ꝙ de iure dimitti dꝫ. ℟. ꝗdā dicunt ꝙſic naͣm iſte filiuſſa. tale dilectū ꝯmiſſitex quo d̓ iure veniūt publicāda. ergopublicabitur ꝓprietas bonoꝝ aduētitioꝝ q̄ ē ꝓpria ipſius filij: vt i. d. l. cumoꝫ. Itē delicta nō debēt remanere impunita l. ita vulneratꝰ. ff. ad. l. aꝗ. ergodicēdum ē ꝙ publicabit̉ ꝓprietas bonoꝝ aduētitioꝝ: ne dlictū filiſa. remaneat īpunitū. Sꝫ i ꝯͣriū ē cōis opiniodoctoꝝ. ⁊ ꝓ hacopi. ē Bar. i. l. ſi finita§. ſi d̓ vectigalibꝰ. ff. de da. infe. IdemAng. ⁊. Sali. ⁊ rō ē: qꝛ ex delicio filijpr̄ n̄. tenetur d̓ peculio. l. i. §. ſi filius. ff.de his ꝗ d̓cie. vel effu. l. iij. §. idē ſcribitff. de pec. ergo nō publicabit̉ ꝓprietasbonoꝝ aduētitoꝝ. Nec ob. qd̓ dictumeſt pͥmo: ꝙ iſte filiuſſa. tale delictū cōmiſit ⁊c. dico ꝙ non ſeꝗtur ꝓprietasbonoꝝ aduētitioꝝ ē filij. ⁊ filius tale d̓lictū ꝯmiſſit ex quo de iure bonoꝝ veniunt publicāda: ergo publicat̉ ꝓprietās bonoꝝ aduētitioꝝ. Nā ſic videmꝰin muliere q̄ licet tale delictū cōmittatex quo de iure veniūt publicāda bonaſua: nōtū dos publicabit̉. auc. ꝯtra ſi fiiij. C. de repu. Si ergo nō publicat̉dosq̄ eſt ꝓpriū pr̄imoniū mulieris. l. iij. §.ſed vtꝝ. ff. de mino. ergo eadē rōe n̄ publicabil̉ ꝓprietas bonoꝝ aduēticioꝝ:lꝫ ſit filij. Nō ob. ſi dicat̉ ꝙ dicta ꝓprietas nō ē pr̄is: ergo eiꝰ nō intereſt: vtꝝpublicet̉ vl̓ nō: qꝛ rn̄deo ꝙ hoc nō ſeꝗtur. Nā ſicut ēt vides ī filio hn̄te peculiū ꝓfectitū: qd̓ lꝫ nō ſit ſuū: ſꝫ pr̄is: tn̄eius intereſt ne illd̓ peculiū publicet̉.d. §. ſꝫ vtꝝ. Sic ēt videmus in dote q̄lꝫ ſit ꝓpriū pr̄imoniū mulierꝭ tn̄ intereſt pr̄is ne publicet̉. Nō ob. ꝙ delictanō debēt remanere īpunita: hoc fateorSꝫ lꝫ in ca̓u nr̄o filiꝰ n̄ hēat bona in ꝗbus poſſit fieri publicatio: nō tn̄ d̓lictaremanebūt īpunita ſꝫ in ꝑſona grauipuniet̉. Et fūdamētū doctoꝝ tenētiumhāc opinionē ē: qꝛ filiuſta. ꝓhibet̉ alienare fauore pr̄is: ⁊ ꝓpterea publicatioē ēt a inre ꝓhibita ne deliciū filij noceat pr̄i. Et ſic alienatō ē īterdicta filio īſauorē pr̄is. vt ꝓbat̉ i. §. filijs āt. iūctaglo. qͦ ē ſuꝑ ꝟ̓. ſontiāt. ī. l. fi. C. de bo. qͥli. De iſtis peculijs vide valde pulchrajͣ. Reſtitutio. xij. §. xxi. xxij. ⁊. xxiij.Additio. nōe p̄dictoꝝ maximeSed ꝓ maiori declara 13ſocietatꝭ fr̄um: vt maͣ iſta plene hēat̉:pͥmo nōtādū ē ꝓut colligit̉ ex notatꝭ ꝑBar. ⁊ Bal. in. l. ſi pr̄us. C. cōia viri. iudi. Et ꝑ eūdē bal. ī addi. bar. ī tractatude duobꝰ fr̄ibꝰ ꝙ tres ſūt ſpēs ſocietatꝭPrīa dr̄ oiuꝫ bonoꝝ. Scd̓a oīs. q̄ſtus.⁊ ẜꝫ gl. i. l. ꝗſtus. ff. ꝓ ſo. q̄ſtus dr̄ lucrūTertia dr̄ ſocietas certe rei vel certe negociationis. Pria ſocietas. oīuꝫ bonorū tūc ē qn̄ exp̄ſſe agit̉ ꝙ ſint ſocij oīum bonoꝝ. vt ē tex. in. l. iij. §. i. ff. ꝓ ſo.⁊ in. l. colei. e. ti. ⁊ iſti tales cōicāt oīa q̄acꝗrūt ex qͣcūqꝫ cā laborādo vl̓ negociando: ſiue ex donatis: ſiue ex legatis: ſiue ex hr̄ditate ⁊ hmōi. Itē ſtipēdia q̄dātur militibꝰ. l. ꝗ ſtipēdia. C. de ꝓcur.⁊ ſalaria q̄cūqꝫ hutur ex caſtrēſi vel q̄ſi. l. cūduobꝰ. §. id̓. papi. ff. ꝓ ſo. Itē tn̄rcōicare id qd̓ acꝗſiuit ex iniuria ſibifacta: vel ex lege aꝗlia: vl̓ ꝗcꝗd acꝗſiuit ex dāno ſuo corpori illato vl̓ filujsſuis. vt. d. l. cū duabꝰ. §. ſociū. Scd̓a ſocietas dr̄ gnīal̓r oīs q̄ſtus ⁊ lucri. ⁊ iſticōicāt oīa q̄ ꝓueniūt ex oꝑa .i. ſolertiaalterius ſed nō donationē ſimplicē: ſiue cā mortis vel legata vel hr̄ditatemnec debita alterius: niſi q̄ fiunt cā queſtus vel ſocietatis. Tertia dicit̉ ſocietascerte rei .ſ. cōuiuēdi qꝛ veniūt ad vnuꝫpanē ⁊ vinū: vel certe negociatōis. vl̓lucroꝝ que ꝯſequunt̉. lꝫ in diuerſis negotiationibus vel operis: ex ꝗbus lucrantur qͣꝫuis aliqn̄ alter ponat operāalter pecuniā aliqn̄ vtrūqꝫ. De ꝗbushēs plura. jͣ. c. Societas.¶ Scd̓o vidēdū ē qūa cognoſcet̉ ꝯͣ. 14cta ſocietas iter fr̄es vel alios ſil̓ habitantes. ita ꝙ oīa lucra ſint cōicanda.Bar. in. d. l. ſi patruus. dicit ꝙ qn̄ plures fr̄es ſtant iſimul: aut nullus negociat̉: aut alter ſic: ⁊ alter nō: aut oēs negociat̉. Primo caſu nō pōt dici ꝯͣctaſocietas: lꝫ hereditatē paternā ⁊ maternam teneā̓t ſil̓ ⁊ indiuiſam. vt. l. cum