Druckschrift 
Summa casuum conscientiae
Seite
400v
Einzelbild herunterladen
 

ſio valet ꝯfuetudo. vt aliꝗd det̉ tꝑecollatiōis ſeu ex poſtfacto vbi ex meraliberalitate ppl̓i fuit introducta ita tn̄vt ſacra priꝰ liberal̓r ꝯierātur Aut ergo voluit libere dare tꝑe ſacr̄i: p̄t reciꝑe. aut noluit: tūc ne videātur ſacr̄avēdi: dn̄t libere ꝯferri. ſed poſtea fiatꝯpulſio ad obẜuādā ꝯſuetudinē. Et vhoc vr̄ ſonare dictū c. ad apl̓icā no. tn̄Pa. i. c. abolēde. extra. e. poſt gl. eſtfaciēda vis ī petēdi. ſi cl̓ici dicūt. petimꝰ ſepultura. ſuccubūt ētſi allegāt ꝯſuetudinē. d. c. ſatis: ſeddn̄t dicer̄ ꝯſuetudo ē vt mortuis aliꝗd det̉ eccl̓ie ſeu cl̓icis: qͣſi velit diceregl. dꝫ cl̓icis ſe fūdare: vt aliꝗd detur offō ſꝫ teneat̉ rōne laudabilisſuetudīs Et hoc nōdr̄ dari īmediate offo. Et idē puto dicēdū qn̄ ēſuetudo vt aliꝗd detur eccl̓ie loco ſepulture dn̄t tn̄ pͥus iſta officia īpendi: poſtmodū dꝫ fieri cōpulſio ad obẜuandā ꝯſuetudinē. vt notat in. d. c. adapl̓icā. qd̓ reputat̉ ſingulare ī iſta eſt ēt bonꝰ tex. de iure ciuili in. l. pͥuilegia. C. de ſa. ian. ec. vbi dr̄ ea adantiquo ſūt ſolita eccl̓ia miſtris tribui. dn̄t aliquo modo īpediri. Uide de hoc. ſupra oblatio. §. i.2 An aūt poſſit introduci cōſuetudoex liberadonatōe. vl̓ ex his ſūt merefacultatis. Pōe exēplū. Ruſticꝰ ſoluit āno vnū par caponū dn̄o ſuo anhoc ſit iducta ꝯſuetudo.. bar. ī. l.in reꝫ ꝟſo. ff. de vſur. ſiꝗdē ruſticusſoluit ſimpl̓r adiecta aliqͣ tūcſumit̉ titulus donatōis. ſic īduciturꝯſuetudo futuro tꝑe. ſi aūt ſoluitſimpl̓r. Sꝫ reſpectu certe ca̓e. ꝟbi gr̄a laborerio qd̓ teneo a te dn̄o donovnū par caponū: tūc p̄iumitur tituluset futuro tꝑe .ſ. qͣtenꝰ tenebit laboreriū. ſic coget̉ ad ſoluēdū. Idē dic īſimilibꝰ. Scd̓o pͥncipal̓r ſepl̓iura dr̄ ipſa terrat eſt notādū ẜm pa in. d. c.abolēde pꝰ gl. ꝗdā ē locꝰ oīo pͥuatus talis licite poteſt vēdi: vt ibi fiatcimueriū vl̓ eccl̓ia. xij. q. ij. auꝝ Scd̓oeſt dare locū religiolū: ſꝫ ſactū. vt ſicorpꝰ alicuiꝰ ſit ibi ſepultū de volūtate dn̄i. l. ij. C. de reli. ſūpti. iu. talislocꝰ vēdi. pōt: vt dicit ibi tex. Eteſt idubitatū de iure ciuili: qꝛ īmediaē q̄tenꝰ corpꝰ tāgit illū locū deſinittin dn̄o alicuiꝰ. l. qͣꝫqͣꝫ ff. de aqͣ plu. ar. ijInn. in. d. c. abolēde. dicit hoc ꝓceder̄de iure ciuili: aūt de iure canōico. vn̄putat locꝰ efficit̓ rl̓ioius niſi auc̄tepōtificis d̓putetur ad talē viū. Proc. ad hec. de reli. do. Et hec opīo originaliter fuit gloſatoris decreti. hr̄. xiij. q.ij. in eccl̓iaſtico. Et nota illā gl. Naꝫ exhoc infertur talis locus p̄t vēdi. Sꝫpa. dicit ſaluādo dictā gl. in. d. c. abolēde. diſpoſitōeꝫ iuris ciuilis. lꝫ ſtri3icio locꝰ fiat religioius ada ſavt ille locꝰ gaudeat pͥuilegio loci religioſi publici. tn̄ largo efficitur religioſus. deputatꝰ ē ad viū piū Sicut dicimꝰ laici valde hōeſti pn̄t appellari religioſi. Tertio eſt dare locumreligioſuꝫ ſacrū. vt eſt locus cimiteriatus .i. deputatus cimiterio eccl̓ieauc̄te ep̄i. iſte idubie p̄t vēdi. qꝛ ē in bonis alicuiꝰ. Et lꝫ doc. appellēt cimiteriū ſacrū. ſtricte tn̄ p̄t diciſacrū: qꝛ eccl̓ia ꝯſecrat̉ cimiteriū āt ſo bn̄dicit̉. vt. c. nemo. de ꝯſe. di. i. Secūdo q̄ro: ꝗdē ius ſepulture.. 3ẜꝫ Ray ius ſepulture eſt qd̓ cōcepit eccl̓ie ad ſepeliēdū aliquas in cimiterioſuo. ꝓuenit ex pōtificis aucͣteꝫ aſſinatione. cōpetit aūt gn̓al̓r eccl̓ijs pochialibus vel ēt illi ꝗbus a iure vel priuilegio cōceſſum eſt aūt alijs. Tertio q̄ro: an laici poſſint: hr̄e ſe­ 4pulturā ſeu ſepeliēdi.. ẜꝫ ho. Goſ.. reſpectu ꝓprietatis. qꝛ dictū eſtloca ſacra religioſa pn̄t ī dn̄ioalicuiꝰ: ſꝫ ad vſum pn̄t hr̄e: vt ipſiſui ſibi ſepeliantur nec eis inuitis pōtextraneus ibi ſepeliri. Ad hoc. l. iij. §.ſi vſufructū. ff. de reli. ſump. fu. Dicit tn̄ Ui. ꝑꝑ neceſſitatē poterit ibiextraneus ſepelire. ob hac cāꝫ pn̄tvēdi calices alia ſacra donata eccl̓iea laicis. d. c. aurū hic notat Pa. in. d.c. abolēde. Addit et Lu. ro. in ſuis ſin