ne: aut exēplo trahit alteꝝ ad pctm̄. ⁊hͦ ꝓpͥe dr̄ ſcādalū. Nihil aūt ẜm ꝓpriam rōnē diſponit ad ſpūalē ruinā: niſi qd̓ hꝫ aliquē defectū recritudinis: qꝛid qd̓ eſt ꝑfecte rectum: magis munithoīem ꝯͣ caſum: qͣꝫ ad ruinā inducat.Et ideo ꝯueniēter dr̄ ꝙ ſcādalum eſtdictū vel factū minus rectū: p̄bens alteri occaſionem ruine.¶ Utrū ſcedalū ſit pctm̄. ℟. ẜm Tho.vbi. sͣ. ꝙ duplex eſt ſcādalū .ſ. paſſiuūvꝫī eo ꝗ ſcādalizat̉: ⁊ illud ē ſꝑ pctm̄nō .n. ſcādalizat̉ niſi inqͣꝫtū aliqͣliterruit ſpūali ruina: q̄ pctm̄ ē. Alid̓ ē ſcādalū actiuū .ſ. qd̓ ē i eo ꝗ ſcādalizat. Ethͦ ſꝑ eſt ēt pcm̄ qꝛ vel opus qd̓ facit ēpctm̄. vel et ſi n̄ ē pctm̄. ſaltē hꝫ peccaii: vel mali ſpēm. Iō dimittēdū ē ꝑꝑꝓximi caritatē: ex qͣ vnuſꝗſqꝫ conat̉ ſaluti ꝓximi ꝓuide̓. Et ſic ꝗ nō dimittitꝯͣ caritatē agit. facit de vi. ⁊ ho. cle. cūab omni. Sꝫ tn̄ ſcādalū patientis pōteē ſine pctō agētis: vtputa cū aliꝗs ſcādalizat̉ de his q̄ aliꝗs bn̄ facit. ⁊ queſpēm mali n̄ hn̄t. Itē ſcādalū agētispōt eē ſine peccato patientis: vt cumꝗs inducit aliū ꝟbo vel facto ad peccādum. Iſte ꝗdem qͣꝫtū eſt de ſe ſcandalizat. ſed ſi alius nō ꝯſentit īmuniseſt a peccato.2 ¶ Utrū ſcādalū ſit ſpāle pctm̄. ℟. ẜmTho. vbi. a̓. ſcādalū paſſiuū .ſ. in eo ꝗſcidalizat̉: nō pōt eē ſpāle pctm̄: qꝛ exdcō vel facto alterits aliquē ruere contingit ẜm qd̓cūqꝫ genus peccati: necip̄a ſumptio occaſiōis dat ſpālem rōnem peccati. Scādalū vero actiuū p̄teſſe dupl̓r .ſ. ꝑ ſe ⁊ ꝑ accidēs. Per accidens ꝗdem qn̄ eſt p̄ter intentionē agētis. Et ſic nō eſt ſpāle pctm̄: qꝛ quod ēper accidens nō ꝯſtituit ſpēm: ſꝫ eſtcircūſtātia aggrauāo .ſ. qd̓ in publiconi. Per ſe ꝟo ē ſcādalum actiuūt qn̄aliꝗs inordinato ſuo dicto: vel facto intendit alium trahere ad peccatam. Etſic ex intētionē ſpālis finis ſortit̉ rōnēſpālis peccati. Finis enim dat ſpecieꝫin mortalibus.¶ Utꝝ ſcādalū ſit pctm̄ mortalē. ℟. ẜꝫ39.Tho. vbi. sͣ. Scādalū paſſiuū p̄t eſſeveniale qͣſi hn̄s īpactionē tm̄: puta cūꝗs ex inordinato dcō velfcō alteriꝰ cōmouet̉ motu peccati venialis. Qn̄qꝫꝟo ē pcm̄ moͣtale: qͣſi hn̄s cū īpactōeruinā: puta cūaliꝗs ex iordinato dcōvel fcō alteriꝰ ꝓcedit vſqꝫˡ ad moͣtalepcm̄. Scadalū ꝟo actiuū ſi ſit ꝑ acccidēs p̄t eē qn̄qꝫ veniale: puta cū aliꝗsvl̓ actū peccati vēialis ꝯmittit: l̓ actūꝗ n̄ eſt in ſe pcm̄ ſꝫ hꝫ aliqͣꝫ ſpēm mali: cū aliqͣ leui indiſcretiōe. Qn̄qꝫ ꝟo ēpcm̄ motale: ſiue qꝛ ꝯmittit actū pctīmoͣtalis: ſiue qꝛ ꝯtēnit ſalutē ꝓximi:vt ꝓ ea ꝯſeruāda n̄ p̄termiſtat face̓ qd̓ſibi libuerit. Si ꝟo ſit ꝑ ſe puta cū intēdit iducere aliū ad peccādū: ſiꝗdē intēdit īduce̓ ad peccādū motal̓r: ē moͣtale. Et ſil̓r ſi intedat induce̓ ad peccādū venial̓r ꝑ actū peccati mortalis Siꝟo intendat iducere ad peccādū venialiter per actum venialis: eſt veniale.¶ Utꝝ bona ſpūalia ſint ꝓpter ſcāda 4lū dimittēda. ℟. ẜm Tho. vbi. sͣ. Quedā ſunt bona ſpūalia de neceſſitate. ſalutꝭ: q̄ p̄termitti nō poſſunt ſine peccōmoͣtali. ⁊ talia ꝑꝑ ſcādalū p̄termitti n̄dn̄t. Quedē ꝟo ſunt bōa ſpūalia q̄ ſiſunt de neceſſitate ſalutis: ⁊ tūc diſtinguēdū qꝛſcandalū qd̓ ex eis alqn̄ orit̉qͥndoqꝫ ex malicia ꝓcedit .ſ. cum aliꝗvolunt impedire huiuſmōi bōa ſpūalia. ſcandalū cōcitādo. Et hͦ eſt ſcandalum ph̓eoꝝ. Qn̄qꝫ ꝟo ſcandalumꝓcedit ex infirmitate vl̓ ignorantia. ⁊hmōi. ſcādalū ē puſilloꝝ: ꝑꝑ qd̓ ſpūalia oꝑa ſunt occultāda. vel et interduꝫdifferēda vbi ꝑiculū nō īminet: qͦuiqꝫreddita rōe hmōi ſcādalū ceſſꝫ. Si ātpꝰ redditā rōnē duret id vr̄ ꝙ ꝗ indeſcādalū ſumit n̄ ex ignorātia. ſꝫ potiꝰex malicia ꝓcedat. Et ſic ꝑꝑ ip̄m nonſunt ſpūalia opera dimittenda.¶ Utꝝ punitio pctōꝝ ſit ꝓpter ſcāda 5ſum dimittēda. ℟. ẜm tho. vbi. sͣ. penarum īflictio in tātū hꝫ rōnē iuſticie: inquātum per eas peccata cohibent̉. Siaūt per inflictionē penarū manifeſtuꝫſit plura ⁊ maiora peccata ſeꝗ. iūc pe
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten