¶ Porphirit
¶ Quarto nulla ars eſt ſcīa ſꝫ logica eſt ars gͦnon eſt ſciencia Maior ptꝫ ꝑ ph̓m ſexto ethicoꝝ diſtinguentem artem a ſcīa Minor ē pe.hy. in exordio ſui tractatus ¶ Quinto de fl̓onon eſt ſcīa. ſꝫ logica eſt de falſo gͦ nō ē ſcienciaMaior eſt ph̓i pͥº poſterioꝝ dicētis ꝙ falſi n̄eſt demrātio qꝛ eſt non ens Minor ꝓbatur ꝑdiffiōem logice que eſt iſta Logica eſt ꝟi falſiqꝫ indagatrix ¶ Sexto oīs ſcīā habetur ꝑ aliquē modū ſciendi. ſꝫ logica nō habet̉ ꝑ aliquēmodū ſciendi gͦ logica non eſt ſcīa Minor ꝓbatur qꝛ logica ē modus ſciendi ⁊ ſi ſic tūc logica habētur ꝑ logicā. ¶ Septimo ſic oīs ſciencia eſt neceſſarioꝝ ⁊ aliter ſe habere nō potēcium. ſꝫ logica non eſt hmōi. gͦ logica nō ē ſciencia Maior ē ph̓i pͥmo poſterioꝝ Mīor ꝓbatur qꝛ logica eſt de argumentatōe que nō eſtneceſſaria. ſꝫ ꝯtingens. ex qͦ dependet qͦ ad fieriſuū a rōali pon̄a q̄ ẜm ph̓m ſcd̓o ꝑihermeniasp̄t ad oppoſita. ¶ Octauo ſi dyaletica eēt ſciēcia tūc dyaleticꝰ eēt ſciens. ſꝫ ꝯn̄s eſt fl̓m. ergoillud ex quo ſeq̄tur. Probat̉ qꝛ ſcire eſt cauſārei cognoſcere. pͥº poſterioꝝ. ſꝫ ꝯgnoſcere cauſas ſpectat ad methaphi ſicū Igit̉ non ad logicum ¶ Nono. dyaleticus nō eſt ſciens. gͦ dyaletica non eſt ſcīa Con̄a tꝫ per locū a ꝯiugatisAn̄s ꝓbatur qꝛ ē ſolū ꝓbabiliter diſputasSolutio ſic qꝛ illud eſt ſcīa qd̓ hꝫ ſb̓iectū ꝓprias paſſiones demrābiles ſibi ineē per verapͥncipia. hmoi eſt logica gͦ eſt vera ſcīa Mīorꝓbatur qꝛ ſb̓iectū eius eſt argumentatio vt p̄ea dicetur Paſſio eius eē illatiuuū ꝯn̄tis ex antecedēte At pͥncipia diffinitio eius Un̄ p̄t talis formari demōſtratio Omnis explicatō argumenti ꝑ orōem ē illatiua contis ex ante. ſꝫoīs argumentatio ēⁱ argumēti pͥ oroem explicatio gͦ eſt illatiua contis ex ante. Etia p̄t accipi diffinitio argumetatōis quā dat Albertꝰ.di. argumentatio eſt rōcinatio mētē arguensper hītudinē noti ad ignotū Et ſic ſb̓ſumēdop̄t fieri aliqͣ demrātio particularis ſb̓ illa cōihͦ mō Omnis argumentatio eſt illatiua contꝭex an̄te Hec particularis argumentatio ē argumentatio gͦ ē illatiua contis ex ante ¶ Ad obiecta in oppoſitū ad pͥᵐ ē dd̓m ꝙ modꝰ ſciēdiaccipitur dupl̓r Unoº. ꝓ inſtrumēto ſciēdi qͣleeſt diffiō diuiſio l̓ argumētatio ⁊ ſic modꝰ ſciēdi nō eſt ſcīa Alioº. accipitur modꝰ ſciendi pronoticia que habetur de tali inſtrumēto ꝑ quaꝫregulatur ⁊ dirigitur in accipiendo ſcīaꝫ ⁊ hͦᶜlogica p̄t dici modus ſciendi ſꝫ maior eſt falſa¶ Aliter ⁊ melius ſoluit Albertus di. ꝙ logica accipitur dupliciter vnoº in ſe ⁊ ſic ē ſcīa q̄
dā ab oībus alijs diſtincta Alioº. conſiderat̉inqͣꝫtū ponitur in qualibet alia ſcīā ⁊ eiſde eſtimmixta ⁊ ſic ē modus ſciendi Et ꝓpt̓ iſtd̓ d̓talbertus contenderūt logicā nullā eē ſcīaꝫ Etꝓpter primū d̓t ſꝫ iſti non ſatis cōſiderauerūtQuāuis em̄ multꝭ ſint ſcīe ⁊ q̄libet hꝫ modūſpēalē qͥ differt a mō alterius ſcie ſic̄ vna ſciencia dr̄t ab alia tamē eſt vnꝰ modꝰ ſciēdi om̄isſcīe ꝑ qd̓dā cōe qd̓ eſt in omni ſcīa ſcꝫ ꝑ inueſtigatōem rōis ex cognito deuenire in noticiaꝫincogniti hic em̄ fit in om̄i ſciencia ſiue fueritdemōſtratiua ſiue non demrātiua. ⁊ grā illiuscōis eſt vnus modus ſciendi oīs ſcīe. ¶ Ad ſecundum dd̓m eſt ꝙ ph̓s ibi diſtinguit ſciencias reales. logica ꝟo non eſt ſcīa realis ſꝫ rōalis¶ Ad 3ᵐ dd̓m eſt ꝙ logica in ſe accepta ꝓcedit)ex ꝓprijs. On̄dit em̄ vt dc̄m eſt paſſiones ineē ſuo ſb̓iecto ꝑ ꝓpͥa pͥncipia. lꝫ vſus eius ſit ꝯmunis omībus ſciencijs ¶ Ad qͣrtū d̓r ẜꝫ dominū albertū. ſexto ethicoꝝ ī ſcripto ꝙ ars accipi tur dupl̓r ſcꝫ ꝯmuniter ⁊ ꝓpͥe Cōmuniteraccepta d̓r ars omnis artans nos ad aliquodopus ſiue fuerit opus ſpeculationis ſiue actio,nis ſiue factionis Et ſic dyaletica d̓r ars inqͥntum dirigit ad ſuū opꝰ qd̓ eſt argumtari Proprie vero accepta d̓r rō dirigēs in oꝑe qd̓ ē circa factibilia. ⁊ hͦº reperitur in mechanicis dicimus em̄ domus illa ē artificialiter facta¶ Ad qͥntū ꝙ de falfo eē ſcīam pōt intelligidupliciter Uno tanqͣꝫ de ſb̓iecto l̓ paſſione ⁊ ſic vtiqꝫ pōt de falſo eē ſciencia ſicut deſylo. ſophiſtico tanqͣꝫ de ſb̓iecto eſt vera ſcīa. lꝫ ip̄e ſit ens ſophiſticū ⁊ ẜm qͥd. Alioꝰ intelligitur de falſo eſſe ſcienciā tanqͣꝫ de concl̓one demr̄atal̓ demrābili ⁊ ſic de falio non eſt ſcīa qꝛ concluſio d̓mōſtrationis nō p̄t eē fl̓a exqͦ demonſtratio ꝓcedit ex pͥncipijs veriſſimis ⁊ ſic ſciencta eſt veroꝝ id eſt verarum concluſionū. poteſt tameneſſe falſoꝝ ſb̓iectorum vel paſſionum. ⁊ hͦ mōĘtiam ſolet dici ꝙ falſum ſb̓ rōe falſi non ſcit̉ſicut nec intelligitur ſed ſub ratione veri ſicuthec ꝓpoſitio hō eſt aſinus eſt falſa tamen intelligens eā eſſe falſam intelligit veꝝ ¶ Ad ſextūdd̓m ꝙ logica habetur etiam ꝑ modum ſciēdi qꝛ eſt deuenire ad ſcienciam vnam que ſimul eſt ſciencia ⁊ modus ſciendi ⁊ hoc modologica in ſe accepta eſt ſciencia ſed in ordine adalias ſciencias modus ſciendi Et ita d̓t dn̄sAlbertus in libro de ortu ⁊ progreſſu ſcienciaꝝ capitulo. xlviij. ꝙ ſciencia que eſt de ratocinatione ſiue argumentatione vt de ſb̓iecto ꝯſtituta eſt ineſſe per ratiocinationem. nec tamēidem eſt prius ⁊ poſterius ſe ipſo niſi ẜm diu̓-
AA iij