gloria epiſcopl. xij. q. ij. Afortiori ornatus prelatorum eccleſiaſticorū. Idēdic ꝙ ornatꝰ imperatoris qui omnesmundanos ſuꝑeminet. vt in. l. cummulta. in fi. C. de. bo. que li. dꝫ eſſe temperatus ceteroꝝ ꝟe tāio magis dꝫ eſſetemperatus quāto interiores ſunt abipſa imperatoris dignitate. Et quāuisita ſit de iure. nihilominus ꝯſuetudohodie eſt atendenda. qꝛ vt dicit aug.xli. di. c. i. Quiſquis rebus pretereuntibus ſtrictius vtitur qͣꝫ ſe hēant moreseorū cū quibus viuit: aut intemperatus aut ſuperſtitioſus. eſt. Quiſquis vero ſic eis vtitur vt metas conſuetudinis bonoꝝ inter quos conuerſatur excedat. aut aliquid ſigͣt: aut flagitioſuseſt in omnibus enim talibus nō vſusreꝝ: ſꝫ libido culpāda eſt. Qd̓ igitulocis ⁊ tꝑibus ⁊ ꝑſonis cōueniat diligenter attendendū eſt. Nec temere flagitia reprehendamus. Fieri enim pōtvt ſine vicio cupiditatis vel voracitatis precioſiſſimo cibo ſapiens vtaturinſcipiens autem fediſſima gule flāma in viliſſimū olus ardeſcat. Et ſanius ꝗſqꝫ maluerit mor̄ dn̄i piſce veſci.qͣꝫ lenticula more eſau: aut ordeo more iumentorum: nō enim ꝓpterea cōtinentiores nobis ſunt plereqꝫ beſtie.qꝛ vilioribus alūtur eſcis. nā in omnibus huiuſcemodi rebus: non ex earūreꝝ natura ꝗbus vtimur: ſed ex cā vtēdi ⁊ mō appetēdi. vel probanduꝫ velīprobandū eſt quod facimꝰ. Et glo. inꝟ. aut intēperatus. dicit .ſ. nolens ꝯformare ſe alijs ⁊ gl. in. ꝟ. ſuper litioſusdicit inanis glorie cupidus vel hypocrita. Et in ꝟ. ſignificat dicit. forte habet ventrē inſatiabileꝫ vel cā infirmitatis hoc facit ⁊ in ver. aut flagitioſusdicit qꝛ eſt ꝓdigus vel hypocrita. Etin ꝟ. ſed libido. dicit potius cōſiderabimꝰ cām facti qͣꝫ ipſum factuꝫ. Et inver. flagitia. dicit .i. non ſtatim dicamaliꝗd eē vicioſuꝫ. nā dubia in meliorēpartē ſūt īterp̄tāda. hec ibi. Un̄ ſi visagnoſcere ſi excedis. ꝯſidera cōitateꝫbonoꝝ inter quos viuis ꝗ ſūt eqͣlis dignitatis: nobilitatis: diuitiaꝝ: habimdantie. Et notant̉ dixicōitaiē bonoꝝnō aliquoꝝ. Et ſi ẜm eoꝝ ꝯſuetudineꝫveteris p̄cioſis vl̓ ml̓titudīe: aut curioſitate nō iudicabo exceſſm: niſi occurreret caſus in quo aliꝗ eſſent in extrema neceſſitate: qꝛ tūc dicas cum Ambro. c. ſicut hij. xlvij. di. pluſqͣꝫ ſufficiatſumptui ſcilicꝫ tue neceſſitatis ⁊ familie violenter obtentum eſt¶ Sed nūꝗd ille ꝗ eſt equalis in di 21uitijs nobilibus poſſit ſe ornare ẜm ꝙcōiter nobiles faciū: licet ipſe ſit ex infirmo genere. ℟. ꝙ ſic niſi quo ad deaurata que de iure cōueniūt doctoribus ⁊ militibus. Rō qꝛ nobilitas hodie non attribuitur ẜm virtutē ſed ſecūdū pompā ⁊ opinionē. fallit ēt hocquo ad ꝯparationē p̄latoꝝ dn̄oruꝫ ⁊officialiū: ꝗbus lꝫ aliꝗs eēt ipſis ditiornon liceret tn̄ ſe ornare ẜm tales prelati vel dn̄i vel officiales cōiter faciuntCōclude ergo ꝙ ſi ꝗs vtitur ornatu p̄cioſo vel multiplici aut curioſo ẜm cōditioneꝫ ſtatus preſentis vt cōiter faciunt p̄ſenti tꝑe boni diuites. Uel nobiles ſibi equales non peccat.¶ Tertium tp̄s cōſiderandū eſt tp̄s 22futuruꝫ hoc eſt ꝙ ꝯſideret ſi in tali ornatu poterit ſe tenere taliter ꝙ in futurū nō hēat cōmittere aliqua peccatamortalia. Naꝫ ſi ē neceſſe aliqua mortalia cōmittere vt in tali ornatu ſe teneat: ſicut illi ꝗ ꝑꝑ talia habent neceſſe in partibus remotis ad negociādūmorari dimiſſis vxoribꝰ: ibi ꝑꝑ eoruꝫimbecilitates multa mortalia cōmittūt ⁊ hmōi. Nā tūc talis ornatus eſt ſuperfluus ⁊ illicitus. Secūdū ergo predicta tria tꝑa potes cognoſcere qn̄ ornatus hꝫ ſuꝑfluitatē. Et quāuis ſit dificillimū cognoſcere qn̄ habeat notabileꝫ ſuꝑfluitatē q̄ ſit pctm̄ mortale niſi ẜm pͥmū tp̄s ⁊ tertiū tn̄ deteſtandiſūt: qꝛ vt in pluribꝰ hn̄t de ſuꝑfluo ⁊ſic de pcō: vtpote qꝛ ſūt occaſio multorū peccatoꝝ. Nā primo inducūt ad laſciuiam. Secundo impediunt multamr̄imonia. Tertio prebent maieriaꝫ