Druckschrift 
Summa casuum conscientiae
Seite
456r
Einzelbild herunterladen
 

Nti nlcta creditori ⁊ data ī ſolutū: vl̓ cū poſjeſſor recipit ceſſionē ꝓ munimine reiſua puta: qꝛ domꝰ tua minat̉ ruinamdomui mee. ego timēs emo oē ius ꝙtu hēs ī iſta domo. Itē qn̄ fuit ſcā īterlegatarios ⁊ fideicōmiſſarios. vel qn̄hrs cedit actionē legatario. Iſti ſuntcaus qͦs expͥmit tex. i. d. l. ꝑ diuſas. Etſētit ibi bar id̓ eē ī oī alio eāū ī qͦ euitatur p̄ſūptō redēptōis litiū. ⁊ iō dic̄ ꝙſi ſooij ꝯͣhēdo ſeu diſſoluēdo ſocietatēcedūt ſibi ad inuicē aliqͦs actiōes n̄ dꝫp̄ſumi ſimulatio. ⁊ nota gl. i. d. c. ex ꝑte qͥ vult ꝙ cl̓icꝰ nūqͣꝫ dꝫ recipe̓ ceſſionē a laico ſiue titulolucratiuo: ſiue oneroſo. Et qd̓ ſꝑ dꝫ p̄ſumi ceſſio ſcā ī fraudē: ⁊ cā auaritie. Et no. hāc gl. qͣꝫ vr̄ſeꝗ Io. an. ſꝫ pa. credit hāc gl. ꝓcedē ītitulo oneroſo. nā ē qͦddā genꝰ mercimōij emē actionē. Cl̓ico āt ꝓbibet̉ negociatio reꝝ fortiꝰ dꝫ ꝓhiberi iſta negociatio litigioꝝ. ⁊ ob hͦ forte dic̄ Inn.i. d. c. ex ꝑte. ꝙ iter ſaicos p̄t fieri eptioactiōis. ſecꝰ tn̄ ī cl̓ico. Puto tn̄ ꝙ ceſſāte alia fraude teneatꝰ veditio ſꝫ poſſꝫ ꝯͣcl̓icū excipi: ac ēt d̓ iurꝭ ꝯͣuēiōe puniri.Si āt ceſſio fieret cl̓ico vl̓ eccl̓ie tit. dōatiōis. tūc credo ꝙ ſi fiat bōa fide teneat. nā nō reꝑio ꝓhibitū qn̄ iura ſua ꝗspoſſit dō̓are cl̓ico vl̓ eccl̓ie. Nec reꝑiocautū ꝙ ī cl̓ico vl̓ in eccl̓ia dēat hͦ caſu preſumi fraus. Et vr̄ hoc tenereSpe. vbi. sͣ. hec Panor.53 Gratis .i. cū ꝗd. gratis datur ꝑ euꝫꝗ mutuo accipit. nā ꝗcꝗd dat̉ gratꝭ p̄trecipi gratꝭ. xviij. di. de eulogijs de hͦdictū ē ſatis. sͣ. ī pͥncipio huius. c.34 Seꝗt̉. dās ſocijs pōpa. vn̄ ꝯcedēpecuniā ſignatā ī ſeculo ad on̄tationēvt ꝗs ē pauꝑ. ⁊ vult ſe on̄dēte diniteꝫvt ꝯhat cū nobili vel diuite vl̓ ad ponēdū pignori l̓ alia d̓ cā rogat aliquēvt mutuet ſibi pecuniā ad pōpa diuitiaꝝ on̄dēdā. dās p̄t īde reciꝑe mercedē: qꝛ n̄ ē mutuū: ſꝫ potiꝰ ꝯmodatumſeu locatū. ff. ꝯmo. l. iij. Et talē vſū pecunie ꝗs licite p̄t vēdere. ſicut hō licitevēdit viū vaſoꝝ argēteoꝝ: qꝛ retiet ſidn̓iū. Idē dicendū de his a locan456plas. gēmas ⁊ talia localia: vt Ianueꝓ certo p̄cio ī mēſe. licite enī fieri pōt: Quid oc eo ꝗ oecaſionē mutādila 55borē ſubijt. ℟. tal̓ ẜꝫ Hoſt. ī recōpēſatōnē laboris fructꝰ pignorꝭ viqꝫ ad ꝯuenie̓s p̄miū facit ſuos aut aliꝗd ꝓ labore licite rcipit. exͣ d̓ re. ec ſi alie. ad nr̄aꝫ Quid aūt de creditoribꝰ ꝗ venien 56te termīo ſolutōis nolūt ꝯcedere ꝓrogationē termini niſi data ſibi pecūia:vel alio equalēti. ℟. tales ētſi nō exp̄ſſe exigāt viurari ſunt exͣ eo. cōſuluit. ſverū vbi creditor nullū p̄tēderet intereſſe: vt qꝛ ēt ſi habuiſſet dictā pecuniāt⁊ ex ea nihil fuiſſet mercatus. ſꝫ repoſuiſſet ī archa: qꝛ tūc vr̄ recipe̓ lucrū ſolū ꝓ termio ꝓrogato. Secꝰ ſi ex dictapecunis mercatꝰ fuiſſet ⁊ lucratus. naꝫtūc rōe īter eē ẜm Arch .ſ. poſſet aliꝗdacciꝑe: vt dem̄ ē. sͣ. rōne more: vel obſui indēnitatē. qꝛ potuit eū capere advſurā vel vēdere rē ſuā viliori p̄cio: qd̓nō feciſſet ſi recipiſſet pecuniā ſuā. Utꝝ viurarij ſint ifames. ℟. ẜm le 57ges diſtinguēdū ē. Aut ꝗs ita ē vſurarius ꝙ exercet īprobū fenus .i. ꝙ poſeterminū ēt de vſurario lucro ꝓuētumꝯputat: ⁊ petit vſuras. aut ēt ſi exercetvſurā cēteſimā .i. ꝙ in capite āni viuraadequat̉ ſorti: ⁊ tales iſames ſūt: vi. q.i. īfames. C. ex. ꝗ ca. irro. īfa. l. īprobū.vbi ēt dr̄ ꝙ idē ē ī oī īprobo ⁊ illegitimo ienore: vt ibi pꝫ ꝑ gl. ⁊ hodie oīsmodꝰ ē illegitimꝰ. Et ſic ēt hodie d̓ iure ciuili oīs vſurariꝰ ē īfamis. qd̓ ēt dr̄notar̄ bar. i. d. l. īprobū. ⁊. d. An. ī. c. rainutiꝰ de teſta. Et ꝑ hͦ dicit fuiſſe obtētūꝙ ſic fr̄ meꝰ īſtituiſſet vſurariū hr̄dē:ego poſſū rūpere teſtm̄ ꝑ q̄relā inofficioſi. C. de inoffi. te. l. fr̄es. Et ꝙ ſic defacto ꝯſuluit ⁊ obtinuit. Sꝫ ẜꝫ iura canonica in qualibet vſura ꝯmittit̉ peccatū mortale ⁊ incurritur infamia. d.c. iſames. vide. sͣ. Periuriū. §. i. An aūt vſura excuſct̉ ex pacto con 56uētionali ꝑtiū. Cū ꝯͣctus ex cōuētionelegē accipiāt. Nā ꝗs licite accipit qd̓ ſibi voluntarie dat̉. xviij. di. de eulogijsSed in viura nedū volūtarie. imo ētCC 5