℟. Car. ꝙ nō. Nā pōthēre talē vicariā⁊ retinere cū hoc bn̄ficiū curatū vl̓ dignitatē. vt ī cle. ſtatutū. de elec. An aūtvicariꝰ ꝑpetuꝰ poſſit ſibi aliū vicariūſb̓ſtitue. ℟. Lau. dicit ꝙ n̄ Ideꝫ pau.Ad tp̄s tn̄ pōt ſibi ſb̓ſtituere ex cā ⁊ hͦcōiter tenet̉ ꝓut recitat Car. vbi. sͣ. neceſt ſimile de ꝓcuratore ⁊ negocioꝝ geſtore ꝗ pōt aliū ꝑpetuū ſubſtitue̓. ff. māl. ſi ꝓcuratorē. Nā ẜꝫ pau. alid̓ ē ī ꝓcuratorē iudicij ꝗ plus ꝯteſtationē factꝰ ēdn̄s litis. ex de ꝓcu. c. i. ⁊. ij. li. vi. aliudeſt ī vicario ꝗ nō ē dn̄s eo. ti. c. ij. ⁊ cutus induſtria ē electa ⁊ hͦ vr̄ eē ſpāle:vt nō ſb̓ſtituat nec ꝓcedat̉ in infinitūde reſcrip. tū in multis. li. vi. Et Car.bat aliā rōnē qꝛ cū tal̓ vicaria ſit titulꝰn̄ p̄t ꝯferri niſi de ſuꝑioris aucioritate5 ¶ Nūꝗd it in cōſtituēdo vicariū perpetuū reꝗͥret̉ conſenſus pr̄oni. Dic ẜmCar. ꝙ reꝗͥrit̉ ꝯſenſus rectoris ⁊ ēt patronicū vtriuſqꝫ p̄iudicio agat̉⁊ ī hocꝙ creat̉ titulꝰ ꝑpetuus in eccleſia. ꝓ hͦexͣ de iurepat. poſtulaſti. Sꝫ de tꝑalivicario dic̄ ſolū ep̄m hͦ poſſe ex cā. c.cū ex eo. de elec li. vi. ⁊ ſimil̓r ſi cā ardua iubeſſet tūc ep̄s poſſet ꝯſtituere ꝑpetuū inuito rectore ⁊ pr̄ono: quoꝝ ꝯdictio irrōnabilis n̄ forit admittēda.hēt. ep̄ſ .n. liberā diſpoſitiōꝫ bn̄ficioꝝſue dioceſis: ita ꝙ ex cā pōt ius vniꝰ eccl̓ie dare alteri de reli. do. cōſtitutus.b ¶ An aūt ep̄s ſine ꝯſenſu pr̄oni poſſit remoue̓ vicariū ꝑpetuū. Dn̄t Lan.ePau. ꝙ ep̄s dꝫ vocare pr̄onū n̄ vtcū ep̄o iudicet. ſed vt defendat vicariūſi velit. Nā eo ip̄o ꝙ pr̄onus citatus n̄defendit vicariū: vr̄ ꝯſentire.¶ Circa ſcd̓aꝫ ſpēm vicarioꝝ .ſ. tꝑalium q̄rit̉. Utrū liceat ſacerdoti ſine conſenſu ep̄i ſecū hr̄e talē vicariū. Et vr̄ ꝙſic ꝑ. c. adijcimꝰ. xvi. q. i. Et ita n̄ tm̄ pͥncipal̓ ſacerdos: ſed ēt vicariꝰ ꝑpetuuspōt hr̄e ꝑpetuū tꝑalē deputatum iureſuo. de of ord. c. eis. Idē Lan dūtn̄ n̄ꝓbibeat̉ ꝑ ſtatutū ꝓuinciale vel ſinodale. vij. q. i. illud. ⁊. c. nihil. Et ſic cōclude ꝙ in cōmiſſiōe faciēda ad tp̄s:cum non agat̉ d̓ p̄iudicio magno be436neficij: dūmō ſit tp̄s modicū: puto rectorē poſſe aſume̓ vicariū ad cura. Ethͦ ītellige et vt poſſit ſe ad tp̄s abn̄tareIſte .n. vicariꝰ n̄ cēſet̉ hr̄e curā: ⁊ hͦ ētſi aſſumptꝰ n̄ erat al̓s curatꝰ: dūtn̄ nōꝓhibitus ad exercitiū cure. Secꝰ ſi ꝓhibitus: peregrinus vel ignotus ⁊c.¶ Utrū rector ſiue vicariꝰ ꝗ in qͣdra. 8geſima hꝫ ad ꝯfiten̄. qd̓ ꝑ ſe n̄ p̄t expedire: poſſit ꝯmitere religioſo pͥuilegiato ptātem audiendi tales confitentes.Et dic ꝙ ſic ꝑ p̄dicta.¶ Quero de vicario tertie ſpēi .ſ. iuriſ ⁊ditiōali ad certā prouincia vel locū qͦlis ſit eiꝰ ptās. Dicit Lan. ptātem talium menſurādā ex eoꝝ cōmiſſione.¶ Quero circa quartā ſpēꝫ .ſ. de vica 10rijs ꝗ cōſtituunt̉ ad oīa incūbentia ꝑeꝑs vel ſimiles: quā ptātem hēant. ℟.ẜm Car. Aliqn̄ faciunt idē ꝯſiſtoriuꝫ:vt offāles pͥncipales ep̄oꝝ. ext. de ꝯſue.nō putamꝰ. li. vi Aliqn̄ no. vt ſunt offāles forani. Et circa hͦ dicit La. ꝙ lꝫ nomē officialis ꝯcernit oīa bn̄ficia: vſustn̄ ītroduxit illos vocari oſfales ſpālit̓ꝗbꝰ cāe cognitio ꝑ hn̄tes iuridinoneꝫeccleſiaſticā gn̄aliter cōmittit̉: ſiue ſitep̄s. d̓ of. d̓le. īſinuate: ſiue iferior. ptāsaut offālis ep̄i colligit̉ ex capl̓o. lꝫ e. ti.li. vi. ⁊ ī. c. cū ī giīali. eo. tit. ⁊ li. vbi ſitdr̄ia iter officialē ⁊ vicariū generalēqꝛ officiali ſolū ꝯmittit̉ cognitio cāruꝫtotiꝰ dioceſis: n̄ aūt inꝗſitio: correctioexceſſuū: a bn̄ficijs āmotio: nec bn̄ficiorū collatiorniſi ſpāl̓r talia ſint ꝯmiſſaſꝫ vicariū gn̄al̓s oīa h̓ pn̄t: excepta bn̄ficioꝝ collatōe. ⁊ ꝑ italiā raro ē vt fiatdr̄ia int̓ officialē ⁊ vicariū. vn̄ piās taliū potiꝰ mēſurat̉ ex ꝯmiſſiōe. ꝯmiſſioat limitat̉ ꝑ. c. lꝫ. ⁊. c. cū i gnͣali p̄all̓.¶ Queritur an vicarius iuriſditiona vlis poſſit aliuꝫ vicariū inſtituere. Ho.dicit ꝙ nō pōt totum offm̄ cōmittere.Dicit tn̄ ꝙ hoc pōt ad tp̄s modicuꝫ: ⁊ex cā dūtn̄ nō nimis frequēter p̄t aliuloco ſui relīquere: ſicut tota die fit. vn̄in aliꝗbꝰ locis ē ꝯiuetudo. ꝙ ꝗcūqꝫ ſitnoīe official̓ vocat ſe officialem. SedCar. dicit ꝙ de iure nō pōt officialispG
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten