de oībꝰ oneribꝰ realidꝰ ⁊ ꝑſoualidꝰ: ordinarijs ⁊ extra ordinarijs. Si .n. alicui ꝯcederet̉ īmunitas a muneribꝰ ſimpl̓r: n̄ hēret īmunitatē a pr̄imōialibꝰvt i. l. ꝗ īmunitatē. C. d̓ mu. pat. li. x. ⁊ibi bōa gl. Nec ītelligeret̉ de muneribus ordinarijs: ſꝫ extraordinarijs. vt īl. hi ꝗ. ⁊. l. ſūt munera. ff. de va. ⁊ excu.mū. Itē nō porrigunt̉ ad honores: vtl. cui muneriſ. ff. de mu. ⁊ hō. Ideo ſitcautus qui hꝫ priuilegiū impetrare.k ¶ Quarta ꝯcluſio. Quicūqꝫ dicit collectas ſeu exactiones licitas hͦ ꝓbaretenet̉: vl̓ per legē: vel ſenatuſconſuliūvel ꝯſtitutionē principis. C. de va. mu.pu. l. vnica li. x. vel per ꝯceſſionē a pͥncipe ex cā ⁊ ſpāl̓r īpetratā. C. de ſuꝑindic. l. vnica. li. x. vel per ꝯfuetudinē diuturnā nō ꝑ violētia. ſꝫ ſpōte cōiter aboībꝰ approbatā. C. d̓ cāo. lar. ti. l. p̄cipitli. x. Et ītellige hͦ vltimū qn̄ ꝯſuetudotēdit in fauorē pͥncipis: vt ſibi acꝗ̄rat̉collecta: tūc .n. valet cōſuetudo diuturna mō p̄dicto. vn̄ dicebat̉ in qͣdā. l. corradi. qͣꝫ hodie nō hēmus. ꝙ nr̄i an̄ceſiores hūerūt: hr̄e volumus. Illud ꝟoqd̓ nō hūerūt nullo mō exigemus. vn̄alid̓ puto: cū ꝗs citra iꝑatorē velit ſibivēdicare ius īponēdi taleas ⁊ collectas ꝑ ꝯſuetudinē. Nā tūc cum velit pͥſcribere iura reſeruata pͥncipi reꝗrit̉tp̄s de cuius inicio nō ē memoria. vtin. d. c. ſuꝑ ꝗbuſdā. Et hec faciunt adno. sͣ. Pedagium in prin.13 ¶ Quinta ꝯcluſio. Oēs talee ⁊ exactōnes gn̓al̓r ſunt dānate ꝑ noua iura qͦad cl̓icos. vt in. l. federic .i. hac edictali§. illicitas. ⁊ eſt iſta lex in libro feudorum. De iſta materia cl̓icoꝝ. vide difſuie. sͣ. Excōicatione. ix.14 ¶ An āt ad ꝯſtruēdā ciuitatē reꝗͥrat̉pͥuilegiū pͥncipis. ℟. ꝑ notata a doc. inc. i. de priuile. ⁊ Panor. ibi ꝗ dicit ẜmbar. in. l. fi. ff. de colle. illi. ⁊. l. ij. ff. d̓ ꝟ.ſig. ꝙ nō reqͥrit̉ pͥuilegiū pͥncipis: ſꝫ populi de ſe p̄n̄t ꝯſtruere ciuitatē: qꝛ hocẜm eū eſt de iuregētiū. Et hoc vr̄ verūNā an̄ fundationē eccl̓ie vl̓ creationēimꝑatoꝝ erāt hmōi ī ciuitates ēt apd̓fideles. Et iō īfert Panor. ex illo tex.ꝙ ad eē ciuitatis n̄ reꝗͥrit̉ ēt ep̄s. Pōtn. eē ciuitas lꝫ nō hēat ep̄ꝫ. nā vt dcm̄ē anteqͣꝫ creata eēt hec dignitas ep̄al̓ciuitates iā ꝯſtructe erāt. Nā an̄ aduētu xp̄i erāt ciuitates ⁊ ꝓuincie. xxj. di.cleros. Hoc ēt clare pꝫ ex. d. c. i. vbi habe tur ꝙ maiores ciuitates dūtaxat pͥuilegio ep̄atꝰ ſunt honorādet ergo ſeꝗt̉ꝙ dignitas ep̄alis nō dꝫ ꝯcedi oībusciuitatibꝰ. ſꝫ ſolū maioribꝰ ⁊ populoſisdūtaxat: ergo aliq̄ erūt ciuitates q̄ nōhēbūt ep̄ꝫ. Et ex p̄dictis infert̉ ad. q. qͦde facto accidit in ciuitate ſenarūt vbippl̓s ſpōte āpliauit ⁊ pluries ciuitateꝫ.An illi ꝗ veniūt ad loca nouiter īcluſagaudeāt illo met pͥuilegio ſicut antiquiextēdēdo illā opi. Bar. ꝙ nō reꝗriturſpālis lnīa pͥncipis. Satis pōt dici ꝙſic. Inn. tn̄ in. c. cū ab eccl̓iaꝝ. de offi.ortꝫ oppoſitū .ſ. ꝙ ad eē ciuitatis recrat̉ lnia pͥncipis. ſꝫ pͥmū ocm̄ forte verius. hec pan. Poſſet ītelligi opi. Inno. vbi tal̓ ciuitas eēt honorāda ep̄alidignitate: vt cōiter nūc obẜuat̉ ī italianon .n. nūc ꝯſtituit̉ ciuitas ſine nouacreatiōe ep̄alis dignitatꝭ: ad quā creādaꝫ neceſſario reꝗͥrit̉ ancto:itas pape.Secus tn̄ dicēdū ſiꝗs dn̄s vellet ꝯſtituere ciuitateꝫ abſqꝫ ep̄o: qꝛ credo ꝙpoſſet. Nā xp̄iani nō debēt eē mīorisauc̄tis qͣꝫ iſideleſ. ar. c. eū ꝗ. d̓ p̄b. li. vi.¶ An āt cuilibet libeꝝ ſit renūciare pͦ huilegio ſuo. ℟. ẜm Pan. extra eo. ſi deterra. ꝙ libeꝝ ē cuiqꝫ renūciare pͥuilegio ſuo: dūmō non tāgat ius ſuꝑiorisvel tertij. vn̄ pͥullegio exēptionis n̄ p̄tpͥuilegialꝰ renūciare ſine ſnia pape. vtin. c. cū tꝑe. de arbi. Itē pͥuilegiū ꝑdit̉ꝑ ſnīam ꝯriā: ꝑ p̄ſcriptionē: ꝑ reuocationē ⁊ ꝑ abuſum. xi. q. iij. priuilegiū.¶ An aūt bullatio ſit de effentia pͥuileiōgij apl̓ici. ℟. ẜm Inno. in. c. ꝯſtitutꝰ dereſcrip. ⁊ arch. ⁊ Io. an. ī ꝓhemio. vj.ꝙ nec ſcriptura nec bullatio ē de eſſentia: tn̄ ſine bullis nō p̄t ꝓbari ſepe apd̓ꝑitiſſimos: ⁊ ſubeſt rō ꝑꝑ ml̓ra abſurda q̄ ſeq̄rent̉ ꝑmittendo ꝓbationē ꝑ teſtes: apud qͦs difficilimuꝫ: īmo qͣſi im
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten