nō ſunt tacite obligata. tūc fiet ſatiſſactio pro rata. Idē dic in ſimilibus6 ¶ Et ex p̄dictis inferūt̉ q̄dā ꝯcluniōesPrima ꝙ hfdes vſurarij tenent̉ ad reſtituēdū vſuras nō inſolidū. ſꝫ ẜꝫ hereſtntrtu q.ditarias portiōes. vt ſi vnꝰ hꝫ duas ꝑtes hereditatꝭ tenet̉ ad duas ꝑtes vlurarū. ⁊ tertius tenet̉ ad tertiā ꝑteꝫ. ethͦ nō eſt ſpāle in hr̄dibus viurarij. ſedidē eſt regul̓r de ꝗbuſcūqꝫ hr̄dibus. qꝛactiōes ꝯpetentes ꝯͣ defunctū diuiſe ſt̓in hēdes ꝓportionibꝰ hr̄ditarijs. l. i. ⁊ij. C. de ac. here. Scd̓a ꝯcluſio ẜm gl.in. d. c. tua. ꝙ altero hr̄dū effecto nonſoluēdo alter pōt ꝯueniri in totū. Sedpanor. dicit ꝙ iſta ꝯcluſio ē falſa. qꝛfundata ſuꝑ opi. dānata. Si .n. bonavſurarij n̄ ſunt obligata vt ocm̄ eſt eigo alius hr̄s nō tn̄r īſolidū: altero effecto nō ſoluēdo. Doc. tn̄ cōiter illā concluſionē tenēt. ⁊ dicit. d. An. ꝙ iſta cōcluſio p̄t p̄ticari fauore aīe. vt ſic libe̓t̉facilius ala defuncti ex integra ſatiſſactōe: tn̄ de rigore iuris nō vr̄ ꝯcluſiovera. ⁊ Io. cal. dicit ꝙ ſi diuiſio fuiſſꝫfacta inter heredes: tūc alter nō ꝯueniret̉ inſolidū: puta qꝛ creditores receperūt portionē vniꝰ extra iudiciū: vel cōuenerūt eū ſuꝑ ꝑte ſua tm̄. qd̓ eſt notādū. et tenendo opi. gl. ⁊ ſecūda ꝯcluſionē ſupra poſitā: poſſet inferri tertia cōcluſio. ꝙ ēt ſi alter hr̄dū eſſet ſoluēdopoſſet vnus cōueniri inſolidū inqͣꝫtuꝫſufficiūt bona ad eum deuoluta ſi agētur hypothecaria. et vt dictū ē opi. gl.tēt p̄ticāda: tn̄ nō eē abſolutio denegāda ſi hr̄s nollet ſatiſiace̓ niſi ꝓ ꝑte ſua.y ¶ Nūꝗd āt ſi bōa defuncti n̄ iufficiūtad vſuras reſtituendas hr̄s teneat̉ deſuo. ℟. Pan. in. d. c. tus. de mēte ho. qlꝫ hr̄s in foro ꝯientioſo teneat̉ ſi nonfecit inuētariū: īforo tn̄ aīe nō tn̄r vltra vires hr̄ditarias et pan. fac̄ regulāgn̓ale: ꝙ nullo cāu ī foro aie tenet̉hr̄svltra vires hereditarias: ꝙ talis lex eſtfundata ſuper preſumptionē. ſed inforo anime de omnibꝰ creditur cōfitenti. Item qꝛ in foro anime nō hēt locūſolutio pene: vt dicit glo. ſingularis.46xij. q. ij. fr̄nitas. Nec obſtat dem̄ doct.ꝙ lex ꝯdita ab hn̄te poteſtatē nō ꝑtinēs manifeſtā iniꝗtatē dꝫ ſeruari et inforo anime: qꝛ dꝫ intelligi qn̄ nō ceſſatrō legis in foro aīe: ſeu quādo eſt eadem rō in vtroqꝫ foro. Alias ſecus.¶ An aūt heres. teneat̉ ex delicto defū gcti. ⁊ an hr̄s in aliqͦ caſu teneat̉ inſolidu. vide. s. Hr̄ditas. §. xij.¶ Quid d̓ illo ꝗ ſpōte ſe obligauit ad ꝙreſtōnē viuraꝝ credēs bōa vſurarij adhͦ ſuffice̓: cū nō ſufficiāt. ℟. S. Ber̄. ꝙtn̄r ad oīa: ſi ſe idiſtīcte obligauit: qꝛforte alius obligaſſet ſe ꝓ toto niſi ip̄efuiſſꝫ. ⁊ ſic: qꝛ dedit dānū creditoribqd̓ n̄ incurriſſēt ſine ſuo factor iō tn̄rētin ꝯſcia. ſecꝰ aūt ſi explicaſſet ꝟbis nolle ſe obligari. niſi in qͣꝫtū de bonis vſurarij ad eū deuenerit: nec ſufficit ꝙ hͦtm̄ aīo ītelligat niſi exp̄mat ꝟbis. Lau.at de ridol. dicit ẜꝫ Lap. ⁊ qͦſdā altosfideiuſſorē vltra vires hr̄ditarias nōteneri ēt ſi ſe pͥncipalē ꝯſtituiſſet. IdeꝫPau. de elea. ⁊ h̓ hita rōe a tꝑe cautōnis p̄ſtite erat debitor pͥncipal̓ ſoluendo. dato ꝙ eius facultates poſtea ſintexhauſte al̓r qͣꝫ ꝑ reſtōne vſuraꝝ nihilominꝰ remanebit fideiuſſor obligat̉ad ōia. Licꝫ .n. exceptio inopie ꝓſit b̓ncipali: n̄ tn̄ fideiuſſori. ꝙ ſi tꝑe cautōispͥncipalis nō erat ſoluēdo: fideiuſſor qobligat̉ vltra vires pͥncipal̓. Tn̄ idemLau. ẜꝫ pau. diſtiguit iter fide iubēte ꝓcauēte ſeu ſe obligāte ad reſtōnē vſurarū ẜꝫ formā. c. qͣꝫqͣꝫ. de vſu. li. vi. vt euadat canonicas penas: ⁊ fideiubēteꝫ ꝓcauēte ſeu ſe obligāte ad reſtōnē vſuraꝝ ex alia ca. vt pͥmo cāu n̄ teneat̉ vlra vires: qꝛ nec vltra vires reſtituerevel cauere tenebat̉ pͥncipal̓. vt. d. c. qͣꝫqͣꝫ. In ẜo ꝟo cāu ſecꝰ: qꝛ pͥncipal̓ obligatꝰ ē iſolidū: lꝫ hēat exceptionē. iopievel ſil̓eꝫ. q̄ ꝗdē exceptio: vtpote ꝑſonal̓nō porrigit̉ ad fideiuſſorē. ⁊ h̓ ē optima dluīctio: q̄ reducit opiniones q̄ vidēt̉ ꝯtie ad concordantiaꝫ.¶ Utꝝ in vſura trāſierat̉ dn̄iū. ℟. ẜꝫ 10Ul ſic: cū ⁊ oīs voluntaria datio faciattraſferre dn̄iū. Nā viure dant̉ volū: a
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten