¶ Predicabilia
ſa eē ſui ⁊ hoc non eſt incōueniens ꝙ aliquidſb̓ vno eſſe ſit prīus ſeipſo ſb̓ alio eē ⁊ ſic eadēeſt rōcinatio ſiue argumentatio de qua eſt ſcīaratiocinandi ⁊ ꝑ quā conſtituta eſt ⁊ ordinata eadem ſciencia. Sed pͥus inuenta fuit arsratiocinandi deinde per doctrinam tradita vl̓verbo expreſſa ⁊ hoc mō ars ratiocinandi q̄ ēvna ſcienciarum ⁊ de ratiocinatione ſicut de ſb̓iecto eſt illa que perdoctrinā tradita eſt ſcriptovel verbo et eius ſubiectū eſt rōcinatio ſiue argum̄taº n̄ ẜꝫ eē īuētōis ſꝫ ẜꝫ eē traditōis ⁊ doctrine Eadē tn̄ eſt in re que primo inuenta eſtet poſtmodū per doctrinam tradita ⁊ pͥus ē ſeip̄a accepta ẜm eſſe inuentionis eadem accepta ẜm eſſe doctrine ſicut verbū mentis vnū ⁊idem ẜm rem. prius eſt in cognitione. ⁊ poſtmodū inſenſibili ſigno extrinſecus Et ip̄ꝫ ẜmꝙ eſt in cognitione ē ordinatiuū ſuijpſius. vteſt in voce ſic modus rōcinandi artificialiterpͥmo inuentus eſt ⁊ in cognitione ſola verſatꝰpoſtmodū vero per doctrinā ſenſibileꝫ edituset ipſe vt inuentus et in cognitione exiſtēs eſtordinatiuꝰ ⁊ conſtitutiuꝰ ſui vt in doctrinameditus eſt Et ergo vt poſtea dicetur ratiocinatio ſiue argumentatio doctrinata eſt ſb̓iectumlogice que eſt ſciencia rōcinatiua Sꝫ argum̄tatio inuentiua eſt eiuſdem ſciencie conſtitutiua ⁊ ordinatiua. Et dico rōcinationē moduꝫratiocinandi ex arte ⁊ totū idem non drn̄s eēẜm mentale ⁊ ẜſibile ſiue verius penes eē īuētionis ⁊ doctrīe. Si dicatur oīs ars argumētandi ſiue rōcinandi ſuper aliquid fundaturquod ſit ſb̓iectū eius ẜm quod eſt inuentōisSolutio an̄s. ꝯn̄s extraneū. vl̓ particulare mediū maior extremitas. minor extremitaſet ſil̓ia ⁊ forma eius ꝯſiſtit in figura ⁊ mō īuētione exn̄tibus. ¶ Si iteꝝ dicas de tali arte argumentandi ſiue argumētatione eſt argumentatiua ꝑ doctrīaꝫ exp̄ſſa veꝝ ē ſꝫ nō ſb̓ illo mōſꝫ ẜm rōem doctrine. ſic em̄ ē verbo mentali etvocali ꝙ ꝟbū mentale eſt eiuſdem rei manifeſtiuū cꝰ ꝟbū vocale nō tn̄ ſb̓ eē eodē qꝛ nō ſubeſſe ſenſibili ſic arſ argumētandi īuēta ē ſꝫ n̄ expͥmit illā ſb̓ eē ſue inuētōis qͦ latet in memoriainuenientis ſꝫ ſb̓ eē doctrine quo in vſu hōimſeſe manifeſtat illa ꝟo ars rōcinādi ſiue argumentādi ſb̓ eē inuētionis accepta. īuēta ē ſeipſa ⁊ nō alia Ip̄a em̄ eſt ſibi modꝰ ⁊ ars. ad ipſā tn̄ venit̉ nō ꝑ artē ſꝫ ꝑ modū rōcinādi hītūex vſu ⁊ per ſtudiū. ⁊ iſtd̓ generale ē in alijs qꝛī oī genē demrātō mubi vnū denoīat ml̓ta ꝑ pͥ⁊ pꝰterius oꝫ ꝙ pͥnᵐ denoīans omīa ſeipſumd̓noīnet cū ad ip̄m peruentū ē qꝛ ip̄m ē ſimpli
tiſſimū oīm menſura ī illo genere ꝟbi grā Albedo ē qͣꝫta qꝛ corpꝰ cui inē eſt qͣꝫtū ⁊ corpꝰ ē qͣꝫtū et qͣꝫtitas eſt quāta ſꝫ ip̄a nō eſt quāta aliude ſed ſe ip̄a. ſic etiā hō rōcinatur per ꝑ rōꝫ ſuāratio ꝑ ratiocinatōeꝫ qꝛ rōcinatio eſt motꝰ rōnis. ſed ratiocinatio ſe ip̄a ratiocinatur Sil̓rſpeciales doctrine rōcinate ſunt per doctrinaꝫratiocinandi ſcꝫ logicā que eſt quodammodocommunis illis ſaltē ẜm vſum Doctrina a ūtratiocinandi. per ratiocinationem inuenta ſeipſa eſt. ⁊ iſto mō vnitas d̓r vna. diuiſio diuiſa. vniuerſalitas vniuerſalis. ſingularitas ſingularis ⁊c̄ijs. in numeralibus ¶ Ad ſeptimum eſt dd̓m ꝙ argumentatio poteſt conſid̓rari dupl̓r Uno modo in ſe ⁊ abſolute hoc eſtin ordine ad ſua principia ſiue ſuas cās ꝓpͥaset hoc mō ipſa eſt ncc̄aria. Alio mō accipiturin comparatione ad argumentatem ⁊ ſic eſt cōtingens qꝛ argumentās poteſt facere argumentationem vl̓ non facere Etiā argumentatō licet dependat effectiue a rōne tamen originalit̓a rebus ⁊ formaliter a ſuis proprijs principiis ¶ Ad octauū dicendū ꝙ rem cognoſcere ꝑcauſam ſuam nedum ſpectat ad ph̓m primuꝫſed etiam ad omnes alios tamendifferēt̉ quiapͥmus ph̓s conſiderat cās entis ẜm qd̓ ens eſtet principia cuiuſlibet entis ẜm quod ens eſtAlij vero conſid erant pͥncipia alicuius determinati entis ex quo qͣlibet ſciencia abſcinditquādā partem entis ¶ Ad vltimū dd̓ꝫ ꝙ dyaleticū non eē ſcientem p̄t intelligi dupl̓r. vno.mō in quātū docēs .i. inqͣꝫtū hābet ſcienciam.logice ⁊ ſic maior ē falſa qꝛ hoc modo logica ēvera ſciencia Alio mō inquantum vtens eſt. ⁊ſic dyaleticus probat diſputat de pͥncipijs oīmaliaꝝ ſcienciarum quo ad vnam partem. ⁊ qͦad aliā ꝯcludit in ſciēcijs alijs ꝯclſiōes neceſ.Octauum dubium eſt An logica ſitvna ſciencia. Et videtur primo ꝙ nō qꝛ omnevnū inquātū hmōi eſt indiuiſibile. ſed logicanon eſt indiuiſibilis ergo non eſt vna ¶ Solutio ſic. quia hꝫ vnitatem aſuo ſubiecto. ſꝫ ſt̓iectum ipſius logice eſt vnum vt infra diceturergo logica eſt vna Et ſi queratur qua vnitateipſa eſt vna dd̓m eſt ꝙ ip̄a poteſt dupliciter ꝯͣ.ſiderari Uno modo ꝓ partiali habitu alicuiꝰconcluſionis demonſtrabilis de aliquo ſpeciali conſiderato in logice ⁊ hͦº qͦt ſunt concluſiones demrāte in logica tot ſūt logice Alioº pōtaccipi ꝓ habitu cōi ad oēs ꝯcl̓ōnes ꝑtinentesad ſciam logica ⁊ ſic ip̄a ē vna vnitate generisſb̓alterni ⁊ qͣꝫto plus ꝯueniūt cōcl̓ōes demrātetāto cōueniūt in genere ſubalterno ꝓximiori