Druckschrift 
Summa casuum conscientiae
Seite
353r
Einzelbild herunterladen
 

poſſibile eēt ſcir̄ oēꝫ ꝯtinētiā gr̄e. oēꝫformalitatē. tn̄ ē oīo īpoſſibile al̓s īnullo pͥuilegio ꝑmitteret̉ ꝓbatio tenoris teſtes: qd̓ tn̄ ꝑmittit̉. extra eo.olī el. i. vbi ex tex. illo hr̄ ꝯtēta ī īſtr̄oꝑdito ꝓbari pn̄t teſtes illud ꝑlegerūt. ſi deponāt de tenore erat ſinevitio. nec ē neceſſe ꝓbare ꝟitate iſtr̄iEt dicit pan. ē alibi tex. ita clarꝰvide ēt eūdē panor. i. c. ī nr̄a de reſeri.vbi tꝫ opi. dictoꝝ Io. an. Arch. ⁊cͣ. d. lꝫ ſcriptura reꝗͥrat̉ ad ꝓbatiouē gr̄e ē tn̄ de ſub̓a gr̄e. vn̄ mortuo papa fec̄ gr̄aꝫ: lr̄is nōdū extractis: expirat gr̄a: ſꝫ ſucceſſor dꝫ dare lr̄as factēdo mētioneꝫ de p̄deceſſore. Et ex hocdicit Bal. ī. l. hūanū. C. de. ll. ſi papaꝟbo ꝓnūciat aliquē ep̄m vl̓ abbatē:ſtati ſacta ꝓnūciatiōe: ille ſic ꝓnūciatꝰep̄s ē ſeu abbas. tn̄ debēt iſti recipi pl̓atꝭ. niſi gr̄aꝫ ꝓbēt lr̄as apl̓icas.al̓s gerēs qͣꝫ canonici recipiētesīcurrūt penas graues. vt hr̄ in extrauagāti Bonifa. īcipit. Iniūcte. ī ml̓ti errāt. Idē Cal. Infert ēt Panor. ind. c. oli. ex illo tex. aliud valde ſingulare. ꝯͣ petētē īnouationē alicuiꝰ pͥnilegij: ſeu īſtr̄i p̄t ꝗs de cuius p̄iudicioagit ſe opponere: īpedire īnouationēſi ꝓbet de iure ſuo. Et qꝛ hoc tēdit inp̄iudiciū alteriꝰ: nūqͣꝫ dꝫ inouari pͥuilegiū: ſiue īſtr̄m: niſi citatis illis quoꝝintereſt. Et ſi apꝑet de ītereſſe alicuius dꝫ fieri edictū gn̓ale. vt ꝗcūqꝫ putauerit ſua ītereſſe: cōpareat ad ꝯdicē. Dicit tn̄ Pan. in. c. ex ꝑte. extra e.ex illo tex. qn̄ īnouatio pͥuilegij ſit pōt de nouo illud concedere:eſt neceſſe citare aliquē ad ꝯͣdicēdumipſi īnouationi: niſi hoc velit facere adcautelā. ſicut cōiter ſit īcuria: ſolū īinouatione pͥuilegioꝝ. ſꝫ etiā qn̄ ſit trāſumptio alicuius pͥuilegij. Secꝰ aūt ſiinnouatio ſit inferiorē: qꝛ non valettunc tranſumptio. ſeu īnouatio niſi citata parte: ſeu p̄miſſo edicto generali.de quo vide in. c. albricus. de teſti. Iſtatn̄ īnouatio nullū ius tribuit de nouo:etiam ſi fiat ab hn̄te ptātem de nouo353concedendi: qꝛ in dubio videt̉ denouo velle cōcedere. ſed ius nouum ſiqd̓ ꝯpetit: ꝯfirmare. vt in. c. dilectade ꝯfir. vti. Et ideo ſi origīale erat ſublatū: ita inouatū. Et p̄dicta no. qꝛ veniunt multotiēs in pratica. multotiens fiunt trāſumpta ex originalibusbullis apl̓icis. nullā fidē ī iudicio faciūt: niſi fuerit citata ꝑs: vel niſi p̄miſcum fuerit edictum. generale: ſalteꝫ invaluis eccl̓ie. Et ideo neceſſe eſt vt inhuiuſmodi trāſumpto fiat mentio dehuiuſmodi citatione: vel edicto. Quare aūt reqͥrat̉ huiuſmōi cita­ 17tio.. Panor. in. d. c. albricus. hoceſt: qꝛ in hac nouatiōe ſubeſt magnuꝫꝑiculū: minus qͣꝫ qn̄ teſtes examinant̉. īmo maius inſtr̄m vel pͥuilegium poſſet falſuꝫ latēter. iudex notariꝰ de facili ꝑpēderēt:ſint de maͣ informati. dꝫ vocari iscuius ītereſt: vt ſe opponat ſi velit. alsexēplū valebit. Hoc tenēt doc. cōiter ī. d. c. albricꝰ. Et legiſte maxīe barī aucͣ. ſiꝗs. C. edēdo. Spe. ī ti. de inſtru. edic. Et doc. rota. Et ī hoc multi etrāt: faciētes ſolū exēplari notarium auc̄te iudicis. Et plus dicit Inn. īd. c. albricꝰ. ēt ſi ſit inſtr̄m qd̓ aliuꝫſpāliter tāgat: vt pͥuilegiū vel indulgētia. ſic ē ſpālis aduerſarius. Debēt tn̄ edictū ſolēniter citari: qͦrumitereſſe poſſit. Alias valebit exēplatio: niſi fieret illū ip̄m cōceſſit. Sed q̄ro: nūꝗd facta publicatiōe rep̄ſumat̉ ꝑs fuerit citata: vel edictū emanauerit: cuꝫ cōtractu tꝑis obijciat̉ fuerūt vocati qͦrū intererat.ꝗdā dicūt debēt p̄ſumi oīa ſolēniterfacta. l. i.. l. optimā. C. ꝯͣhē. ſtip. Alijdicūt ſi in publicatōe ꝯtineat̉ eos vocatos p̄ſumit̉. al̓s ſecus Ho. ponit tertiā opioneꝫ diſtinguētē īter ip̄s tꝑa. ſi publicatio fuit facta ita de recēti vtēs ea pōt de facili ſolēnitate ꝓboreſibi īcūbit onus ꝓbādi: niſi expͥmatur ī publicatiōe. ſolēnitas fuit ẜuata. Si āt factū ē ita ātiquū vt īpoſſibil̓reddat̉ ꝓbatio: tunc oīa p̄ſumunt̉ ſolē33