Druckschrift 
Commentaria in Porphyrium, Aristotelem et Gilbertum Porretanum secundum viam Albertistarum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Porphirū

perypotetici .i. ſequtetes Areſtotelē tractauer̄t Circa predcā mouet̉ q̄dā an̄cedētalis queſtio Utꝝ vl̓e ẜm rōem vl̓is acceptuꝫꝯuenienter ponatur ſcīe libri porphirij ſb̓ctm̄Et videtur pͥmo ꝙ nō qꝛ nullū vl̓ ē ſubiectūlibri porphirij. gͦ nec vl̓e Eona ꝓbatur ab vl̓iad ſuā particularē ꝑ legē ſb̓alternaꝝ An̄s probatur qꝛ nec genꝰ nec ſpēs Scd̓o ſb̓iectumſcīe nō dꝫ trāſcendere methas illius ſcīe cꝰ ponitur ſb̓iectū. ſꝫ vl̓ trāſcendit methas gͦ nō ēſubiectū. Maioreſt nota ex conditōibus ſb̓iecti attributōis. mīor ꝓbat̉ qꝛ quelibet ſciēciaeſt vl̓im vt pꝫ pͥº poſterioꝝ. Tercio p̄dicabile eſt h̓ ſb̓iectū. gͦ nō vl̓e Cona ē māifeſta Antecedens ꝓbatur qꝛ p̄dicabile ē pͥᵐ ꝯſideratuꝫin logica vt pꝫ ꝑ pe hyſ. qͥ incipit ſuū tractatūa predicabili di. p̄dicabile accipit̉ dupl̓r Cōfirmat̉ qꝛ iſta ſcīa denominatur p̄dicabiliū. gͦp̄dicabile erit ſubiectū qꝛ ſcīa capit ſuā denominatōeꝫ a ſuo ſb̓iecto. cū ſubiectū ſit pͥᵐ ⁊ pͥrcipale in logica conſideratū. An̄s pꝫ qꝛ iſtaſciā ītitulatur de qͥnqꝫ p̄dicabilibus Cōfirmatur qꝛ oīa q̄ h̓ pͥncipal̓r ꝯſiderāt̉ geꝰ ſpēs ⁊alia. det̓inātur ſb̓ rōne predicabilitatꝭ Quato vl̓e nō eſt ens. gͦ nō ē ſubiectū Con̄a ē māifeſta. An̄s pꝫ qꝛ ẜm boe. om̄e ens ē vnū nūero.vl̓e nō eſt vnū nu̓o. gͦ nō eſt ens. Minor ꝓbatur qꝛ ſolū ſingulare ē vnū nu̓o Quintovl̓e nō eſt intelligibile gͦ nō eſt ſb̓iectū alicuiꝰſcic. Con̄a eſt manifeſta qꝛ ſb̓iectū cꝰ libet ſcīedꝫ eē intelligibile cū ſcīa q̄ generat̉ de ſb̓iecto ēhītus ītellectualis vt d̓r ſexto ethicoꝝ An̄s ꝓbatur qꝛ vl̓e nō eſt ſenſibile. gͦ nō eſt intelligibile Conatꝫ ex tercio de aīma ⁊ cōi autoritateNihil eſt in intellectu qͥn pͥus fuit ī ſenſu. an̄sꝓbatur qꝛ vl̓e eſt abſtractu a materia ⁊ materie appēdicijs. gͦ non eſt ſenſibile. Confirmat̉qꝛ ſēſus nō cognoſcit vl̓e ſꝫ tm̄ ſingl̓are. gͦ vl̓enō eſt ſenſibile Cōfirmat̉ 2º qꝛ ſi vl̓e eēt ītelligibile vnū ⁊ idē eēt in actu ⁊ in pon̄a reſpcūeiuſdē ſꝫ hͦ ē fl̓m. ſeqͦla ꝓbat̉ qꝛ intellectꝰ reſpectu intelligibilis ē in pon̄a. vt pꝫ tercio de aīagͦ ſi vl̓ ē intelligibile intellectus erit in pon̄areſpcū ipſius. Sꝫ ꝙ ſit in actureſpcū ip̄iꝰ ꝓbatur qꝛ cōmētator intellectus ē qͥ facit vl̓: tatē in rebus. gͦ intellectꝰ reſpectu eꝰ ē in actu In oppoſitū ē ſnīa doctoris magni⁊ ponit iſte diſcurſus Maior. ītelligibile obiectū ſcīe diſtinctm̄ eꝰ dē eattributōis ſb̓iectū ꝓpriū: bor Ul̓e ſꝫꝫ rōne vl̓ is acceptū qd̓ aliter appellat̉ vl̓ ep̄dicabl̓e ē yſagogaꝝ porphirij hͦº ſci

bile Concl̓o Igit̉ eſt ꝓpriū ſubiectūhꝰ ſcīe in nulla alia ab ea ꝯſiderabile.Maior eſt ph̓i. pͥº poſterioꝝ ⁊ 3º de aīa vbi d̓tꝙ ſcīe ſecātur quēadmodū ⁊ res de quibꝰ ſuntid ē quēadmodū formales rōes reꝝ Mīor ꝓbatur qꝛ lꝫ oīs ſcīa conſideret vl̓ia relinquēdoparticularia cū particulariū nō ſit ſcīa l̓ diffiōtn̄ ſola logica deterīat de vl̓i ẜm rōem vl̓ is hͦ ēinqͣꝫtū ip̄m eſt p̄dicabile. Scd̓o on̄t̉ ſic. qꝛlogica ę ſcīa docēs inueſtigare ignotū ꝑ notūſed ad hͦ ꝙ ꝑ notum accipit ignoti noticia oꝫvti tribus actibus Prīꝰ ē ordinare p̄dicabilia Scd̓ꝰ ē ordinata ꝯponere l̓ diuidere. Tercius ē ꝯpoſital̓ diuiſa ad forma conſequeciecolligere Primꝰ at actus inueſtigantis ſcireignotū per notū ē ordīare p̄dicabilia ſꝫ ordīatio p̄dicabiliū ſciri nō pōt niſi pͥus ſciat̉ p̄dicabileẜm rōem p̄dicabilis qꝛ pͥus ꝯgnoſcituraliqͥd in ſe qͣꝫ ordinet̉ cū altero ſꝫ p̄dicabile ẜꝫrōnem p̄dicabilis ſciri nō p̄t niſi ſciat̉ vl̓ ẜmrōeꝫ vl̓is qꝛ rō p̄dicabil̓ fūdat̉ in rōe vl̓is Ratio em̄ vl̓is ē eē in pluribꝰ. ⁊ rō p̄dicabil̓ dicide pluribꝰ ſꝫ eē in plū̓ibus ē cā dici de plurib⁊ ſic rō p̄dicabilis fundat̉ in rōe vl̓is. qͣre dic̄Al. in pͥº capl̓o iſtius tractatꝰ ꝙ pͥᵐ qd̓ in ſcīalogice ꝯſiderādū ē. ē vl̓e. Et ex hͦ pꝫ ꝙ vl̓e p̄dicabile ē pͥncipal̓r in iſta ſcīa ꝯſideratū Concluſio ſeqͥtur ex p̄miſſis p̄t nihilominꝰ ampliꝰſic declarari qꝛ illud ē ſubiectū cui demr̄ānt̉ ineſſe ꝓpͥe paſſiones ꝑ ꝟa pͥncipia. vl̓ p̄dicabileē hmoi gͦ ē ſb̓iectū. Minor ꝓbat̉ qꝛ p̄dicabile eſt paſſio q̄ demrātur ſibi ineē ſic arguēˢ. oēqd̓ eſt in multis aptū ad p̄dicandū ē p̄dicabile. vl̓e ẜm rōem vl̓is ſiue vl̓e p̄dicabile ē hmodi gͣ vl̓e p̄dicabile ē predicabile. Maior probat̉ qꝛ ibi p̄dicat̉ ꝓpͥus effectus de ſua cā. Oem̄ p̄dicabile ſit ꝓpͥa paſſio vl̓is ꝓbat dn̄s albertus ſic. qꝛ rō vl̓is ꝯſiſtit in hͦ qd̓ ē eē ī ml̓tꝭRō aūt p̄dicabilis in hͦ ꝙ ē p̄dicari de multismō p̄dicari de multis p̄ſupponit eē in multꝭ vtdc̄m̄ fuit. gͦ p̄dicari hꝫ ſe reſpcū eius ꝑ modūpaſſionis Pōt etꝭ ꝯcl̓o iſta ꝓbari ꝑ ꝯditiones ſb̓iecti attributōis. qꝛ vl̓e ẜm rōꝫ vl̓is ē pͥmū ⁊ pͥncipale h̓ ꝯſideratū. Nō trāſcēdēs methas hꝰ ſcīe ad qd̓ oīa in iſta ſcīa ꝯſiderata ordinē hn̄t ⁊ attributōꝫ. gͦ ē ſubiectū An̄s pꝫ pͥꝙ ſit pͥᵐ h̓ ꝯſideratū qꝛ vl̓e ⁊ p̄dicabile. hn̄t ſeſic̄ ſb̓iectū ⁊ ſua ꝓpͥa paſſio. mō ſb̓iectū ē pͥusꝓpͥa paſſione cū gͦ vl̓e ſit ſubiectū erit pͥus p̄cabili ⁊ ſic erit pͥº. notū Etiā non trāſcedit methas qꝛ nulla alia ſcīa ab iſta tractat de vl̓i, eomō qͦ iſta ſic tactu fuit ſuperius Erꝭ oīa ī iſtaſcīa ꝯſiderata ordinē hn̄t ⁊ attributōꝫ ad vl̓e

BBij