qꝛ vxorē eius adulterauit. an legatarirepellat̉ exceptiōe. gl. i. l. fide i cōmiſſuꝫC. de fideicō. vr̄ dicer̄ ꝙ ſic. Sꝫ bar. dicit ꝙ ſi nos ponimꝰ legatariū h̓ commiſſiſſe viuo teſtatore tūc dicta glo. ꝓcedit ſinc ſcrupulo. Sed ſi ponimꝰ hͦꝯmiſſiſſe pꝰ mortē eiꝰ: tūc hꝫ maiꝰ dubin̄: qꝛ nō pōt dici ꝙ teſtator reuocauerit tacite: cū cā nō fuerit ꝯmiſſa viuo: ⁊ iō tūc puto dicendū ꝙ legatū nōextinguit̉ ſꝫ a legatario auferet̉ tanqͣꝫab idigno vt nō in. l. ſororē. C de hisq. vt idi hͦ bar. ⁊ ſic exp̄dictis vr̄ dicen̄ꝙ talis legatariꝰ poſſit tenere cū bonaꝯſcia dictū legatū donec ꝑ iudicē aliter iudicatū fuerit. Secꝰ tn̄ vr̄ dicēdūſi teſtator diceret. Relinquo vxori meec. ſi caſte vixerit. nā ſi poſtmodo fornicet̉ non poterit etiā in cōſcientia habere illa. c. ſeu viuſructū ⁊ hoc no.23 ¶ Quid ſi relinquat̉ alicui vſufructꝰoīuꝫ bonoꝝ. nūꝗd tn̄r ſoluere eas alienū de ipſis bonis. ℟. dir. de mēteª Ho.ꝙ ſic. ſecus ſi certaꝝ reꝝ ſit ei relictusvſufrue. ff. de vſuf. le. le. fi. Itē ẜm Lu.ro. in ſuis ſingularibꝰ vſufruc. teneturad collectā fundi. vt. l. q̄ro. ff. de vſufr.li. Sꝫ hoc limita niſi tāta eſſꝫ ſolutiocollectaꝝ ꝙ ſeqͥret̉ ꝑceptioni fructuuꝫtūc .n. tenet̉ ꝓprietarius. In mūdo habes glo. in. l. ꝗ ꝯcubinā. §. ꝗ ortos. dele. iij. ⁊ illā gl. exclamat Bi. ⁊ Bar. in. l.his ꝟbis de le. iij. Sic ergo vſufr. tn̄rad expēſas ꝑuas: ⁊ ad collectas. ⁊ adrefectionē. ⁊ Bar. in. d. l. fi. exp̄ſſe tꝫ ꝙad viufr. oīum bonoꝝ ꝑtinet onus erisalieni. Sꝫ pau. d̓ ca. in ꝯſilio. ccclxxxv.dicit ꝙ pͥncipaliter ꝑtinet ad heredeꝫ.na vēdet bona vel ꝑtem bonoꝝ defuncti ꝓ ſatiſdatōe eris alieni. ⁊ ſic vſufru.ſcd̓ario ēt ꝑticipabit in ſolutione erisalieni. ⁊ ſic tanto minorē vſufrū. legatariꝰ habebit. ⁊ dicit Pa. ꝙ iura allegata ꝑ Gar. non valent. Nā ẜm eumloquunt̉ in eo cui celi quunt̉ bōa pleno iure .ſ. ꝓprietati. ⁊ vſuf. ꝗ caſus ſōge diſtat a noſtro. ⁊ ſc ꝯcludit ꝙ vterqꝫ .ſ. tam ꝓprietarin qͣꝫ vſufruc. ꝑticipabit in ſolutione enolieni: non aūt478totum onus eſt viuf ructuarū vt ſentitBar. ⁊ de hͦ eſt tex. exp̄ſſus in. l. fi. §. ſiautē es alienū. C. de bo. que li. ⁊ ꝯcludit pau. ꝙ dcm̄ Bar. fecit multos errare. idē tꝫ Batheſilanus ī ſuis fingularibus. ⁊ dic̄ fuiſſe obfuatū bononie.AdditioQuō tn̄ ad collectas 2⁊ alias p̄ſtatiiōes. anteneat̉ vſufructuariꝰ. Uide bar in. l. q̄ro. ꝙ quidā ſūt onera q̄ debētur ꝓ hn̄do ipſo iure frūctuū ꝑcipiēdoꝝ: ⁊ iſtd̓omrs nō ꝑtinet ad fructuariū. Quedāſūt onera q̄ habito illo iure īponūturꝓ fructibus vel p̄dio vel ꝑſone ꝓ predio ⁊ iſta onera ꝑtinēt ad fructuariū.vt in. d. l. quero ⁊ iſta eſt veriſſima ſolutio. hic Bar.Finis.¶ Quid at de onere legatoꝝ an ſeqͣ. 5tur viufructuariū oīum bonoꝝ. ber. ind. l. fi. dicit ꝙ nō: ⁊ ſi n̄ ad vſufructusrium. ergo ad ꝓprietariū. Hoc tn̄ intellige ꝓut dcm̄ eſt. sͣ. de onere eris alieni¶ Sed ꝗd in vſurario dic ẜm ludor 26ro. ꝙ aut in ꝯmodo rei cuiꝰ mihi legatur vſus ꝑticipat dn̄s: vt qꝛ ē domusampla. ⁊ tūc tenet̉ dn̄s tm̄ ad expenſas aut ꝑticipat ſolus vſurariꝰ: ⁊ ipſetenet̉. Caſus eſt vnicꝰ n. l. ſi domus. ff.de viu. ⁊ ha. Itē ſi lego vſufructū ancille int̓antis: valet ⁊ īcipit valere cuꝫipſa adoleuerit. al̓s eēt fruſtratoriuꝫ.tex. eſt ſingularis i. l. ſi īfantis d̓ vſufr.¶ Legatꝰ ē mihi vſus magni palacij 23elegi ꝓ meo viu certā ꝑtē de eodēˢ: andeinde poſſtm variare ⁊ aliā hēre. caſus eſt ſingularis qd̓ no. in. l. diuus. §.licet. ff. de vſu. ⁊ ha. hic Ludo.¶ Quid ſi pl̓es ſint vinfructuarij: ⁊ 31vnus morit. ℟. ẜm. Dir. acquiritur alijpars ſua iure accreſcēdi. ff. de vſuir. accre. ꝑ totum. Iō dr̄ ꝙ qn̄ totus viufructus amiſſus ē redit ad ꝓprietatē iſti.eo. Sed ſi ꝓ parte tm̄ amitteret̉. nō rediret ad ꝓprietatē. ff. qui. mo. vſuſruc.amit. l. excepta.¶ Quid ſi vſufructꝰ relinquat̉ alicui 24quouſqꝫ pupillus ꝑuenerit ad pubertatē. ⁊. jͣ. annos pubertatis moriat̉ pupillus. itē ꝗd ſi donauit tali ſi a iurore
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten