eliū deputare: cū nō hēat iuriſditioneꝫture ſuo. l. ⁊ qꝛ. ff. d̓ iur̄. om. iud. Et vbieſt ꝯſuetudo ꝯͣria. dic ꝙ follerat̉ qͣſi ꝑqͣꝫdā volūtatē ep̄i: ꝗ dādo officiale vr̄piātē ſb̓ſtituēdi ad tp̄s illi ꝯmiſſe. vn̄potius eſt talis ſubſtitutꝰ ab epiſcopoqͣꝫ ab officiali.2 ¶ An aūt vicarius gaudeat pͥuilegijspͥncipal̓. ℟. Car. ꝙ qn̄qꝫ ꝗs gerit vicesalteriꝰ ex deputatiōe ipſiꝰ pͥncipal̓ tm̄⁊ tūc vicariꝰ alicuiꝰ n̄ gaudet pͥuilegijshis ꝗbus gaudet pͥncipal̓. ff. de lega. l.filiꝰ: vbi ſi filiū iuit in legationē ꝓ pr̄epro republica: nō gaudet: īmunitate: ſꝫpr̄: Qn̄qꝫ deputat̉ ex deputatiōe legatiſuꝑioris: ⁊ ꝓcedit cle. q̄ de eccl̓ijs. deoffi. vi. q̄ ex eo ꝙ loꝗtur de vicarijs ꝑpetuis: p̄ſupponit auctoritatē ſuꝑiorisinterueniſſe. Talis aūt vicarius dr̄ vicegerēs. C. vt dig. or. ſer. l. fi. li. xij. d̓ of.eius ꝗ vi. ali. iu. obti. l. i. ⁊. ij. vbi dic̄ gl.talē vicē gerētē hr̄e ordinariā. Faciūth̓ ad. q. An vicerector gaudeat illis immunitatibꝰ ꝗbꝰ gaudet rector. Ad qd̓dic ꝙ ſi deputat̉ a rectore n̄ gaudet. ſiat ab vniuerſitate ob carētiā rectorꝭ vl̓abn̄tiā: gaudet ꝑ p̄dcā: qd̓ tꝫ Bar. i. d.l. filius. De facto tn̄ ſeruat̉: vt etiā deputatus a rectore tractet̉ vt rector.¶ Ex quibꝰ at cauſis poſſit vicariusinſtitui. dic ẜm Dir. Prio rōe ſtātuti vl̓ꝯſuetudinis. ar. extra de ꝯſti. cum oēs.Scd̓o rōne pͥuilegij ſiue diſpēſationisarg. de fi. preſ. c. ꝓpoſuit. Tertio rōneloci remotioris ⁊ aīaꝝ ꝑiclitatiōis. exͣde ec. edi. ad audiētiā. el. ij. Quarto rōne rl̓ionis. exͣ d̓ p̄bē. de mōachis. Quito rōe diuerſe natiōis. ext. de oſ. or. qm̄Sexto rōne defectꝰ ſeu debilitatis: extra de cle. gͦ. c. pe. ⁊ vltīo. Septio rōnediuini cultꝰ augmētandi qn̄ .ſ. abūdateccl̓ia in redditibꝰ: ext. de ꝯſti. ex ꝑte.Octauo rōne occupatiōis. hac occaſione excuſat̉ ep̄s ꝗ in eccl̓ia cathedralihꝫ aliquē loco ſui ⁊ ip̄e in camera dic̄horas. ⁊ poſtea expedit occurrētia. itēqn̄ p̄latꝰ hꝫ ꝓficiſci vtilit̓ ⁊ honeſte:vt cā ſtudioꝝ ⁊ ꝑegrinatiōis ⁊ de lnīaNlati extra de cle. non reſi. crclatumqiIciatus corpore.☞¶ Qui dicunt̉ corpore viciati. ℟. IAſten̄. li. vi. ti. xxi. ꝙ corꝑe viciati dn̄rdebilitati vel mutilitati. Debilitatumvoco. ꝗ hꝫ mēbrū: tn̄ īefficax: vt oculūcecō: manū aridā: crus ꝯͣctu. Gutilatū ꝟo ꝗ caret aliquo membro.¶ Et ꝓ declaratiōe huius materie di 3ſtingue: ꝙ aut eſt ꝗs pͥuatꝰ vel mutilatus aliqͦ mēbro magno ⁊ manifeſto:qd̓ .ſ. iducit noͣbilē deformitatē: vt pͥuatio naſi ⁊ hmōi: vel ihabilitatē ad exequēdū oſfin: vt p̄uatio manꝰ ⁊ hmōiEt tūc quacūqꝫ de cā ſit mutilatꝰ vl̓ pͥuatꝰ. iuſta vl̓ iniuſta: nāli vel accidētall ipedit̉ a ꝓmotiōe: ⁊ deijcit̉ ꝓmotꝰ.Si āt erat iā ꝓmotꝰ qn̄ ſuperuenit defectꝰ: ſi nō ꝑꝑ hoc reddit̉ nimis deformis: pōt exeꝗ illa officia ad que n̄ impedit ꝑꝑ illū defectū: puta ſi factus ſacerdos amiſit viſuꝫ: miſſaꝫ celebrare n̄poterit. vel alias in altari miſtrare: ſꝫpoterit audite ꝯfeſſiōes ⁊ p̄dicare: a bn̄ficio tn̄ n̄ remouebit̉: ſi ſine cl̓pa īciditī defectū: qꝛ n̄ dꝫ addi afflictio: vij. q. i.cū percuſſio. Dabit̉ tn̄ ei coadiutor: ſitale bn̄ficiū ē cui ip̄e deſeruire nō poſſit. ext. de cle. gͦ. c. iij. aut ꝗs ē pͥuatꝰ velmutilatꝰ mēbro ꝑuo vel occulto. ⁊ tūcſubſtingue qꝛ aut ſponte ⁊ ſine cā iuſta. vt ex idignatōe vl̓ īpatiētia vel ſuꝑbia. aut ex iuſta cā vel iuitus. Si primo mō tūc indiſtīcte in qͦcūqꝫ mēbroſine a ſe ſiue ab alio repellit̉ a promotiōe: ⁊ deijcit̉ iā ꝓmotꝰ ēt ſi credebatriu mēbūl probſeꝗum ſe p̄ſtare deo ſe caſtrādo. ex.m fide ediu.eo. ſignificauit. Et ẜꝫ Inn. idē eſt ſi n̄nut n̄tirimistotū mēbrū amiſit: ſꝫ ꝑtē mēbri q̄ deformitatē generaret ⁊ ſcādalū. ex. e. c.i vel ihabilę redderet ad offm̄ exequēdū. ſecus in alijs: vel ēt ſi dentē ſibi excuteret. Si āt ex iuſta eā ⁊ ſpēte: putaꝑꝑ ꝑiculū leprei ne totū corpꝰ ificeretfecit ſibi amputari mēbꝝ occultū vt virilia vel manifeſtū ꝑuū: vt digitū n̄ neceſſariū .ſ. ad ſignū crucis faciēdū: velip̄emet hoc ſibi fecit. Idē iudiciū ſi inuitus ab inimicis caſtratꝰ: vel ēt ſic natus: vel ēt a caſu in tale ꝗd incidit den
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten