quorūdam quos ſequitur glo. in. c. decernimus de ſen. ex. li. vi. Sꝫ Io. an. ⁊Inno. tenēt ꝯͣriū. ⁊ eſt hodie cōis opi.nec eꝗparat̉ deportato. Decimo. ꝓhibetur ſeruꝰ. xiij. q. ij. illud: ⁊. l. filiꝰ. ff. deteſta. Undecimo ꝗlibet religtoſus ꝗꝓfitetur tria ſubſtātialia regule. ex. eo. c.ij. ⁊ in auc. īgreſſi. C. de ſac. ſan. ec. ſecde religioſis largo mō ſumptis. Dn̄odecimo hereticus rō: qꝛ hereticꝰ nihilhꝫ cū oīa bōa ſua ſint cōfiſcata ip̄o iure vt in. c. cū ẜm. de here. lib. vi. vn̄ etiam ſi poſt mortē poſſet detegi quē fuitſe hereticū ī vita oīa bōa pn̄t app̄hēdivt i. c. ij. de p̄ſcrip. li. vi. Nota tn̄ ꝙ huiuſmodi. heretici ⁊ ſil̓es cū bona ꝯſcīapn̄t retinere bōa ſua donec ſequat̉ ſeniētia ſaltē declaratiua ſuꝑ fcō. de hͦ vide. sͣ. ſingularit̓. Abſolutio. prio. §. xix.Tertiodecimo ꝓhibet̉ dubius de ſtatu ſuo. Et dr̄ dubius qn̄ dubitat̉ an ſitin eo ſtatu qͦ teſtari poſſit vt. l. de ſtatufi. eo. Quartodecīo ꝓhibētur obſides⁊ ītelligo de obſidibꝰ .i. captiuis ppl̓iromani vel ecōuerſo: puta ſi apd̓ īfideles eēt xp̄iani obſides. vel eꝯͣ ſecꝰ inobſidibꝰ ꝗ qͦttidie tradunt̉ ab vna ciuitate alteri vt no. in. l. obſides. ff. eo.Quītodecīo ꝓhibet̉ dānatus ob carm̄ſfamoſū puta qꝛ cōfecit libellū famoſiin iniuriā alteriꝰ. ⁊ de illo fuit dānatꝰ.vt i. d. l. is cui. Sꝫ dubitat̉ an ifamiſ exalia cā poſſit cōdere teſtm̄. ⁊ cōiter tenetur ꝙ ſic niſi reꝑiatur ſpēcifice ꝓhibiiū. Et no. ꝙ dr̄ libellus famoſus qn̄aliquis ſcribit cedulā cōtinētē iniuriāſeu īfamiā alterius ⁊ ꝓijcit illā ī locovbi inueniat̉ ⁊ ſic aliꝰ īfame?. Sexodecimo reus criminis leſe maīeſtatis. l.quiſquis. C. ad. l. iul. ma. ⁊ de hoc dicvt dictū eſt. sͣ. de heretico. Decimoſeptimo is ꝗ apud hoſtes captiuꝰ. d. l.eius. Decimooctauo carēs vtroqꝫ luīehodie tn̄ pōt teſtari dūmō ſeruet qd̓hētur in. l. hac cōſultiſſima. C. ꝗ te. īa.poſ. vt articulate ⁊ clare in pn̄tia teſtum expͥmat nomē hr̄dis ⁊ bar. i. d. l.ac cōſultiſſima dic̄ ſcolaribꝰ ꝙ bn̄ notēt illa. l. qꝛ ex ea poterūt hr̄e multū d̓429honore. qꝛ ſepe hoīes excecantur ꝑꝑfirmitatē l̓ alia accn̄tia ⁊ faciūt teſtm̄de iure cōi. ⁊ illud teſtamētū nō valet.¶ An aūt p̄dicti ꝓhibiti a iure teſtari 4poſſint diſponere ī pias cās. Et p̄ſupponit pa. ꝙ oē relictū ꝓ aīa dr̄ ad pias cās: vt in. c. reꝗſiſti. ex. eo. de ſurdo⁊ muto ſeu nō valente articulate loꝗad pias cās pn̄t diſponere dūmō ſaltēnutu .i. ſigno poſſint expͥmere voluntatē. Nā cū tales poſſint ꝯhere mr̄imoniū vt i. c. cū apud de ſpo. ifert̉ ꝙ hn̄tintellectū nāle. Sꝫ in iſtis diſpōnibusad pias ca̓s ſufficit ſola facultas iuregētiū ſeu naturalis nec curamꝰ de ſolēnitate iure ciuil̓: vt in. c. relatū. el primo ex. eo. vn̄ bal dicit de quodā aduocato ꝗ ꝑꝑ īfirmitatē n̄ poterat loꝗ necſcribe. ſꝫ r̄ligioſo quodā ſibi dicēte vtꝓuideret d̓ aīa ſua. ⁊ ꝙ ſi volebat bōaſua dare pauꝑibꝰ aꝑiret librū. ſi ſanusmēte aꝑuit librū: vꝫ diſpoſitio. Et ponit Bal. regulā ad pias cās valꝫ teſtinnutū factū: ꝓ hoc bōa gl. ī. c. cū tibi. extra eo. De īpubere cōiter tn̄r ꝙ nō p̄tdiſpōer̄ ēt ad pias cās: vn̄ ⁊ miles an̄pubertatē nō p̄t teſtari ꝑꝑ defectū iudicij: vt ī. l. fi. C. d̓ te. mili: In filioſa. cōclude ꝙ ī caſtrēſi vel qͣſi pōt teſtari vtvult. ſꝫ ī aduēticijs qͦrū hꝫ ꝓprietatē ēdubiū. Nā ſi vſufructꝰ acꝗrit̉ pr̄i: oēstenēt ꝙ teſtari ad pias cās nō p̄t īuitopr̄e: vt ī. l. pe. C. ꝗ te. fa. poſ. Sꝫ ē dubitiqn̄ vſufructꝰ ē penes filiū. bar. i. l. i. C.de ian. ec. voluit ꝙ poſſit ieſtari ad pias cās ēt īnito pr̄e: qꝛ oīs ſolēnitas iure ciuilis eſt remiſſa ī legatis ad piascas. d. l. i. ⁊ in. d. c. relatuꝫ. Sed bal. tꝫibi cōtrariū allegat bonū tex. in. c. lꝫ d̓ſepul. in. vi. vbi dr̄ ꝙ filiuſſa. non pōtdiſponere iuito patre ēt ꝓ aīa niſi decaſtrēſi vel quaſi. ⁊ hec opi. vr̄ veriorꝑ illum tex. ne ſpoliet̉ pater ꝑꝑ fauorēpie cauſe cui debentur bona filij.¶ An āt ꝯſentiēte pr̄e filiuſſa. in iſtisaduēticijs ī ꝗbꝰ pr̄i n̄ reꝗͥrit̉ vſufructꝰpoſſit facer̄ teſtm̄ ad pias cās ⁊ dōarebar. i. l. ꝗ in ptāte. ff. e. dicit ꝙ ſic. ⁊ dic̄hͦ ꝓbari i. d. c. lꝫ in fi. a contrario. ⁊ vr̄