eſſe cōis opinio legiſtaꝝ. lꝫ imo. ⁊ Io.an. ſint ī ꝯͣriū. Et hoc vr̄ tenēdū ſalteꝫde iure canonico ꝑ. d. c. lꝫ ꝗ tex. hoc. ꝓbat in duobꝰ locis. Prīo .n. tex. dicit ꝙfiliꝰ pō iudicare ꝓ aīa. ⁊ gl. exponit. i.in vltima volūtate relinquere: ⁊ ſic ꝟba ſūt gn̄alia ad oēm vltimā volūtatē. Scd̓o ſubdit tex. ꝓ aia. q̄ v̓ba clareon̄dūt ꝙ verbū iudicare ibi poſitumnō dꝫ irelligi de donatōe cā mortis: qꝛillā filiuſia pr̄e cōſentiēte facer̄ poteſtabſqꝫ hoc ꝙ donec ꝓ aīa caſus ē in. l.tā is. ff. de do cā mor. Facit ēt ad hocqꝛ rō qͣre de iure ciuili filiuſſa. n̄ p̄t teſtari ēt de ꝯienſu pr̄is ē: qꝛ vltima volūtas eēt captatoria ⁊ d̓pēderet ex alieno arbitrio. vt in. l. illa iſtitutio. ff. d̓ here. inſti. Sꝫ ius canonicū nō curanitde hac ſolēnitate iure ciuilis. Immode iure canonico volūtas captatoriaſuſtiuet. vt in. c. cū tu. de teſta. vn̄ cumſeruemꝰ ius canonien inrelictis ad vias cās. ſeruada ē hec opi. cōis iudicādo vt filiuſrs. cū volutaie pr̄is poſſitteſtari ad pias cās ⁊cͣ. Adde qd̓ not.bar. ī auc. vt liceat mr̄i ⁊ auie col. viu.vbi ex glo. ibi īfert tria. Prīo ꝙ filiuifa. nō pōt teſtari ad ꝓprietaiē de bōisaduēticiis in ꝗbꝰ q̄rit̉ vſufructꝰ pr̄i ⁊de hoc eſt caſus in. l. pe. C. ꝗ te. fa. poſ.Scd̓o ꝙ filiuſſa. nō pōt teſtari ī bōisin ꝗbus pr̄i nō q̄rit̉ vſūfructꝰ. Ita no.glo. ibi. Tertio ꝙ filius pōt donar̄ cāmortis ſine patris cōſeniu bona in ꝗ.bus pr̄i non q̄rit̉ vſufructus. Sꝫ videbar. veronēſeꝫ in tractatu ſuo de cautelis. vbi pōit modū. vt ſi filiuſfamilias ēt in ptāte pr̄is poſſit teſtari inuitopr̄e .ſ. ꝙ ſuſcipiat ſaltē pͥmā tōſura. Etꝓ hoc vide gl. ſingularē. xix. q. vlti. c.qꝛ īgrediētibus q̄ dicit ꝙ cl̓icus ī ptāte cōſtitutus pōt teſtari ⁊ loquit̉ indiſtincte. Et allegat autēticā p̄ſbyteros.C. de ep̄i. ⁊ cle. De ꝓdigo poſt interdictū cōiter tenet̉ ꝙ nō pōt ieſtari ēt adpias cās: qꝛ poſt īterdictū nō hꝫ admiſtrationem bonoꝝ ſuoꝝ. De viurariobar. tꝫ ꝙ ex quo eſt publicꝰ ⁊ nō deditcautionē nō pōt aliꝗd diſponere pro11anima: qꝛ nec eccl̓ia dꝫ reciꝑe oblationem talis. Et ideꝫ dicit de qͦlibet decedētei mortali. qꝛ cū ſit extra vnitatē eccūr nō pōt dici relictū ꝓ aīa. nā eccl̓iaꝓ talibus nō orat. Ex quo iſert ꝙ relicta ꝑ iſtos nōͣ gaude̓t pͥuilegio attributo relicto ad pias cās. bal. in hoc vltiotꝫ ꝯͣriū. qꝛ priuilegiū iſtud eſt attribuiūnō ſolū fauore relinquētis. ſꝫ ēt fauoreilliꝰ cui ſit relictū. Sꝫ pa. dicit ꝙ vſurarius publicus nō pōt aliꝗd relinquereqꝛ nō valet ieſtm̄ neqꝫ codicillus vt ind. c. qͣꝫqͣꝫ Sꝫ in alijs exn̄tibus in pctōvt in excōicatis ⁊ ſil̓ibus: dic ꝙ ſi volunt facere oblationē ⁊ debēt regulariter admitti. niſi ſpāliter ꝓhibeātur:vt excōicatꝰ vſurarius ⁊ ſil̓es. Idem ⁊fortiꝰ ſi volūt ītuitu elemoſyne aliqͣ dare eccleſijs vel pauꝑibus dico ꝙ eccl̓iepn̄t reciꝑe. nō tamē debēt ſe obligaread orandū ꝓ eis. ⁊ alia relicta pn̄t dici ad pias cās nō ioiū rōne illiꝰ cuiꝰ relinquit̉. ſꝫ ēi rōne delinquētis. ⁊ taliarelicta gaudēt pͥuilegio relictoꝝ ad pias cauſas: ex quo alias de iure teſtaripn̄t. de dānato ad mortē nālē vel ciuileꝫ: nūꝗd poſſit diſponere ad pias cāsex quo bona ſt̓ publicata. Cōiter tenetur ꝙ nō. qꝛ iura dāt illa bona veniētibus ab ī eſtato: vt in auc. bona. C. debo. dā. vn̄ eēt diſponere de alieno: ꝗnnimo teſtm̄. prius factum rūpit̉ ſecutacōdēnatione. hoc volūt legiſte in. d. l.i. vbi format̉ qō ẜm Io. an. de eo ꝗ dānatur. ⁊ poſtea ī teſtō vel codicillo aliqua relinꝗt ꝓ aīa ſua. ⁊ poſtea die tertia decapitat. An p̄dicta legata debeātur. Bar. ī. d. l. i. dicit ꝙ qn̄ talis dānatus nō retinet bona vſqꝫ ad mortē: vtnileicaqꝛ ſunt ꝑ legē fiſco applicata. vt in. d.ituū iuauc. bona nō valēt talia legata. qꝛ exqͦn̄ hꝫ bōa de illis ieſtari nō pōt. ſi ꝟo retinet bona viqꝫ ad mortē. tūc ſi eſt penitens de delicto poteſt teſtari ad piascās. ⁊ eſt caus ẜm vnū ītellectū in. d. l.l. qꝛ illa lex remouet oē īpedimētū qͣꝫtū ad legata pias cās. Aut mortuꝰ ē īpenitēs. ⁊ tūc relicta ꝑ talē nō ſūt pereccleſiā recipiēda: ſꝫ d̓ hoc dic vt deiū
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten