debitori ſe liberādi vel ne. Et an veriſimiliter dubitetur vtꝝ res plus vl̓ minus valeat tꝑe ſol̓onis: nā tūc poſſet excuſari rōne dubij. Idē iudiciū eſt qn̄ſpēs ꝓ ſpecie: puta granū ꝓ grano vtnum ꝓ vino oleum ꝓ oleo ad certamiuienſuraꝫ datur. Con. Monal.ẜ ¶ Quarto q̄ro: aliꝗd habens ſpālem.pecuniā. quā timet futuro tꝑe minorādam ſuo p̄cio ẜm ſtatuta legis poſitiue vel dn̄i terre: an liceat ſine vicio vſure mutuo dare diciā pecuniū: hͦ pactovt ſibi reddat̉ in eqͣli p̄cio in quo ē cūab eo dat̉. ℟. alex. d̓ ale. videt̉ multꝭ ꝙnō. alijs aūt ꝙ ſic: qꝛ aliud ē in mutuoſꝑare lucrū: aliud ē vitare dānū. Primū nō pōt fieri ſine īiuria dei ec fine iniuria ꝓximi. Qui aūt euitat damnū deo iluriā nō fac̄: cū hoc nulla legeꝓhibeat̉: nec ꝓximo ſit iniuria: qꝛ nōledit ꝓximū ſuū ꝗ euitat dānū iuūi. Inꝓpoſito aūt ſi mutās magis q̄rit vitare dānū ſuū quā hr̄e lucrū: debitor aūtnihil minꝰ accipit tꝑe mutuatiōis qͣꝫreddere teneat̉. nec erat ꝟiſimile pecuniā eſſe minꝰ valituraꝫ qͣꝫ valebat tꝑemutui: qꝛ vilificatio huiꝰ pecunie nonaccidit rōne dilatiōis tēporis: ſꝫ ex volūtate legiſlatoris: vide tn̄. q. quā format Lu. ro. in ſuis ſingularibꝰ de magno mereatore ꝗ ſcit de ordīe dato incōſilio ꝙ cras minꝰ valebit frum̄tū. ⁊ille vēdidit nō notificādo emptoribꝰde ordinatōe p̄dicta: ⁊ dicit ꝙ ꝯͣhētespn̄t agere ꝯͣ mercatorē illū ad ītereſſeẜm Guil. ꝑ. l. fraus. ⁊. l. ꝯͣ legē. ff. d̓ leg.Plꝫ Bar. in. l. q̄ro. ff. de ac. emptione.⁊ Bal. in. l. ij. de peri. ⁊ cō. rei ven. prehoc tex. in. l. ſi vina. ver. plane. ff. d̓ peri. ⁊ cō. rei vē. ⁊ ibi ſic dr̄ plane ſi ītelligeret vēditor nō duraturā bonitatemvſqꝫ ad diē quo tolli deberet: nec admonuit emptorē tenebit̉. h̓ ibi. hec tn̄lex iudicio meoⁱ paꝝ facit ad ꝓpoſitū.Nam loquitur de vino diſpoſito adcorruptionem: ⁊ ſic nō hꝫ ſuam bonitem intrinſecam. ⁊ ideo vendens talevinum ac ſi haberet bonitatem intriniecam tenetur ad reſtitutionem. Se469cus de mercatore vendēte grant ſciēte ꝙ cras debeas mutari preciū ex diſpoſitiōe ſtatuti eo ꝙ quādo tale granū vēdit̉ tm̄ valeat: ⁊ ēt hēat ſuā bonitatem intrinſecā. Et in hoc nō q̄rit lucrū p̄cipal̓r: ſꝫ ſolū euitare dānū ꝙ no.¶ Quinto. pone ꝙ depoſui pecuniaꝫ Sapud campſorē ſine aliquo pacto: ꝗca̓pſor cū dicta pecunia multū fuit lucratus ⁊ ſoluit mihi pecuniā. puta. .xx.ꝓ. c. mō q̄rit̉ vtrū iſta ſit vſura. Quidā dicūt ꝙ ait depoſui ſub ſpe iſtiꝰ remuneratōis. ⁊ tūc eſt viura. ſecꝰ ſi ſimpliciter: ⁊ in hoc ſtatur dcō meo. qꝛ eſtqō. de conſcīa. bal. ꝟo in. l. i. C. ꝓ ſociodicit ꝙ aut talis depoſuit in ſpē: ⁊ tūcqꝛ ip̄e illicite vſus ē pecunia depoſita.oē lucrū īde ꝓueniēs dꝫ mihi reſtituere: qꝛ locupletior ex re mea factꝰ eſt. ff.de ne. ge. l. ꝗ ſine vſuris. Sꝫ hoc ītellige in foro iudiciali. qꝛ iura hoc illi infligunt in penā. Pena aūt in ioro cōicie nō eſt ſoluēda de neceſſitate vt dicit glo. in. c. fraternitas .xij. q. ij. niſi ſequatur condēnatio ꝑ iudicē. aut ſaltēſnīa declaratiua: vbi ſnia diſpoſitiuafieret ꝑ ius poſitiuū: vt dcm̄ eſt ſepiꝰ.vl̓ vbi d̓ponēs eēt dānū paſſus qꝛ forte repetiſſet pecuniā ſuā ⁊ hr̄e nō potuiſſet. ⁊ ꝓpter hoc damnū paſſus. nitūc depoſitarius ad intereſſe tenet̉: autvſus eſt licite qꝛ depoſuerāt ad nūeꝝ⁊ tūc ſi aīo donandi ⁊ ſciēs ſe nō teneri liberaliter dat maxime ſi deponēs aprincipio nō habuitintetionē deprauatā poteſt illud retinere cū bona conſciētia. qꝛ eſt mera donatio. aut dat̉ exquadā eꝗtate: q̄ ſepe mouet debitoresad remunerādum. ⁊ idem eſt. aut datcredēs ſe teneri ex iure neceſſitatis cūnō teneretur: ⁊ tūc ẜꝫ bal. licite recipitſi nō habuit a pͥncipio animū fenerādi. alias fecus. Nam obligatio antidoris iuſtam parit retētione per erroreꝫſoluti. vt. ff. de fideiuſ. l. ſi teſtamento.§. i. niſi eſſet error facti. vt qꝛ putabatper ſuū ꝓcuratorē eſſe ꝓmiſſum cūⁱ nōeſſet tunc nec de iure iudiciali. nec cōſcientiali retinere poteſt.DD 2
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten