Druckschrift 
Summa casuum conscientiae
Seite
321r
Einzelbild herunterladen
 

gnus exceſſus: vt vxori ruſticat vl̓ pauꝑis artificis veſtis velluti vel auro texta vel gēmata: alteri paruus vel nullꝰetiā vt vxori militis vel pͥncipis Quātus aūt ſit iſte exceſſus quo ad ſuꝑfluitatē ſeu ꝓdugalitatem ornatus. facit mortale. Archi. f. fatet̉ ſe neſcire dare regulā. nec de facili poſſe dari: nec reperitur: vt ipſe dicit aliquē dediſſe regulā in hoc: relinquēdū eſt vnctiōiInqͣꝫtū vero ornatus mulieris eſt prouocatiuꝰ ad laſciuiā vr̄ diſtinguendūde occaſiōe data vel accepta. ſi .n. mulier ornat ſe ẜꝫ decētiā ſui ſtatus moreꝫ patrie ſit ibi multus exceſſus ex aſpiciēteſ rapiātur ad ꝯcupiſcētiā eiꝰ erit ibi potiꝰ occaſio accepta qͣꝫdata. vn̄ mulieri. ſꝫ ei ſoli ruit exaſpectu eiꝰ imputabit̉ ad pem ſaltemmortale. Poterit aūt tātus exceſſu erit occaſio data etiā ex ꝑte mulieris ſe ornantis. Quātus āt ſit iſte excelſus vt mortale valeat iuuidari. ad arbitriū boni viri vr̄ dimittēdū. ſolū incōſcia: ſed etiā in ſufficienti peritia circa hmōi. Sed alex. de ales dicit defacili debēt hmōi mulieres de mortalicōdēnari. Dicit enī licet viris mulieribꝰ ie ornare ẜm cōſuetudineꝫ patrie ſtatū cōditōeꝫ ꝑſone ornantisſe. Ita tn̄ ſit libido in voluntatenec ſit ibi ſcādalum in exteriori opere.Qd̓ pertinere videtur ad nimiū exceſſum. nec tn̄ aſſerit contrariū faciendoeſſe mortale: qꝛ ſemꝑ. Sed fucisvti qd̓ pre ceteris vanitatibus vr̄ magis pulchritudinē oſtentare. per ꝯſequens magis ad laſciuiā citare. Tho.dicit nec mortale de ſe. Sꝫ mortale vl̓veniale ẜm ītentionē vtētis vel ꝯditionem ꝑſone. vt ſi ſit in ſtatu nubendi precipue religioſa. in ꝗbus forte eētmortale quinimo turpitudineꝫ nonnaturalē. ſꝫ ex aliqua ſuꝑueniēte egritudine accidenti hec occultare hisnupte ſunt in ſtatu nubēdi ſine peccato fieri poſſe ẜꝫ Tho.2 Ex predictis igit̉ dicēdū vr̄ vbi īhmōi ornatibꝰ cōfeſſor inueniat clarez21 indubitater mortale. abſoluat taleꝫ niſi proponat abſtinere. interimſeqͣtur arbitriū iudicis. Qn̄ ꝟo in hisreperitur veniale deneget abſolutiōeꝫ ēt ſi nolit dimittere. ſed in illoꝑſeuerare qꝛ venialia ſūt de neceſſitate ꝯfeſſiōis: Si ꝟo pōt clare ꝑcipere vtꝝ ſit mortale vel vēiale. ſeu exinrentōe eiꝰ quā neſcit intelligere. vel illaexpͥmere vel ex qualitate vel quātitatēipſius ornatꝰ. vr̄ tūc precipitandaſnīa. vt .ſ. deneget ꝑꝑ hoc abſoluiōꝫ vtilli faciat ꝯſcīaꝫ de mortali: qꝛ faciēdopoſtea ꝯͣ illd̓ ēt ſi illud ī ſe eēt mortale. erit ei mortale qꝛ qd̓ ē ꝯͣ ꝯſcīaꝫedificat ad gehēnā. ēt iura ſūt promptiora ad abſoluen̄. qͣꝫ ad ligan̄. l. diſt.pōderet. meliꝰ eſt dn̄o reddere rōeꝫde nimia miſericordia: qͣꝫ de nimiaſeueritate. Fateor tn̄ p̄dicatores ī predicādo. ꝯfeſſores ī audiētia ꝯfeſſionuꝫdn̄t talia de teſtari reprehēdere:ſuadere ad dimittendū ſūt nimiū exceſſiua. vt. cōiter accidit. tn̄ dn̄t īdiſtincte aſſerere eſſe mortale. Et ex predictis pꝫ quid ſit dicēduꝫDe faciētibꝰ vel vendentibꝰ hmōi ornamēta. ſi enī hmōi ornam̄tis poſſet vti mulier niſi cuꝫ mortali tūc ſinedubio illi artifices vēditores peccarent mortal̓r: dites occaſionē ruinealijs ſꝫ qꝛ vt dictū eſt de ſe iſte ornatꝰnon eſt mortale. ſi vt in pluribꝰ fiatſaltē vēiali aliqn̄ ēt ̄ ne peccato:tenētur dimittere talē artē: ex frequētius ꝯmittūtur venialia qꝛ ſic et oporteret dimittere oēs artes cum difficileſit īter vēdēteꝫ emēteꝫ īteruenirepcm̄ Illā ergo artē vel artificiū vel negociatōeꝫ oꝫ de neceſſitate dimitterevel quo ſine mortali vti pōt al̓seſt abſoluēdus. ſi ergo artifex certitudinal̓r crederet mulierē talia q̄rere vl̓emere ad ꝓuocandū laſciuiā vel alio crīali vtiqꝫ talis poſſꝫ facere vl̓vendere abſqꝫ mortali tūc hꝫ locuꝫ.Qui occaſionē dāni dat. videturc. ſi culpa. de iniur.. da. Sꝫ defacili dꝫ ſibi formare cōſcientiā niſi ſixx