ſio ꝙ valet ꝯfuetudo. vt aliꝗd det̉ tꝑecollatiōis ſeu ex poſtfacto vbi ex meraliberalitate ppl̓i fuit introducta ita tn̄vt ſacra priꝰ liberal̓r ꝯierātur Aut ergo voluit libere dare tꝑe ſacr̄i: ⁊ p̄t reciꝑe. aut noluit: tūc ne videātur ſacr̄avēdi: dn̄t libere ꝯferri. ſed poſtea fiatꝯpulſio ad obẜuādā ꝯſuetudinē. Et vhoc vr̄ ſonare dictū c. ad apl̓icā no. tn̄Pa. i. c. abolēde. extra. e. poſt gl. ꝙ eſtfaciēda vis ī mō petēdi. Nā ſi cl̓ici dicūt. petimꝰ hͦ ꝓ ſepultura. ſuccubūt ētſi allegāt ꝯſuetudinē. d. c. nō ſatis: ſeddn̄t dicer̄ ꝯſuetudo ē vt ꝓ mortuis aliꝗd det̉ eccl̓ie ſeu cl̓icis: qͣſi velit diceregl. nō dꝫ cl̓icis ſe fūdare: vt aliꝗd deturꝓ offō ſꝫ ꝙ teneat̉ rōne laudabilis cōſuetudīs Et hoc mō nōdr̄ dari īmediate ꝓ offo. Et idē puto dicēdū qn̄ ē cōſuetudo vt aliꝗd detur eccl̓ie ꝓ loco ſepulture dn̄t tn̄ pͥus iſta officia īpendi:⁊ poſtmodū dꝫ fieri cōpulſio ad obẜuandā ꝯſuetudinē. vt notat in. d. c. adapl̓icā. qd̓ reputat̉ ſingulare ī iſta mā⁊ eſt ēt bonꝰ tex. de iure ciuili in. l. pͥuilegia. C. de ſa. ian. ec. vbi dr̄ ꝙ ea q̄ adantiquo ſūt ſolita eccl̓ia ⁊ miſtris tribui. nō dn̄t aliquo modo īpediri. Uide de hoc. ſupra oblatio. §. i.2 ¶ An aūt poſſit introduci cōſuetudoex liberadonatōe. vl̓ ex his q̄ ſūt merefacultatis. Pōe exēplū. Ruſticꝰ ſoluitoī āno vnū par caponū dn̄o ſuo an ꝑhoc ſit iducta ꝯſuetudo. ℟. bar. ī. l. cū d̓in reꝫ ꝟſo. ff. de vſur. ꝙ ſiꝗdē ruſticusſoluit ſimpl̓r nō adiecta aliqͣ cā tūc p̄ſumit̉ titulus donatōis. ſic nō īduciturꝯſuetudo ꝓ futuro tꝑe. ſi aūt nō ſoluitſimpl̓r. Sꝫ reſpectu certe ca̓e. ꝟbi gr̄aꝓ laborerio qd̓ teneo a te dn̄o donovnū par caponū: tūc p̄iumitur tituluset ꝓ futuro tꝑe .ſ. qͣtenꝰ tenebit laboreriū. ⁊ ſic coget̉ ad ſoluēdū. Idē dic īſimilibꝰ. Scd̓o pͥncipal̓r ſepl̓iura dr̄ ipſa terrat ꝓ qͦ eſt notādū ẜm pa in. d. c.abolēde pꝰ gl. ꝙ ꝗdā ē locꝰ oīo pͥuatus⁊ talis licite poteſt vēdi: ⁊ vt ibi fiatcimueriū vl̓ eccl̓ia. xij. q. ij. auꝝ Scd̓oeſt dare locū religiolū: ſꝫ nō ſactū. vt ſicorpꝰ alicuiꝰ ſit ibi ſepultū de volūtate dn̄i. l. ij. C. de reli. ⁊ ſūpti. ⁊ iu. ⁊ talislocꝰ vēdi. nō pōt: vt dicit ibi tex. Et hͦeſt idubitatū de iure ciuili: qꝛ īmediaē q̄tenꝰ corpꝰ tāgit illū locū deſinit eētin dn̄o alicuiꝰ. l. qͣꝫqͣꝫ ff. de aqͣ plu. ar. ijInn. in. d. c. abolēde. dicit hoc ꝓceder̄de iure ciuili: n̄ aūt de iure canōico. vn̄putat ꝙ locꝰ n̄ efficit̓ rl̓ioius niſi auc̄tepōtificis d̓putetur ad talē viū. Pro hͦc. ad hec. de reli. do. Et hec opīo originaliter fuit gloſatoris decreti. hr̄. xiij. q.ij. in eccl̓iaſtico. Et nota illā gl. Naꝫ exhoc infertur ꝙ talis locus p̄t vēdi. Sꝫpa. dicit ſaluādo dictā gl. in. d. c. abolēde. ⁊ diſpoſitōeꝫ iuris ciuilis. ꝙ lꝫ ſtri3icio mō locꝰ nō fiat religioius qͦ ad hͦa ſavt ille locꝰ gaudeat pͥuilegio loci religioſi ⁊ publici. tn̄ largo mō efficitur religioſus. Nā deputatꝰ ē ad viū piū Sicut dicimꝰ ꝙ laici valde hōeſti pn̄t appellari religioſi. Tertio eſt dare locumreligioſuꝫ ⁊ ſacrū. vt eſt locus cimiteriatus .i. deputatus ꝓ cimiterio eccl̓ieauc̄te ep̄i. ⁊ iſte idubie nō p̄t vēdi. qꝛnō ē in bonis alicuiꝰ. Et lꝫ doc. appellēt cimiteriū ſacrū. ſtricte tn̄ n̄ p̄t diciſacrū: qꝛ eccl̓ia ꝯſecrat̉ cimiteriū āt ſolū bn̄dicit̉. vt. c. nemo. de ꝯſe. di. i.¶ Secūdo q̄ro: ꝗdē ius ſepulture. ℟. 3ẜꝫ Ray ius ſepulture eſt qd̓ cōcepit eccl̓ie ad ſepeliēdū aliquas in cimiterioſuo. ⁊ ꝓuenit ex pōtificis aucͣteꝫ ⁊ aſſinatione. cōpetit aūt gn̓al̓r eccl̓ijs pochialibus vel ēt illi ꝗbus a iure vel priuilegio cōceſſum eſt nō aūt alijs.¶ Tertio q̄ro: an laici poſſint: hr̄e ſe 4pulturā ſeu ſepeliēdi. ℟. ẜꝫ ho. ⁊ Goſ.ꝙ nō. reſpectu ꝓprietatis. qꝛ dictū eſtloca ſacra ⁊ religioſa nō pn̄t eē ī dn̄ioalicuiꝰ: ſꝫ qͦ ad vſum pn̄t hr̄e: vt ipſi ⁊ſui ſibi ſepeliantur nec eis inuitis pōtextraneus ibi ſepeliri. Ad hoc. l. iij. §.ſi vſufructū. ff. de reli. ⁊ ſump. fu. Dicit tn̄ Ui. ꝙ ꝑꝑ neceſſitatē poterit ibiextraneus ſepelire. Nā ob hac cāꝫ pn̄tvēdi calices ⁊ alia ſacra donata eccl̓iea laicis. d. c. aurū hic notat Pa. in. d.c. abolēde. Addit et Lu. ro. in ſuis ſin
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten