Druckschrift 
Summa casuum conscientiae
Seite
451r
Einzelbild herunterladen
 

lueri: ſꝫ ca dāni vitandi. Quidā tn̄dn̄t ꝙ ad hoc vt caus licitus: duo dentꝯcurrere. Primū ꝙ p̄dixerit debitoriIumcꝙ erat neceſſe ſub vſuris accipe̓. Secūdū qn̄ nō poterat aliter niſi ſub vſurisſuenire mutuo ẜm alex. de alexē. ⁊ qͦſdam alios. ⁊ ẜꝫ pan. in. c. ꝯqͥſtus exͣº e.iſtud intereſſe nō ſolū cōſiſtit in dānohabito. ſed ēt ī lucro ceſſāte. Et hͦ n̄ ſolū i ꝯͣctu vēditōis vl̓ emptōis. ſꝫ ēt inꝯͣctu mutui dumō creditor ſit tal̓ ꝑiōaꝙ viſimilit̓ iuſte fuiſſet lucratꝰ. Et dic̄de hͦ eē qͦſi tex. exp̄ſſuꝫ i. l. ij. in. fi. ff. deeo. qd̓ cer. lo. idē ſētit Inn. i. c. ſacro d̓tu.xit. amuſen. excō. Idē glo. i l. curabit. C. de ac.emp. Et hͦ ꝑpetuo tene mēti. vt ſic ēt d̓iure canōico poſſit peti aliꝗd vltra ſortē rōe intereſſe. nō ſolū dāni ꝯtingētꝭ.ſꝫ ēi lucri ceſſātꝭ: dūmō lucꝝ ceſſās eēti actu vl̓ qͣſi hͦ ē ꝙ ꝓbabil̓r fuiſſꝫ. qꝛ ſicdr̄ peti qd̓ aliqͦ mō ē Secꝰ eēt ſi ſoluꝫeēt ī poſſibilitate. qꝛ ſic dr̄ potiꝰ ſi eſſeh̓ pꝫ ꝑ. l. ſi iactū retꝭ. ff. d̓ ac. emp. ⁊ ve.2 Utꝝ ille a qͦ emi lapides tigna ⁊hmōi ex ꝗbꝰ ſi ꝑcipit aliꝗs fructꝰ teneat̉ mihi ſolue̓ vſuras qͦs ſolui vt ſibi ſatiſiace̓. ſi ip̄e nō mihi tradidit predicta i termio. Sꝫ fuit in mora. ℟. ẜmbald. i. l. vſuras. C. de vſuris. ꝙ ſic tanqͣꝫ intereſſe. Fac̄ tex. no. i. l. lucius titiꝰaū imnit riuẜꝫ vna lec. fi. d̓ emp. ⁊ vē. Ideꝫ tꝫ Inn.dicēdū eē in ſimilibꝰ ꝯͣctibꝰ. puta locationibꝰ: venditiōibus ⁊ hmōi. SedSaly. in. d l. viuras reprobat Bald. d.ꝙ intereſſe viuraꝝ q̄s ſoluit nō dēt imputari debitori an̄ morā. Sꝫ tu tene pͥmi opi. qn̄ accepit ſb̓ vſur tal̓r ꝙ aliomō nō accepiſſꝫ niſi ꝑꝑ ꝯplacentiā vlvtil itateꝫ qͣꝫ conſecuturus erat ex taliemptiōe. Et iō cū tal̓ ex falſa ꝓmiſſiōepriuaret eum tali vtilitatē vel ꝯplacentia: qͣꝫ plus vel tm̄ eſtimabit qͣꝫtum intereſſe viuraꝝ. iō talis ei teneretur. Pena nec in fraudem. Pro quonotandū ē ꝙ triplex ē pena .ſ. legalisiudicialis ⁊ conuentualis. Prima eſtqn̄ lex imponit peniam debitoribꝰ. vttali die ſoluere teneat̉. ſi n̄ ſoluerit incidat i talē pene. ⁊ intelligo ſub hac pe151na legali lege municipalē ſeu ſtatutūciuitatis. Ide ītellige vbi lex vel ſtatutū afficeret cōmittentē aliqd̓ crim̄ naiuſte hmōi pēa exigi p̄t: licet deliquēsnō teneat̉ ſolue̓ niſi poſt ſniam ſalteꝫdeclaratoriā vt multoriēs dictū ē. ſcd̓opena ē iudicial̓. vt qꝛ facta liꝗdatōe debite iudex p̄cipit debitori vt .jͣ. tm̄ terminū ſolue̓ debeat ſub pena tāti. nā ſiinciderit ī penā nolēs ſolue̓ cū poſſit ſibi iputet. Tertia pena ē ꝯuētional̓: vtputa qꝛ de ꝯſenſu ꝑtiū pena pōit̉ ī ꝯͣctu: vt ꝓmiſſa firmiora cōſiſtāt: vt ſicdebitor ſaltē mētu pene debitū ſolue̓ ꝓcuret diligētiꝰ in termino aſſignato. vtextra de arbi. c. dilecti. Et tal̓ pena canōica dr̄: qꝛ ēt a canōe ꝑmittūt̉ exigēda. xij. q. ij. i legibꝰ. Poſſꝫ tn̄ tal̓ penaī fraudē vſuraꝝ appōi. vt qꝛ creditorn̄ recta intētiōe penā apponit: ſed qꝛcredit: aut ſperat penā eſſeª ꝯmittēdā:qꝛ mutuū dās: ſuū debitorē ad mutuūreddendū ī termio īpotentē eē decernit. nā tūc cū ip̄e mutuet cā lucri ſꝑanſlucrari penā: q̄ ſpēs liberalitatē caritatis ⁊ gratuitatē ꝯͣctus extiguit: ⁊ ideotraſit in ſpēm vſuraria ꝙ ſi aliter ꝓbari n̄ poſſit: recurrendū ē ad p̄ſūptiōesq̄ ſūt due pͥncipal̓r. pria ſi apponēs penam cōſueuit eē vſurariꝰ: ⁊ ſimil̓s penas in fraudē vſurarū apponere. arg.ff. d̓ ac. emp. l. iulianꝰ. Scd̓a ſi ꝑ ſingulos mēies vel annos dicat̉ pena cōmitti. ar. C. de vſu. auc. ad hͦ aduertenduꝫ tn̄ ꝙ ſi debitor fecit quod potuitvt qd̓ ꝓmiſit adīpleret. vl̓ vt mandatūlegis vel iudicis obſeruaret: ⁊ paupertate vel impotentia oppreſſus nequitꝑficere qd̓ optabat: licet de iuris rigore teneret̉ ad penā: tn̄ de benignitatecanonica ⁊ ſtaturali equitate non decet vltraqꝫ interſit exigere .i. q vij. quotiens. ⁊ extra de penis. c. ſuam. Reſpectu tamen pene conuēntionalis ī foroꝯſcientie ſtandū ē confeſſioni ſue. Dehac materia penali vide. sͣ. pena quaſi per totum. Sed quero de. q. quotidiana. po 44ne eſt ſtatutuꝫ vel cōſuetudo. ꝙ miſſus