertum Porretanum secundum viam Albertistarum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Predicabilia

qꝛ h̓ ꝯſid̓rāt̉ iſta qͥnqꝫ geꝰ ſpēs drā ꝓpͥū ⁊ accns et illa vt māifeſtū ē ad vl̓ reducūt̉ Ad obiecta in oppoſitū Ad pͥᵐ ē dd̓m ſicut ſuꝑiupatuit de ſb̓iecto tociꝰ logice Ad 2ᵐ dc̄m eſtin pͥnº. declaratōis cōcluſionis Ad 3ᵐ dd̓mꝙ p̄bile nō ē primū ꝯſideratū qꝛ vt tactū fuitvl̓e qd̓ ſe hꝫ reſpectu eius ſic̄ ſubiectū ē eo pͥꝰ. Ad pͥmā cōfirmatōem dd̓m ē ꝙ nō ſolū denoīatur a p̄bili ſꝫ etiā ab vl̓i. nec tn̄ vꝫ con̄a qꝛnō ſolū ſcīa denoīatur a ſb̓iecto ſꝫ qn̄qꝫ a ꝓpͥapaſſione qn̄qꝫ a cā efficiente pͥncipali qn̄qꝫ a cāefficiente mouēte. Ad ſcd̓am cōfirmationēdd̓m ꝙ negāda eſt ꝯn̄a qꝛ ex hͦ ꝙ oīa h̓ ꝯſiderātur. cōſiderātur ſb̓ rōne p̄dicabilis nō oꝫ qd̓p̄dicabile ſit ſubiectū. ſꝫ ſufficit ꝙ ſit ꝓpͥa paſſio ſubiecti ſicut in ph̓ica ꝯſiderātur oīa ſb̓ rōne mobilitatis tn̄ motus nō eſt ibi ſubiectumſed corpus mobile. Ad qͣrtum cū d̓r vl̓ eſtnō ens negandū eſt capiēdo ens cōiter vt extēdiſ ſe ad ens in anima ⁊ extra aīam Ad probatōem in oppoſitū dd̓m ꝙ nō eſt oē ens vnūnu̓o. ſꝫ ome qd̓ bd̓ vocatur ſuppoſitū ē vnumnu̓o. vl̓ aūt nō eſt qd̓ ē ſꝫ eſt tm̄ quo alteꝝ eſt Ad qͥntū dd̓m ꝙ dupl̓r aliqͥd eſt intelligibile vnoº directe ⁊ primario ⁊ hͦ mō omne intelligibile ē ſenſibile ꝑ ſe vel per accidēs ⁊ hocmō intelligitur vl̓e Alio mō intelligit̉ aliqͥd ſecūdario ſcꝫ ex intellectōe alterius ſuꝑ quo fundatur ⁊ qd̓ ſic intelligitur nō oportet eſſe ſenſibile ⁊ ſic intelligit̉ vl̓ ex intellectōne rei ſuperquā fundatur intentio vniuerſalitatis Adcōfirmatōem dd̓m ꝙ duplex eſt intellectꝰ. ſcꝫagēs ⁊ poſſibilis. ſic d̓t ph̓us tercio de animaper hoc dd̓m ē ꝙ intellectus poſſibilis ille eſtin pon̄a reſpectus vl̓is ⁊ cuiuſlibet intelligibilis qꝛ ẜm eundem eſt omnia infieri Sed intellectus agēs reſpectu vl̓is eſt in actu. qꝛ de illo dicit ph̓s ꝙ eſt oīa in agere ⁊ de hoc locutuſeſt auerois qn̄ dixit ꝙ intellectus agēs eſt qͥ facit vniuerſalitatē in rebus ⁊ nō ſeqͥtur inconueniēs inductum.Queſtio ſecunda an quinqꝫ vniuerſalia ſint ad qͣttuor intextu p̄dcā ncc̄aria Etvidet̉ pͥmo nō qꝛ ſi ſic tūc areſtꝭ. diminute tradidiſſet ſuā logicā qd̓ eſt cōtra eū. in fine ſcd̓ielēchoꝝ. Scd̓o accn̄s nō vꝫ ad ꝯgnitōemdiffiōis. ergo nō valēt ad p̄dcā qͣttuor. An̄spꝫ qꝛ accn̄s nō intrat diffiōem. ex qͦ diffiō dat̉tm̄ ꝑ genꝰ ⁊ drām.In oppoſitū eſt porphirius ⁊ ponit̉iſte diſcurſus Maior. p̄dicamentumeſt cen̄alis geneꝝ ⁊ ſpeꝝ ẜm ſub ⁊ ſupͣ63

coordinatio ſicut per genus ⁊ drāꝫ datur diffiō ⁊ ꝓprium de ſpē demr̄at demōſtratio Minor Eſt etiā multipl̓x/diuiſioʸ in quaꝝ potiſſima genꝰ ꝑ differencias in ſpes diuiditur ſicut ꝓpriiſſime ſola ſpēs diffinit̉ Concl̓o Igit̉qͣttuor vl̓ia ad predcā in textu collectiue ſunt neceſſaria preter que acen̄s qͥntū predicabile valet ad ea pͥuatiueMaior qͦ ad primā partē ē manifeſta ꝑ ſimpliciū ſic p̄dicamētum diffiniētē Et d̓r notāteēnalis coordinatio qꝛ in cathegoria p̄dicamtali ſolū fit coordinatio ẜm p̄dicatōem eēnalēſic̄ ſuperius de ſuo inferiori ⁊ hͦ veꝝ eſt tā in ſb̓ſtācijs qͣꝫ in accn̄tibus. qꝛ lꝫ accn̄s ſit extrinſecū ⁊ accn̄tale reſpectu ſbē de qͣ p̄tur denoīatīeeſt tn̄ in ſuo ꝓpͥo genere ſuꝑius eēnale. reſpcūinferioꝝ de qͥbus in qͥd p̄tur qūo colorlpͣtur dealbedine ⁊ nigredine. Scd̓a ꝑs pꝫ ꝑ porphi⁊ ph̓m pͥmo poſterioꝝ Minor ꝑ boe. in librodiuiſiōm vbi d̓t. Diuiſionū alia ē ꝑ ſe. alia peraccn̄s. ꝑ ſe ē triplex. ſcꝫ gꝭ in ſpēs. tociꝰ integͣlin ꝑtes. vocꝭ in ẜcatōes. Per accn̄s em̄ tripl̓xq̄dā ſb̓iecti in accn̄a. q̄dā accn̄tis in ſubiecta. q̄dā accn̄tis in accn̄a. Prīa diuiſio illa ē potiſſima qꝛ ē ꝑ ſe cū ſit gꝭ in ſpēs. Spēs ꝟo potiſſima diffiōe diffinitur quēadmodū d̓t por.Concluſio ſeqͥtur ex p̄miſſis ⁊ vt ampliꝰ ꝑtēaton̄denda eſt concluſio particulatim in ſingulis Primo ꝙ ad noticiam predicamentoruꝫſunt vtilia. Patet qꝛ p̄dicamentū eſt coordīacio generum ⁊ ſpecierum ẜm ſub ⁊ ſupra. Ergo ſi debeat haberi p̄dicamentoꝝ noticia neceſſariū eſt ſcire. q̄d genus qͥd ſpēs. De diffiōeetiam patuit qꝛ ſola ſpēs diffinit̉ ⁊ eius diffinitio per genꝰ ⁊ drāꝫ explicatur. ergo oꝫ cognoſcere qͥd genꝰ. qͥd ſpēs. ꝗd drn̄a. Et ſi deſcriptiua tūc etiam ncc̄ariū eſt ꝯgnoſcere qͥd ꝓpͥū̄. qꝛdeſcpͥtio ex gene̓ ⁊ ꝓpͥo ꝯſtituit̉ Dediuiſiōe etꝭpꝫ qꝛ vt dc̄m fuit in minori ē multiplex ſcꝫ ꝑſe ⁊ ꝑ accn̄s. Ad ꝯgnitōꝫ diuiſionis ꝑ ſcq̄ eſtgꝭ ꝑ drām in ſpēs oꝫ cognoſcere etꝭ illa. Et addiuiſionem per accidens. oportet cognoſcereqͥd ſit accn̄s Ad demōſtrationem etiam valent quia ad diffiōnem. Conſequēcia probat̉.qꝛ mediū potiſſime demonſtrationis ē diffiō Dicitur aūt notanter collectiue qꝛ nō qd̓libet valet ad iſta qͣttuor ſed ſimul accepta Accidens vero commune valet ad cognitionē diuiſionis q̄ eſt ſubiecti in accidēcia vel priuatiuead p̄dicamēta diffiōnem ⁊ demonſtrationem