⁊ ego erā amicꝰ illiꝰ potetioris. Si poceſſio ſit potētiori: nō rōe officij ſeu dignitatis: ſꝫ ē iſte potētior alio reſpectuqꝛ forte nobilior vel ditior. ⁊ tūc ſi fuitceſſio fcā cā mutādi iudicit p̄t excludiceſſiōariꝰ ꝑ exceptōeꝫ vt. l. pe. ff. de ali.iud. mu. Iſto tn̄ cāu n̄ ꝑdit̉ actio. ſꝫ dꝫage̓ ip̄e ꝗ ceſſit. pūit̉ tn̄ ī hͦ ẜꝫ vnā opi.qꝛ nō p̄t apliꝰ iſtā actōeꝫ alteri cedere:nec p̄t ī ea ꝯſtitue̓ ꝓcuratorē. ſꝫ ip̄e tn̄rꝓſeꝗ: vt vr̄ inuere tex. i. d. l. pe. Et ibi h̓firmat bar. qd̓ noͣbis. Si ꝟo ceſſio funō potētiori. Et tūc aut ē ceſſio dubitata. Et dr̄ dubitata eo ip̄o ꝙ ē ī litigiuꝫdeducta: qꝛ dubiꝰ ē euētꝰ ⁊ n̄ p̄t regl̓ial̓r cedi: ⁊ cedēs īcidit ī viciū litigioſivn̄ dꝫ pūiri ꝓut hr̄ i. l. fi. C. de litigio. ⁊ꝑ gl. iūcto tex. ī. c. eccl̓ia. ne li. pē. Fallitin cāibꝰ ibi enūeratior yt ī cā dōatiōisꝑꝑ nuptias ⁊c. qͣs cās enūerat gl. i. d. c.eccl̓a. ſi ꝟo actio n̄ ē dubitata: qꝛ nūdūeſt ī iudiciū deducta: tūc regl̓r p̄t cedititulo dōatiōs: vēditōis: vel alio titulotio. vt ꝓbat̉. C. de hr̄. vel ac. vē. l. noīsvēditio. ⁊ ī. l. noīa. ff. e. Si. tn̄ p̄tēderet̉aliqͣ cā: ⁊ eēt ſil̓ata. ſecꝰ qd̓ ex ꝯiecturꝭꝓbari p̄t. Prīo ex modicitate p̄cij. vt ꝑal. i. d. c. ex ꝑte. Sꝫ ē dubiū qn̄ dicat̉ p̄ciū mōicū vt p̄ſūat̉ fraꝰ. inn. ſen. ꝙ adhͦ vt dicat̉ ꝟa ꝯditō. dꝫ eē tm̄ ī p̄cio qͣꝫtū ē in actōe: vn̄ dic̄ ꝙ actio p̄t īter laicos licite vēdi. ⁊ ēptor p̄t ager̄ viqꝫ adqͣꝫtitatē quā exburſauit: qͣſi dicat ꝙ ſiī actōe ſūt mille. ⁊ iſſe emit ꝗngētis: n̄p̄t agere niſi vſqꝫ ad ꝗngēta. Sꝫ bar.in. l. ꝑ diuerſas. C. mādati. dicit ꝙ ꝯpetēs p̄ciū ē. qd̓ remaet deductꝭ expenſis⁊ labore q̄ fiūt ꝓ re recuꝑandas ⁊ idēſeꝗt̉ bal. i. l. ij. C. ne li. pē. Et ſic vſir cōiter iſti doc. ſentit̉ ꝙ n̄ p̄t ꝗs actōꝫ emere ꝓ mīori p̄cio qͣꝫ ſit iura niſi hīto reſpectu ad p̄dicta .ſ. ad laborē ſuſtinebitiſte ēptor recuꝑando. ⁊ ad expēſas qͣseſt facturꝰ Sꝫ pa. dicit hͦ dc̄m ex totoſi approbari. nā minꝰ vꝫ actō qͣꝫ res adquā dat̉. tū ꝑꝑ dubiū euētū litꝭ poſſetꝑdere cāꝫ et iuſtā ꝑꝑ iudicis defectuꝫtu qꝛ debitor poſſꝫ iteriꝫ effici inops. ⁊tō dicit tex. noͣbilis ī. l. minꝰ. ff. d̓ re. iu.aꝙ minꝰ eſt hr̄e actiōꝫ qͣꝫ re. Iō. cū niſor rechil alid̓ emat qͣꝫ ſpē ī euentū iudicij futuri: ridiculū eſt dice̓ ꝙ p̄ctū d̓ ncc̄itatedꝫ eē tm̄ qͣꝫtū eſt ī actōe. ⁊ ꝓ hͦ ē Inn. lc. i ciuitate exͣ. eo. vbi ꝯcludit ꝙ cū bonō ꝯſcīa p̄t ꝗs eme actōꝫ iā ortā iꝑ̄e ꝯͣctꝰ. ēt ꝓ mīori p̄cio: qꝛ expōit ſe ꝑiculoIdē dicēdū ī trāſactōe. ⁊ eſt tex. noͣbil̓ad hͦ ī. l. luciꝰ. ff. ad tre. vn̄ ꝯcluderē ꝙmodicitas p̄cij dr̄ hito reſpectu ad valorē actōis. qꝛ valor dꝫ ꝯͣriari hīto reſpectu ad rebitū euentū litꝭ ⁊ ẜꝫ ꝙ cā ēclara vel dubia. Scd̓o p̄ſumit̉ ſil̓atioqn̄ ī ceſſiōe n̄ expͥmit̉ titulꝰ ꝯͣctꝰ. vt qꝛdr̄ iſtr̄o. ꝙ ceſſit actiōꝫ tali. ⁊ n̄ dicit exqͦ cā. hͦ vr̄ ꝓbari. ꝑ. d. l ꝑ diu̓ſas. C. mā.Tertio ſil̓atio p̄ſumit̉. qn̄ actio fuit ꝓꝑte vēdita ⁊ ꝓ ꝑte dōata. ⁊ no. hoc ꝓcl̓a q̄ ſolet apponi ī ꝯͣctu. nā ꝯſtō certop̄cio ſoleta dijci ꝙ illd̓ qd̓ plus vꝫ donauit. Nā ex hͦ inſurgit p̄ſūptio ſil̓ationis nō tn̄ ītelligas hͦ in oī ꝯͣctu: ſꝫ ī ceſſiōe actōis q̄ eſt odioſa: cū ſoleat fieri īp̄iudiciū aduerſe ꝑtis. ⁊ iſto caſu admittit̉ ceſſionariꝰ vſqꝫ ad qͣꝫtitatē quēexburſauit. In reliq̄ ꝟo ꝑte q̄ dr̄ dō̓atanō admittit̉ ſꝫ ꝑdit̉ actio ī ea ꝑte.¶ Sꝫ dubitat̉ an ī dōatiōe actōis qn̄ 5tbōator dicit ſede ꝑꝑ merita ⁊ ſeruitiabonatarij. nūquid ſit opus vt ꝓbent̉iſta ẜuitia: ad hoc vt valeat ceſſio. Rōdubitatiōis ē: qꝛ nō valet ceſſto actiōisſine titulo cōtractus: vt dictū eſt: ergonō eſt ſtandū verbis dōatoris ſuꝑ meritis ⁊ ſeruitijs. Bar. in hoc caſu videtur dubitaſſe. ⁊ cōſuluit vi in donatione dicat̉ ꝙ ex mera liberalitate donauit tunc .n. indubie valet ceſſio: qꝛ ſolaliberalitas habetur ꝓ cā cōtractus: vtd. l. diuerſas. Hal. tn̄ tꝫ ēt in pͥori. caiuvalere ceſſioneꝫ: qꝛ ius requirit ſolā exp̄ſſioneꝫ cān cōtractus. nō aūt eſt opusvt ꝓbet̉ cā. Naꝫ dicendo ꝙ donat propter ſeruitia: ſatis expͥmitur eā contractus ſcꝫ ipſa donatio. Seruitia vero ſatis ſunt cauſa donationis. ⁊ hanc opi.ſeꝗtur panor. In multis tn̄ caſibꝰ nonp̄ſumitur ſimulatio: vtputa ſi inter coheredes eſt facta ceſſio: vel qū̄ fuit fa