cclendū ꝙ p̄poſitio ꝓ. cū dicitur aliꝗddari ꝓ ſpūali ſi īportat ap̄tiationē velcōmutationē vel cām pͥncipal̓r mouētem ita ꝙ illud tꝑale ſit vt p̄ciū ſpūalis: vel ꝓpter hoc p̄ciū dat ip̄m ſpūaletūc eſt ſimonia. ſꝫ ſi ꝓ. nō īportat cāmfinalē ſꝫ adminiculatiuā: vt ſi det̉ incollatiōe tꝑale ꝓ collatiōe ſpūaliū: obreuerētiā ſacr̄oꝝ vel ad ſuffētatōeꝫ mīſtroꝝ vl̓ ad obſeruādū pias ꝯſuetudines ⁊ hmōi. nō vt p̄ciū ip̄oꝝ nō ē ibiſimōia. ita tn̄ ꝙ ceſſetiōis pacto ⁊ oīscōuētio .i. q. ij. qͣꝫpio. ſꝫ ⁊ ſine pacto ētcū ſabrrahunt̉ talia .ſ. ſpūalia: ⁊ maxīenō da̓tibꝰ pecuniā: vl̓ nō valētibꝰ: vl̓ēt a valētibꝰ dare: ſꝫ nō volētibꝰ exiorquent̉ p̄cipue an̄ collatōeꝫ ſpūaliū ml̓tū p̄ſūii de ſimōia. ſecꝰ ſi liber̄ traderēt̉ſpūalia: ⁊ pꝰ collaiōeꝫ nolētes dare cōgerētur ad dādū: nō ꝗdē p̄ciū: ſꝫ vt ſtipēdiū ⁊ ſubſidiū rōe ꝯſuetudīs ibi exiſtētis ẜꝫ Tho. ī qͦlibꝫ: ſi āt dās ſacr̄ꝫ vl̓alid̓ ſpūale ītēdet recipere pecuniā ⁊hmōi: al̓s nō daturꝰ: dās āt p̄dicto mōdat aliꝗd tꝑale vt pecuniā vl̓ hmōi: n̄vt p̄ciū ſꝫ vt elemoſynā nalla īterueniente pactōe vēl exactiōe erit ſimonianō ꝗdē in recipiēte ſacr̄ꝫ: ſꝫ i dāte: q̄ tn̄ſimonia qꝛ mētalis ē ſola pnīa purgatur q̄ nullā cēſurā eccl̓iaſticā iduc̄ necirregularitatē ex. e. c. fi. ⁊ ita ecōuerſoqn̄ dās ſpūale ītenderet libere dare: ⁊recipiēs ītēderet q̄ſi p̄cio emeret ex eoꝙ dat tꝑale: vn̄ no. ꝙ ſimōia ꝯmittit̉aliqn̄ ex ꝑte vtriuſqꝫ ſi dās ordinē velbn̄ficiū vel alid̓ ſpūale facit pactū cuꝫrecipiēte vel vterqꝫ eoꝝ hꝫ intētioneꝫad tꝑalia ꝓ ſpūalibus cōmutāda. Aliquādo ex ꝑte neutrius: vt cū conſanguineus dat aliꝗd ad epiſcopo ſꝫ cōſiliario epiſcopi: vt conferat bn̄ficiū velhmōi ignorāte eo ꝗ recepit ⁊ ep̄o: aliquādo ex ꝑte dātis ſpūale tm̄ ea intētione vt hēat tꝑalia qd̓ nō intēdit recipiens. aliquando ex parte recipientistantum vt cū ip̄e dat aliqd̓ tꝑale pͥncipaliter ꝓ aliquo ſpūali vel ordinatori vel alteri: ip̄o tn̄ ordinatore ignorāk: vel hoc nō intēdēte. Adde predi40ctis ſingulare dictum arch. in ſū. i. q. i.ꝙ pro ſpūalibus aliꝗd dare. vel accipere: nō tamē oīo vēdedi vel emēdi. ſedaīo remunerādi nō ē ī ſe ſimōiacū. ⁊dicit pa. in. c. ⁊ ſi xp̄s de iureiū. ꝙ hicē notabil̓ limitatio ad materiā ſimōie.¶ Munus aūt a lingua qn̄ ⁊ qūo in 5ducat ſimoniam. no. diſtinctionem q̄ſit a doc. aut enī ꝗs porrigit p̄ces ꝑ ſeaut pro altero .ſ. vt obtineat bn̄ficiū vl̓ſacr̄m vel aliud ſpūale. ⁊ ſi porrigit p̄ces ꝓ ſeꝓ obtinēdo bn̄ficio ſeu eccl̓iahn̄te cui ā aīaꝝ. tales p̄ces inducūt ſimoniā. ℟. ẜꝫ Ug. ho. ray. tho. ⁊ dir. li.iij. ēt qͣꝫtūcūqꝫ al̓s eēt dignꝰ qꝛ eo ip̄oꝙ ſe īgerit ābitioſus vr̄: ⁊ ꝑ ꝯn̄s idignꝰ. ⁊ rō ē ẜm Tho. ī qͦlibet qꝛ nemop̄t exercere curā aīaꝝ digne exͣ gr̄amſeu cū peccato mortali. qꝛ faciēdo ea q̄pertinet ad curā mortal̓r. Itē uullusdꝫ ſibi ſumere honorē: ſed ꝗ vocat̉ adeo tanqͣꝫ aaron ad heb. v. ⁊ ſic vr̄ facere ꝯͣ ius diuinō. viij. q. i. in ſcriptur)multo magis ē ſimonia. ſi al̓s ē indignus puta qꝛ illiteratus vel notoriusfornicator ⁊ hmōi: ſi aūt porrexi p̄cespro bn̄ficio ſimplici. ⁊ īdigeat nec indignus eſt eo ꝑꝑ aliqd̓ īpedimentū n̄ē ſimōiacꝰ nec peccat ſcd̓a Ray. tn̄. lv.⁊ Gui. dicūt ꝙ hec opio ē dura. ⁊ credūt ꝙ ex quo aliꝗs ē motꝰ ad ſacrosordines cū hmōi ordinatꝰ titulū eccl̓iaſticū reqͥrat p̄t petete bn̄ficiū eccl̓iaſticū. lꝫ abūdet in tꝑalibus ⁊ nō ſolū ſimplex: ſꝫ ⁊ bn̄ficiū cū cura ſi ē dignꝰ exēplo Iſaye q̄ dixit. Ecce gͦ mitte me. ⁊ꝓ hac opi. faciat tollerētia ⁊ ſcīa papeal̓s fere tutus mūdus eēt in ſtatu dānatiōes. ⁊ pro hac ꝑte vr̄ pa. in. c. tusnos exͣ eo. vbi dicit ꝙ humiles p̄cesa digno facte pro bn̄ficio ſpūali ꝯſequēdo ſi īducui ſimoniā. nec aliqd̓ aliud pctm̄ ēt abitōie: ꝙ procedit ēt ſi p̄ceſſit donatio rei tꝑalis. liberaliter tn̄facta. ⁊ optime hoc colligit̉ ex tex. illoqd̓ tene ſemꝑ mēti pro illis ꝗ quottidie cardinalibus ⁊ alij prelatꝭ. aliquamunuſcula largiūt̉. roga̓tes ꝓ aliqͦ bn̄ficio cōſequendo. Si .n. nō dn̄r prin-
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten