d. c. ꝗd culpatur niſi eēt tale in qͦ mullomō excuſaret ignorātia. puta ꝯͣ articulos fidei vel p̄cepta dei vel ꝯͣ gnāle ſtatutū eccl̓ie. al̓r .n. ī dubijs obediēdū eſtextra de tē. or. ad aures. Quin ēt bonūſine quo p̄t eē ſalus dꝫ dimitti. ꝑꝑ obedientiam. xi. q. iiij. ꝗd ergo.15 ¶ Quid ſi ep̄s mādet ſacerdoti vt excōicet illū quē ip̄e reputat inocētē. ℟.Tho. ī quol̓. aut mādatur ſacerdoti ſola denūciatio excōicatiōis. aut ipſa excōicatio. ſi denūciatio certe tn̄r d̓nūciare ex ꝑte ep̄i ſi āt p̄cipiat ꝙ eū excōicettūc ſi ē notoriū illū eē īnocētē dꝫ corāep̄o illiꝰ inocentiā allegare ⁊ ꝓbare. ⁊ſi deficiciat in ꝓbādo dꝫ obedire qͣꝫtūcūqꝫ ſciat eiꝰ īnocētiā. Si ꝟo ltīe ꝓbet nōdꝫ obedire ſꝫ recurrere ſi oꝫ adſuperiorē ptātē. Si aūt ſit dubiū: obedire tenet̉. d. c. quid culpatur.ib ¶ Utꝝ cl̓icꝰ teneatur obedire ep̄o ꝗīponit ei ꝙ vadat romaꝫ ꝓ negocijseccl̓ie. ℟. ẜꝫ Ray. tn̄r: ⁊ nō vꝫ excuſatōdicētis ꝙ alij ſint magis idonei. qꝛ intalibꝰ legatiōibꝰ nō dꝫ hūc ordinē ſeruare. ff. de lega. l. ſciēdum. §. pe. nec ētp̄t valere excuſatio ẜꝫ Ho. ꝑꝑ curā reifamiliaris. qꝛ cōis vtilitas p̄ponēda ēpͥuate extra de poſt pre. bone el. i. n̄ tn̄tn̄r obedire vt ꝓmoueat negocia cōtra ip̄m vt in. d. l. ſciendum.17 ¶ Utꝝ cl̓icꝰ magis dēat obedire ep̄oſuo qͣꝫ archiep̄o. ℟. ẜꝫ Ray. ꝙ ep̄o niſiin quibuſdam caſibꝰ quos habes. sͣ.archiepiſcopus in principio.18 ¶ Utꝝ obediētia ī his q̄ ꝗs vult ꝑ ieſit meritoria. ℟. ẜꝫ tho. ẜa ſcd̓e. q. ciiij.ſi id ꝙ precipit̉ ſit ꝑ ſe volitū: ⁊ abſqꝫrōe precepti: ſicut accipit ī ꝓſperis: iaꝫex ꝓpria volūtate tēdit ī ilid̓ ⁊ nō vr̄īplere ꝑꝑ preceptū. Sꝫ qn̄ illd̓ qd̓ precipitur nullo mō ē ẜꝫ ſe volitū: ſic̄ accidit in aſꝑis: tūc oīo eſt māifeſtū ꝙ n̄ īplet̉ niſi ꝑꝑ preceptū. ⁊ iō dr̄ ī. d. c. ſciēdū ꝙ obediētia q̄ hꝫ aliꝗd de ſuo ī ꝓſꝑis nulla ē vel mior: qꝛ .ſ. volūtas ꝓpͥanō vr̄ pͥncipal̓r tēdere ad īplēdū preceptū: ſꝫ ad aſſequendū ꝓpriū volitū. inaduerſis āt vl̓ difficilibꝰ ē maior qꝛ ꝓ314pria volūtas in nihil aliud tendit qͣꝫ īp̄ceptū. ⁊ hͨ ītelligendū eſt ẜꝫ illd̓ qd̓exteriꝰ apꝑet ẜꝫ tn̄ iudiciū dei p̄t ꝯtingere ꝙ ēt ī ꝓſꝑis obediētia aliꝗd deſuo hn̄s nō ꝑꝑ hoc ſit minꝰ laudabilisſ. ſi ꝓpͥa volūtas obediētis n̄ minꝰ deuote tēdit ad iplectōeꝫ p̄epti¶ Utrū mōachꝰ religiolus nō exem 19ptus magis teneat̉ obedire ep̄o qͣꝫ ſuoprelato. ℟. nō. lviij. diſtinctiōe. c. i. ⁊. ij.⁊ .xij. q. i. nō dicatia.Blatio. An ꝑochianꝰ ex preceptoeccl̓ie teneatur ſub aliqua penadiebꝰ ſolēnis ⁊ dn̄icis facere oblatōeꝫſuo preſbytero: ⁊ an ad hͦ poſſit cogi⁊ vr̄ ꝙ ſic. de ꝯſe. di. i. oīs xp̄ianus. iuxta illd̓ exo. Nō apꝑebis ī ꝯſpectu meovacuus hoc ēt tꝫ ho. ī ſū. idē Inn. ſuꝑ℟ica d̓ ꝑochijs. ⁊ ſic vr̄ ꝑochiāos poſſe cogi ad oblatōeꝫ: maxīe ſi ſacerdoseſt pauꝑ. Sꝫ ꝯͣriū arbitror: nec illa iura allegata ꝯtinēt in ſe preceptū. ſꝫ ſolū ꝯſiliū. vt tꝫ gl. ī. d. c. oīs. ibi nō apꝑebis in ꝯſpectu meo vacuus .ſ. a bonisoꝑbꝰ vel ſi illa aucͣtas intelligatur vtiacet dicit gl. ꝙ ē ꝯſiliū. ⁊ hͦ idē tꝫ Archi. ibi ī aliqͣ tn̄ cāu oblatio eēt de precepto .ſ. qn̄ ſacerdos ē pauꝑ: ita ꝙ deeiꝰ redqͥditibꝰ viuere n̄ poſſꝫ ⁊ hͦ tꝫ gl.ibi ⁊ ẜꝫ Ray. oblatōes q̄ ex deuotōe ⁊volūtate fiūt feſtiuis ī diebꝰ nō ſūt debite nec pn̄t de iure peti idē Io. an. ꝗrefert opionē ſctī tho. ſcd̓a fcd̓e. q. lxxxvi. vbi ꝓbat oblatiōes fore volūtariasnō ex neceſſitate indictas. Ideꝫ vr̄ tenere. Io. de lig. ⁊ vbi ſacerdos egeret:nō pōt etiā ſacerdos ſubtrahere diuina ſacr̄a parochianis ſuis nolentibusofferre qn̄ eget: ſꝫ ſuperioris officiumimplorare debet vꝫ epiſcopi.¶ Quid aūt ſi ciuitas eſt ſolita obla 1tioneꝫ facere: vel certū quid dare alicui eccleſie an per ſtatutuꝫ poſſit illudmutare. ℟. pa. in. c. abolende de ſe pul.de mente bar. in. l. priuilegia. C. de ſac.ſan. ec. dicit ꝑ tex. illum. ꝙ nō vbi dicitur ꝙ ea q̄ ab aliquo ſolita ſūt eccl̓ijs⁊ miniſtris tribui: nō debent alimodomutari. exquo infert Pa. ꝙ ſenenſes
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten