gl. in. l. i. C. ſi ſcd̓o nup. mulier Aro inextraneo de iure dꝫ hēre vſufructū omniū bonoꝝ deducta falcidia vt. l. vxorimee. ff. de vſuf. le. ⁊. ff. de viuir. l. oīum.⁊ eodē mō puto. dicta verba d̓bere intelligi ſi ſimpl̓r proferat vt relinquovxoreꝫ meā dominā vel relinquo vxorē meā viufru. bonoꝝ meoꝝ. Sed ſi relinquat̉ vſufructuaria vnius fundi:tūc ceſſat dicta conſuetudo ⁊ dꝫ haber̄vſufructum ⁊ ita ſentit Odo.15 ¶ Quero. Ponamus ꝙ teſtator inſtituit extraneū ⁊ filiū. ⁊ vxorē relinquitdn̄iam ⁊ viufru. Bar. i. d. §. titia dicitꝙ qͣꝫtū ad filiū ꝟba illa īpottāt alimēta tm̄. Sꝫ pro parte extranei habebitvſufructum ſue partis: cum .n. fauorefilioꝝ ſit introductū ꝙ habeat alimenta tm̄: non extenditur ad extraneum.16 ¶ Quero. Pone ꝙ filius eſt inſtitutus ⁊ extraneꝰ ſibi ſubſtitutus. ⁊ vxore relinquit dn̄am ⁊ vſufrū. ⁊ hr̄ditasdeuenit ad ſubſtitutū. ꝗd dꝫ here mulier. ℟. Bar. vbi. sͣ. ꝙ ſi loquimur ī ſubſtitutione vulgari dic ꝙ dꝫ habere vſufructū: cū a ſubſtituto ceperit haberevires: vt. l. qui funduꝫ. §. qui filium. ff.ad. l falci. ⁊ in ꝑiona ſubnituti qui eſtextraneus ceſſat interpretatio ꝯſuetudinis. ⁊ vr̄ caſus in. l. ⁊ ſi ꝯͣ. ff. de vul.⁊ pu. Sed ī ſubſtituto pupillariter adquē hereditas deuenit ꝗd dꝫ habereiſta vxor. p̄t dubitari: tn̄ vr̄ ꝙ debeathēre alimēta: qꝛ filius fuit heres pr̄is.⁊ ſic iā legatū ex ꝑſone filij cepit vireshēre. ergo ſubſtitutus nō pōt teneri inplus qͣꝫ pupillus. d. §. qui filiū. Itē vr̄tenere Imola in. d. l. ⁊ ſi contra.¶ Sed quero an poſſitꝰ īueniri modus. ⁊ etiā extāt bn̄s filijs maritꝰ poſſit relinquere vxori: nō tm̄ alimēta ſedēt vſufructū oīuꝫ bonoꝝ ſuoꝝ. Dic ꝙſic ſi marutꝰ ī teſtō diceret ⁊ qꝛ illa verba. relinquo vxorē meā dominā ⁊ vſufructuariā: poſſunt hēre aliquā dubitationē in iure: declaro mee voluntatꝭeſſe vt habeat nō ſolū alimēta ēt extātibꝰ fi ij: veꝝ etiā vſufructum bonorūeoruꝫ tunc enim deducto viuirucislegittime illioruꝫ habebit iniegrū viufructū aliorū bonoꝝ. ⁊ pro hoc yr̄ tex.in aucͣ. de tri. ⁊ ſe. §. ꝓhibemꝰ. ⁊ in. l.vxori mee. ff. de viufru. le. vel fac̄. ꝙ teſtator dicat ꝙ relinquit vxori ſue veꝝ⁊ plenū viuſ. ⁊ ſic faciūt hodie cautinotarij. Et iſte it̓ due optīe cautele. Exp̄dictis ēt collige ꝙ ſi teſtator dic̄. Relinquo vxorē meā ⁊c. extātibꝰ filijs ꝙſi poſta filij moriant̉ viua mr̄e: ꝙ tūcmr̄ hēbit vſufr. oīum bonoꝝ. īmo ẜmbar. cep. ē ꝓprietaria. all̓at ad hͦ bari.i. l. ſicut ī ānos. ꝗbꝰ mo. vſuf. amit.¶ Quid auteꝫ ſi dicit. relinquo titio infūdū ad vſufructuādū. ℟. bar. cepo. iutracatu ſuo de ſeruitutibus. ꝙ ē relicioꝓprietas. Sil̓r qn̄ dr̄. relinquo fundūad gaudimētū per. l. ꝓculus. ff. de vſufru. Et ibi do flo. ꝗ hoc dicit verū: ſi extranei ſunt iſtituti ſecus ſi filij. ⁊ placet in ꝯſcia lꝫ alij indiflincteʸ velint ꝙꝓprieras ſit relicta nō vſufructus.¶ Utꝝ legis habitationē ſeu viui. ha 19bitatiōis. domꝰ ſue. qd̓ idē ē. l. cū ātiꝗtas. C. de viufr. ⁊ habi. ⁊ in eodē teſtōlegas dictā domū alteri ademerit ocm̄legatū vxo ℟. bar. ī. l. ſempronio. ff. devſuf. le. ꝙ n̄ ꝑ tex. illū. vbi hr̄ ꝙ legatogn̄ali hitationis vel vſuſ. nō derogat̉ꝑ legatū ꝓprietatis. ⁊ addit ꝙī legatohitationis ꝯcurrēt ābo. vt. l. ſi alij. ff. e.ꝙ tene mēti: qꝛ qͦtidie relinquūt̉ p̄diapl̓ibꝰ ⁊ poſtea dicit teſtator vxori legovſuſ. qꝛ ī vſufructu oēs ꝯcurrūt. h̓ bor.⁊ ꝑ. d. l. ſi alij ꝯcludit Ludo. ro. ꝙ ſi teſtator legauit vni fundū: alteri viuſ. fūdi ītelligit̉ legaſſe vnicuiqꝫ ipſoꝝ dimidiū viufr. dicti fundi. Secus tn̄ dicit indicis ſnīa vt. l. ⁊ puto. ff. famil̓. her. qd̓verū ē ſi aliud de mente nō conſtet.¶ An autē viufructus extinguat̉ ꝑ in 20greſſum retigionis. ℟. Cy. in. l. pe. C.eo. dicit ꝙ non. vt in auc. ingreſſi. C. dſacro ſan. eccle.¶ An aūt exba itus perdat vſufructā 21vide. sͣ. Filius. § vij.¶ Querit̉ de. q. cotidiana. Pone le 22gatarius cōmiſſit iliquid ꝙ ſi teſtatorſciuiſſet ſibi non legaſſerin̄ ignorat: vt
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten