5 ¶ Nūꝗd āt pr̄ono ignorāti currat tp̄spa. ī. c. cū ꝑꝑ. extra eo refert qͦſdā tenere ꝑ illū tex. ꝙ ſic. Nā litigās īpediturpn̄tare. vt i. c. ex lr̄is. extra. e. ⁊. d. c. ij. d̓in ite. reſti. ⁊ tn̄ ſibi tp̄s currit. facit qꝛhoc tp̄s yr̄ p̄fixū pr̄ono potius ī ſauoreꝫ eccl̓ie qͣꝫ ī ſui odiū: ergo tp̄s curritignorāti ꝓ hoc tex. iūcta gl. notabili īc. ſtatutū. de p̄bē. li. vi. Iteꝫ qꝛ agit̉ demodico p̄iudicio pr̄oni. cū ī ceteris recognoſcat̉ in pr̄onū ꝑ īſtitutū ab ep̄o.vt ī. d. c. cū ꝑꝑ. ſꝫ pa. dicit iꝑ ſe tenuiſſeꝯͣriū. ⁊ ita poſtmodū reꝑit tenere fed.de ſe. ⁊ Io. an. in. c. ij. de ſuꝑ. ne prela.Nam regulariter tp̄s p̄fitū ad eligendū vl̓ ꝯferēdū nō currit ignorāti. vt īc. qꝛ diuerſitatē de cōceſ. p̄ben. Nec. eſtveꝝ ꝙ tp̄s ſit ſtatutū nō ī odiū pr̄oni.Sed in fauorē eccleſie. Naꝫ ſi hoc eētveꝝ nō eēt diuerſitas inter pr̄onuꝫ laicum. ⁊ clericum in tempore preſentationis. quo tn̄ eſt falſum.6 ¶ Quid ſi pr̄onus pn̄tet prīo vnū: ⁊poſtea aliū. ℟. ꝙ ſi pr̄onꝰ ē laicꝰ iudicio ep̄i. relinꝗt̉ quē velit acceptare. vtextra eo. cū āt. ⁊ dicit ibi pa. ꝙ lꝫ pr̄onus laicꝰ poſſit variare cū pn̄tat ẜꝫ accumulatiue: n̄ tn̄ pōt ex toto recederea pͥori h̓ ꝓbat̉. ar. d. c. cū āt. nā ſi poſſet recedere ex toto a p̄ori nō daret̉ facultas ep̄o iſtituēdi quē vellet cuiꝰ ꝯͣriū ibi cauetur. ⁊ iō inter plures pn̄tatos a pr̄ono laico: ep̄s dꝫ eligere idoneorē. Si ꝟo ē collegiū vel eccl̓iaſticaꝑſona variare nō p̄t. ſꝫ pͥmus ē p̄ferendus. Et addit Pa. de mēte Inn. ꝙ pn̄tatio ipſius hꝫ vim electionis: qꝛ ſicutelectores variare nequeunt. vt in. c. publicato. de elec: ita nec pn̄tantes. ⁊ intellige de patrono eccl̓iaſtico cui cōpetit pn̄tatio iure eccl̓ie. Secꝰ ſi iure pr̄imonij: qꝛ tūc idē eſt ꝑ oīa in eo: qd̓ inlaico. Et videbo. gl. ī cle. ij. eo. ti.7 ¶ Sed pone ꝙ ſint duo patroni vnꝰclericꝰ ⁊ alter laicus ꝗ prīmo pn̄tauerūt vnū deinde variando laicus pn̄tauit aliū nunꝗd hēat locū diſpoſitio. d.c. cū aūt vt ſic ep̄s poſſit gͣtificare pa.in. d. cū āt dicit ꝙ n̄. qꝛ primꝰ ē potior327cū fuerit pn̄tatus ab vtroqꝫ: ſecundusꝟo tm̄ a pr̄ono laico. Itē lꝫ patronuspoſſit variare ī preiudiciū pn̄tati: nontn̄ in preiudiciū cōpr̄oni¶ Quid āt ſi ſcd̓o pn̄tatus ē idoneior 8prio vl̓ ecōtra: nūꝗd ep̄s hēbit optioneꝫ. Io. an. vr̄ ſentire ꝙ ſic. Sꝫ pa. i. d.c. cū āt tꝫ oppoſitū ꝑ c. ſic ſi forte. lxiij.di. vbi. dr̄: ꝙ vbi vota ſunt paria: p̄ferēdus eſt ꝗ maioribꝰ iuuatur meritis. ⁊d. c. cū aūt. facit ꝓ hac opi. dum pon.derat ꝙ ſecūdus erat eq̄ idoneꝰ. Secꝰergo ſi magis idoneꝰ. Et putat pa. ꝙſi magis idoneus poſtergaretur poſſꝫappellare: qꝛ id cōmittit̉ iudicio ep̄i tāqͣꝫ bono viro. nā v̓bū iudiciū ſapit diſcretiōeꝫ ⁊ arbitriū bōi viri.¶ Sꝫ q̄rit̉ de. q. qͦtidiana. pone ꝙ pr̄o ꝙni variātur ī pari numero: vt puta qꝛvnꝰ pn̄tat vnū ⁊ alter aliū. nūꝗd ep̄shēbit optionē inſtituēdi quē volueritlo. an. adducit. d. c. cū aūt ī ar. ꝙ ſic ꝙdā tenuerūt oppoſitū. Sꝫ pa. i. d. c. cūaūt tꝫ primū dictū allegat glo. notabileꝫ .xvi. q. vij. ſi plures. ⁊ Inno. in. c. i.extra eo. ⁊ hāc opi. tenuit Gaſ. de cal.⁊ .d. car. Quinimo de iuris rigore poſſet attētari ꝙ ep̄us pōt ēt inſtituere extraneū: exqͦ pr̄oni nō cōcordant Pa.¶ An āt ep̄s īſtituēdo ſcd̓ꝫ ſit puniē 10dus aliqͣ pena: qꝛ poſtergauit pͥmū. ℟.Pa. i. d. c. cū āt dicit ꝙ aut ſpreuit īſtituere pͥmū ſine cā: ⁊ tūc hꝫ locū penac. paſtoralis. eo. ti. aut n̄ ſpreuit īſtituere. ſꝫ deſtulit vt hēret cā examinandi:⁊ an̄ iſtōnē pr̄onꝰ pn̄tauit aliū: ⁊ ic̄ n̄dꝫ pūiri aliqͣ pēa: qꝛ vſus ē auc̄te legis¶ Quid ſi vnꝰ ꝯſtruat eccl̓iaꝫ ⁊ pl̓res uei ſuccedūt: nunꝗd oēs erūt pr̄oni. ℟.gl. in. c. i. extra eo. dicit ꝙ inſpr̄onatusapud quēlibꝫ heredum eſt inſolidū: ētſi ex inequalibus partibꝰ ſint heredesEt cōpetit cuilibet pr̄ono quo ad oēseffectus preter ſacerdotis preſentatōeꝫque eſt ita apud oēs cōiter ꝙ apd̓ nullū ſingul̓r. Et hͦ cōiter tenetur a doc.licet forſan vt dicit Inno. pinguior ſitvox illius qui plus hꝫ ī hereditate. Etrō eſt ẜm glo. qꝛ cū iſtud ius ſit indiuixx 7