ꝙ aliqd̓ lucrū attribuitur pecimie tanqͣꝫ ꝓfectitiū: ⁊ d̓bebit cōicari. aliud ꝟoqd̓ filiꝰ querit ex oꝑa ſua ē aduētitiuꝫd. l. cū oꝫ. ⁊ cōis ꝯſuetudo ē ꝙ medietas lucri detur perſone: alia medietaspecunie attribuit pro hoc facit. C. pro9 ¶ Quero quid ſi filius faciēo mercāſo. l. i. h̓ bar.tiā fuit i Franciā ꝓ mercātia cū pecunijs patris. ⁊ occaſione huius captauit beninolentiaꝫ regis: qui ſibi donauit quedam. an hoc erit profectitiumSpec. videtur tenere. ꝙ ſic ſꝫ Bart. ind. l. cum oportet dicit hoc dictū ſpec.eſſe contra caſum. l. ſocium. qui in eo.ff. pro ſocio. Sed idem Bartol. in. d.§. in arrogato dicit ꝙ quicquid filiushabet beneficio patris: ſeu eius occaſione dicitur profectitium. Hoc tamēlimitari debet ſic: quod filius habꝫ beneficio patris intellige: quando beneficium patris eſt cā ꝓxima vel īmediata. Sicut ꝟbi gr̄a. Reꝑis filiū meū inanglia ⁊ das ſibi aliꝗd: qd̓ nō daresniſi ꝓpter me. vn̄ ſum cāꝓxia. Secꝰ ſipr̄ eēt cā r̄emota. qꝛ ꝓpter patrē meūhabui notitiā cū qͦdam dn̄o: ꝗ diligitme pluſqͣꝫ patrē meū. certe illd̓ qd̓ daretur mihi ab illo dn̄o: nō erit ꝓfecticiū ſꝫ aduentitium hanc diſtinctioneꝫponit tex. in. d. l. ſocium.10 ¶ Utꝝ āt pecunia data a pr̄e filioſa.dicatur ꝓfectitia vel aduentitia. dic ẜꝫBar. ꝙ aut p̄ceſſerūt merita filii: queſi quilibet extraneus feciſſet idem habuiſſꝫ: ⁊ tunc erit aduentitia. ⁊ per ꝯſequēs non cōicanda. Et tenet donatio.Etiā a principio nec pōt reuocari. autnō donat ꝑꝑ merita ſꝫ vt filio. ⁊ ſic eſtſimplex donatio. De hͦ vide. sͣ. diffuie.Bōatio prio. §. xlvj. ⁊ an pater vſufructuariꝰ ſi mōachatur extīguatur vſufructus quē hꝫ in aduētitus filij. ⁊ an̄ pr̄teneatur face̓ īuentariū de dcīs aduenticijs ⁊ de donatōe ſcā a pr̄e filio ī actu emācipatōis an ſit ſimplex vl̓ ob cāꝫ⁊ multis alijs: vide ibi ſingl̓r Quartūpeculiū ē aduētitiū: qd̓ acꝗritur ex induſtria vel donatiōe facta aliūde qͣꝫ in331tuitu patris: vel aliter aliunde ꝓueniatex euētū vel fortūa. fallit tn̄ ī rebus qͣab īperatore vel anguſta donātur ꝑ. l.cū ml̓ta circa finē ibi ſꝫ ad ſimilitudinē caſtrēſia peculū. C. d̓ bo. q̄ li. ex qͦ infert Ludo. ꝙ idē ē in donatis filio ꝑaliquē regeꝫ: qꝛ qd̓ ſtatutū ē generaliter. de maieſtate īperiali: idē ītelligiturſtatutū principaliter d̓ r̄gali maieſtateallegat notata ꝑ Inn. ī. c. ſuꝑ ꝗbuſdaꝫde ꝟbo. ſigni. in aduētitus tn̄ filiuſſa.acꝗrit ꝓpͥetatē. ſꝫ pr̄ hꝫ vſufructū velniſi ab aliquo ſibi detur vl̓ relinqͣtur hͦpacto vt ad pr̄em nō ꝑtineat vſufruccius vl̓ niſi ſucedat filius vna cū vr̄ein hereditate fratris vel ſororis: vel niniſi qn̄ pater noluit aſſentire filio adeunti aliqͣꝫ hr̄ditatē: vel niſi patre mr̄imonium minus ltīe ſoluēte: bona filijsapplicētur. vt ī anc̄. vt nulli iudi. §. qꝛꝟo. de p̄dictis vide. sͣ. diffuſe. donattop̄mo. §. xlij. no. tn̄ ꝙ in bonis paternisfiliꝰ nō hꝫ aliqͣꝫ ptāteꝫ: niſi qꝛ dꝫ ali ētſi eēt emācipatus vbi egeret: ⁊ aliterſibi cōmode ⁊ honeſte ꝓuide̓ nō poſſꝫſicut ⁊ ecōuerſo. vide. s. Alimēta ī pr̄i⁊. c. ꝑentes ⁊ ſi p̄ter volūtatē patris adciꝑet de bonis eius. rē alienā cōtractaret: ⁊ ſic furtū cōmitteret. ⁊ ſi in futuꝝvel poſt mortē pr̄is haberet vn̄ reſtituere teneretur in cōſcīa. no. ēt ẜꝫ pa. inrubrica de pec. cle. ꝙ quo ad cl̓icos ⁊laicos iſta peculia nō vn̄r differre niſiin aduentitio. ⁊ intellige de clericis filiiſta. Nā ꝑ clericatū nō eximūtur a patria ptāte ī tꝑalibus lꝫ gl. aliud ſenſerit ⁊ nimis bene in. c. indecoꝝ. de eta. ⁊qua. ſꝫ Inn. tꝫ ibi primū ⁊ cōiter doc.⁊ ꝓhatur in. c. ꝑ venerabilē. qui fi. ſintle. vbi ē ſpāle in ep̄o¶ An autem illud quod ē laicis aduē ijtitium ſit clericus caſtrēſe vel qͣſi videsͣ. Clericus. iiij. §. fi.¶ Queritur d̓. q. noͣbili. Pōe. filiuſfa. 11cōmiſſit crimē ꝑꝑ qd̓ ſi eēt pr̄familiasoīa eius bona publicari d̓berent: ⁊ hꝫbona aduētitia. an ꝓprietas bonoruꝫaduētitioꝝ veniāt publicāda vſufructuipſorū bonoꝝ apud patrē dimiſſo ẜm