Druckschrift 
Summa casuum conscientiae
Seite
467v
Einzelbild herunterladen
 

te ꝯditiōata .ſ. ꝙ potiꝰ vult aliꝗs vltraſortē dare qͣꝫ mutuū nō acciꝑe. ⁊ hācꝑtē tꝫ gl. xiiij. q. iiij. ſiꝗs vſura. Idē tꝫgl. in. c. michael. ex. e. Idē Inn. IdemS. Ber. Idē Tho. Idē Goſ. Idē In.in. d. c. michael. vbi dicit ꝙ vſurariusvl̓ eiꝰ hr̄s nō tn̄r ex delicto. ſꝫ ex ꝯͣctuꝯditiōe īdebiti: vel ſine cā: qͣſi nō debitū acceꝑit vel ſine cā: ⁊ ſic p̄ſupponittrāſlatū dn̄iū: qꝛ oīs ꝯditio ē ꝑſonalisactio nō dat̉ ꝓ re ꝓpria: niſi ꝯfuremſed tm̄ ꝓ re nō ſua ſed ſibi debita vtl. fi. in fi. ff. vſufru. quēad cā. Itē ꝓ hͦ facit. c. cū tu d̓ vſuris. vbi dr̄ ꝙ p̄dia em̄pta ex vſura debēt vēdi vt pecūia reſtituat̉ creditoribꝰ a ꝗbus vſura accepta ē exqͦ fundari vn̄r illi ꝗ dicūt hmōires fore obligatas. ⁊ ꝑꝑ hͦ nō trāſfert̉dn̄iū. Nā vt dicit ibi. d. an. ⁊ fuit d̓ mēte Io. an. in. c. qͣꝫqͣꝫ. de vſuris li. vi. Illetex. hͦ nō ꝓbat. Nā ibi dr̄ ꝙ vſurarij reſtituāt ⁊ ſi pn̄t vēdant̉ poſſeſſiones exvſura acꝗſite ad reſtōnē ſaciēdā: ⁊ ſicnō hn̄t neceſſe illas vēdere niſt qn̄ aliter n̄ pn̄t ſatiſfacē. Certe ille tex. ꝓbatintētū nr̄m. Nā ſi ille poſſeſſiōes fuiſſent obligate qͣliter fuiſſet neceſſe illasvēdi: cū ipe potuiſſent peti īmo nec potuiſſent licite alienari cū res trāieat cūonere ſuo. Et pro hac api. facit: qꝛ qn̄traditio hꝫ ꝯſenſuꝫ dn̄i tradētis trāſiertur dn̄iū: vt. l. ꝯͣctus iūcta gl. C. de fi. inItru ⁊ in. l. ml̓tū. C. ſiꝗs al. vl̓ ſibi ⁊ notat̉ i. l. traditiōibꝰ. de pac. Et lꝫ tradatvolūtate coacta. pur volūtas ē ſufficiens ad trāſlationē dn̄ij. Licet cōpetatrepetitio. l. ſi mulier. ff. qd̓ me. ca. Aliotn̄ circa hoc diſtingūt. ꝙ aut res habite ex vſuris ſunt queſite ꝑ pactū legisꝯmiſſorie .i. ꝙ niſi ſoluat̉ debitū. jͣ: certū tp̄s: pignus perdat̉: aut nō. Primocaſu n̄ trāſfert̉ dn̄iū: qꝛ hͦ pactu reprobat̉ in pignore. C. de pac. pi. l. fi. Et iōex eo n̄ pōt trāſferri dn̄iū: qꝛ qn̄ aliꝗdꝓhibet̉. ⁊ omne illud qd̓ venit ex eovel ob id. l. n̄ dubiū. C. de legi. vn̄ accipiēs res hmōi ſꝑ ad reſtōne tn̄r cumrem alienā accipiat. Et hͦ caſu poteſtꝯcedere opinio tenētiū ꝙ in vſura nitrāſfert̉ dn̄iū. Scd̓o caſu qn̄ res n̄ ſat8ib pioqͥſite ꝑ pactu legis cōmiſſorie. ſi vſurariꝰ eſt ſoluēdo: nullatenꝰ ad reſtitutiopnē tenet̉: ꝗ ab eo rē accepit ēt titulo lucratiuo. Uide tn̄ ad p̄dicta qd̓ no. bar.in. l. ſi fundi. C. de pac. pig. vbi ex illal. ꝯcludit ꝙ pactū legis ꝯmiſſorie. vl̓ nbi ſil̓e ex poſtfacto ī pignoribus n̄ reprobat̉: ſed an̄ ſic. Ratio ē qͦꝛ tꝑe qͦ ꝯͣhit̉ debitū: debitor faceret ꝗcꝗd creditor vellet in mūdo vt hēret pecuniamideo lex voluit vt nō valeret tale pactū vt pignꝰ hēret inſolutū pro debitoSed quando ex poſtiacto debitor facit creditori tale pactum. tūc ceſſat rō.iō valet. Et idē bar. ī. d. l. fi. dicit ꝙ autapponit̉ pactū ꝙ debito nō ſoluto adtp̄s pignus ſit tuū pro debito. ⁊ iſtudeſt pactū legis cōmiſſorie. qd̓ reprobani guannſxidttur in. d. l. fi. Aut apponit ꝙ pignusvlira ſprſit tibi emptū iuſto p̄cio. ⁊ iſtud nō ēpactū legis cōmiſſorie. ⁊ in eo ceſſaomnis captatio ⁊ deceptio. ⁊ valet. vtl. ſi fundus. §. fi. ff. d̓ pig. Quidā tn̄ canti feneratores bon̄. ex ꝯſilio ip̄oꝝ antiquorū doc. ⁊ aduocatoꝝ faciebāt fieriinſtr̄a iſto mō. Si pecuniā ad tp̄s nōſolues: ſit fundus mihi emptꝰ iuſto ẜlacart. i.cio: declarādo arbitrio talis ⁊ talis: qͦsunt deexnūc eligimus in arbitratores ⁊ bonos viros. Et tene mēti qꝛ ē pulchraꝫcōſiliū. Et cōcludit Bar. ꝙ pactu legis cōmiſſorie n̄ valet ab inicio. Sec Anex poſtfacto. Et dicit ꝑꝑ hͦ ſe reprobaſnrin liciſe quoddā cōſiliū. hec Bar. Et per predicta poteſt ſolui qd quontidiana. An liceat emere hmōi pignora a preditis vſurarijs. Et tenēdo pribir. q pomam opi. ꝙ trāſierat̉ dn̄ium: tunc liceret. Tenendo ꝟo aliam opi. tūc non liceret. Et archi .ſ. dicit ꝙ quia iſta materia non eſt vſqꝫ quaqꝫ clara: neminiꝯſulēdū eſt vt faciat poſtfactum veronon eſt condennandus. Et hoc niſi pignora eſſent res future vel rapte vel iucre: que pignorari non poſſunt.Sura. v. ſcilicet ꝯtractu pignorꝭ.☞¶ Primo querit̉. vtrum tenens ꝑaliquam rem pignoratam teneat̉ eaꝫ