ſibile: n̄ poſſumꝰ dicere vnū hr̄e duasꝑtes in h̓ iure: ſicut habet ī hereditate12 ¶ An aūt iuſpr̄onatꝰ trāſeat ad heredes extraneos. an tm̄ ad ſuos. ℟. Panor. in. c. cum ſeculū extra eo. dicit demente Inno. ⁊ Io. an. ꝙ trāſfertur ētin extraneos: qꝛ ſi filij ſolū ſuccederēt:nō poſſet pr̄onꝰ trāſferre in aliam. ꝑ.ſonā etiaꝫ cū vniuerſitate. Cuius ꝯͣriūapparet: i. d. ccū ſeculū ⁊ in. c. illud extra eo. Et iō dic ꝙ iuſpatronatus trāſfertur in quoſcūqꝫ heredes. Hoc ideꝫſenttt Fede. de ſe. in conſi. ſuis dicensꝙ ſi filia dotata nō ſuccedit patri: qꝛ renunciauit hereditati: non ſuccedit ī iurepr̄onatꝰ cū filijs maſculis. Et ex hoccollige duo Primo: ꝙ ſi filia eſt heresſuccedit ſicut maſculus iure patronatꝰSecundo habes ꝙ iuſpatronatus regulariter ab hereditate eſt inter filiosEt ſic filiꝰ qn̄ eſt heres nō ſuccedit iniure pr̄onatꝰ. ⁊ hoc ēt ſentit Io. an. inc. ſi ꝟo. eo. ti. vbi dicit ꝙ vbi ē cōſuetudo. vt in anglia. ꝙ ſolū pͥmogeniꝰ ſuccedat. alij filij nō iuccedēt ī iure patronatus. De hac mā vide ſingularia. .sͣ.emphiteoſi. §. lxxvi. ⁊. c. feudū. §. vij.13 ¶ An aūt iuſpr̄onatꝰ poſſit titulo legati tranſferri. ℟. pa. in. d. c. ſeculū refert Io. an. dicere ꝙ quēadmodū iuſpatronatus pōt dōari: ita ⁊ legari. nagatū eſt quedā dōatio a teſtatore fcāvt inſti. de lega. in pͥn. ⁊ iō infert ꝙ ſilegat̉ eccl̓ie nō eſt nreſſe īteruenire cōſenſū ep̄i: ſic̄ nec ī dōatōe iter viuos. ſiāt legatur laico vel cl̓ico noīe ꝓpͥo tūcdꝫ interuenire ꝯſenſus ep̄i: ſicut in donatōe. dicit tn̄ hoc ſpāle fauore vltimevolūtatis vt ꝯſenſus ep̄i poſſit īteruenire ēt ex poſtfacto. Sꝫ ꝯſiliū ē vt habeat̉ ꝯſenſus tꝑe. teſtam̄ti: vel an̄ mortē teſtatoris. Sed Fede. fuit in ſingulari opione ꝙ poſſit trāſferri titulo legati ſine ꝯſenſu ep̄i. Mouet̉. qꝛ iura īdiſtīcte dicūt ꝙ trāſſert̉ ſucceſſiōe necdiſtinguūt īter legatū ⁊ hereditatē. nāis ꝗ hꝫ ex legato: hꝫ ex ſucceſſiōe. Sedalij moderniores doc. cōiter tenēt oppoſitū. ⁊ maxīe Cal. ꝗ dicit ꝙ ante cōſenſū ep̄i iuſpatrouatus ꝯſiſtit apd̓ heredē: qꝛ ordīatiōe laici iuſpatronatusnō pōt ī aliū trāſferri qd̓ plus plꝫ paqꝛ iura cōiter loquūt̉ de filijs. vel heredibꝰ nō aūt delegatarijs: vt in. c. filijs.xvi. q. vij. ⁊ extra eo. c. i.¶ An aūt heredes ſuccedāt ꝑ ſtirpes 14vel ꝑ cadita. ℟. pa. ī. c. i. extra eo. dicithodie eē determinatū ꝙ ꝑ ſtirpes. vt īcle. fi. extra. eo. ⁊ iō ſi pl̓es ſucceduntvni ex dn̄obꝰ pr̄onis eccl̓ie: oēs habēt̉loco vniꝰ. ⁊ no. pa. ibi ꝙ ſi pr̄ inſtituitfiliū vel filiā ī re certa ⁊ extraneū vl̓eꝫheredeꝫ iuſpr̄onatꝰ nō trāſit in filiumvel filia: ſed heredē vl̓em. Si pluresſunt heredes. oēs efficiūtur patroni.¶ Quid ſi patroni ſunt plures ⁊ nō 15ꝯcordāt i. pn̄tando. ℟. ille dꝫ p̄fici: quimaioribꝰ iuuatur meritis ⁊ a pl̓ibꝰ eligitur extra eo. qm̄ ꝙ ſi numerꝰ ē eqͣlisrecurrēdū ē ad merita. lxiij. di. ſi forte.Si oīa ſūt eqͣlia: p̄t ep̄s dicere ꝙ ꝯcordēt. ⁊ iteꝝ pn̄tēt. lxxix. di. ſi duo. Si n̄ꝯcordāt locꝰ ē gͣtificatōi. extra de elec.venerabilē. Sꝫ ſi neuter p̄t poni fineſcādalo: tūc ep̄s eccl̓iaꝫ ordinabit ꝓuimeliꝰ viderit expedire. vt in. d. c. qm̄.Ideꝫ hō. ꝗ addit ꝙ ſi ep̄s taleꝫ eccl̓iaꝫordīare nō pōt. Tuc īterdicere dꝫ ⁊ reliꝗas extrahere in pr̄onoꝝ verecūdiāextra eo. c. i. ⁊. ij. Et ẜm doc. ītelligendū eſt de reliquijs ꝗ ſūt extra altare incapſis. ſecꝰ de reliꝗis q̄ iūt ſublata altaris. nā ex motiōe illaꝝ execraret̉ altare. Qd̓ ſi nec ſic poſſint cōpeſci velad ꝯcordiā r̄uocari tc̄ puta recurrēdūad brachiū ſeculare exͣ de offi. ord. c. i.Et hoc verū niſi ex his maius ſcandalū oriretur. tūc .n. omittenda forent. l.di. vt cōſtitueretur. ⁊ interim durantediſcordia ponetur in eccl̓ia ab ep̄o iconomuū appellatione ceſſante qui eifructs. aut expendet in vtilitatem eccleſie: aut īſtituendo fidel̓r reſeruabit.extra de of. or. cū vos.¶ Nūꝗd patroni poſſent inter ſe pa 16ciſci vt alternis vicibus pn̄tent. ℟. ẜmBer. ⁊ Hoſti. ꝙ ſic. Sed Inn. nō placet. Qd̓ pōt intelligi: ꝙ honeſtius eēt
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten