diana. Quidā religioſus idunt quoſdāiuuenes ad religionē: non hn̄s lnīamrecipiendi fratres ad ordineꝫ. nunꝗdpredicti ſunt reinduendi a ſuꝑiore. velab eo ꝗ habet lniam recipiendi ad religioneꝫ. An vero ſufficiat ratihabitioſuꝑioris. Et dicendū videtur a ſil̓i ꝙſufficiat ratihabitio.26 ¶ Pone. eſt ꝯſuetudo in aliꝗbꝰ monaſterijs ꝙ nō fiat aliqͣ ꝓfeſſio niſi ꝙin ſuo īgreſſu ꝓmittit ſuo p̄lato obedientiā īier manus. ℟. ẜm Dir. ꝙ nō dicitur exp̄ſſus. extra de ſta. mo. cum admonaſterium. Idem Guil in ſpec. lꝫInno. dicat ꝯͣrium in. c. ꝯſuluit. ꝗ cle.vel vo. vbi dicit ꝙ ſi talis renūciat ꝓprie volūtati: ⁊ oīa ī volūtate abbatisꝯmittit: obediētia talis pro ꝓfeſſioneſufficeret. xij. q. i. non dicatis.27 ¶ Quid dicemꝰ de fratribꝰ minoribꝰ. ꝗbus regula ſua p̄cipit: vt dicantvolētibꝰ ingredi eoꝝ religionē: vt vendant oīa bona ſua ea ſtudeāt pauperibus erogare: ⁊ ꝑ ꝯn̄s renūciare ſeculoEt ſic oīo vt vitam mutēt: qd̓ vr̄ ꝯͣ. d.c. nō ſolū. Quidā dicunt ꝙ dicta ꝟbaregule nō ſunt ſic accipienda vt ex hisvolētes ingredi: cogant̉ vel inducant̉ad diſtributionē faciēdā. jͣ. annū al̓s locuꝫ haberent pene. d. c. nō ſolū. Sꝫ vteis on̄dat̉ ꝙ illud debēt agere ante ꝓieſſionē oīo ſi ꝑ pͥus ꝓprio motu nō fecerint. poſſet in aliter dici: ꝙ dictuꝫ. c.nō ſolū loquitur de eo ꝗ iaꝫ ingreſſuseſt religionē vt pꝫ ibi: nec cōſtitutū. jͣ.hmōi aliqͣtenus īpedire. nā poſtqͣꝫ ingreſſus eſt: nihil. jͣ. annū dꝫ fieri de p̄dictis. Secꝰ credo ante ingeſſuꝫ: vt talespoſſint induci ad diſtribuendū bonaſua ⁊ ordinare facta ſua. Et hoc intendit regula cū dicit. Dicāt eis vbū ſancti euāgelij. ꝙ vadant ⁊c. ⁊ poſtea debent īgredi religionē. Et ſic nulla ē ꝯͣrietas inter regulā ⁊ dictū. c. nō ſoluꝫ.18 ¶ An aūt in fine anni poſſint induciad cōdendum teſtamentū: ⁊ diſponēdum de factis ſuis ⁊ rebus. Credo ꝙſic. ſi bene inſpicitur men. d. c. nō ſolūq̄ mens ⁊ rō ceſſant in fine āni: cū gis512Ne ſi diſponat velle ꝑmanere in ordine minorum: illud idē eſt executurus.¶ Pone: aliꝗs nouiciꝰ ſtetit in mōa 29ſterio ꝑ ſex menſes: q̄ritur nūꝗd dicat̉cōpleuiſſe annū: vt ſic licite poſſit recipi ad ꝓfeſſionē. Et hec queſtio hꝫ dubitationē reſpectu mēdicātiū. nā ꝓfeſſus apud eos ante annū probatōis nōobligat̉ eoꝝ religiōi: ſed religioni ī genere. vt in. d. c. non ſoluꝫ. Et ſic oriturdubiuꝫ: nunꝗd talis profeſſus poſt annuꝫ ſit obligatus eoꝝ religiōi. ℟. bar.bri. vt refert Pano. in. c. ad apoſtolicāde regū. diſputauit ⁊ tenuit hoc ſufficere. ⁊ euꝫ ſeꝗtur gl. in regl̓a eū de reiur. in vi. Nā videt̉ ſatiſfactū iuri: exqͣſtetit ꝑ annū: lꝫ nō cōtinuū. ⁊ hāc opi.ſeꝗtur. Spe. in ti. de ſta. regū. Sꝫ Io.de lig. tꝫ ꝯͣrium: qm̄ intermiſſio tꝑisminuit aſperitatē regule. Nam certuꝫeſt grauius eē abſtinētia ducere ꝑ annum ꝯtinuū: qͣꝫ per annū interpollatum: ergo nō ꝑfecte expertus eſt illamregulā. Item iura que faciunt mentionem de cerio tꝑe debent ītelligi de tꝑecōtinuo: qꝛ regulariter omne tempusdꝫ eſſe cōtinuū: vt notat gl. ſuꝑ. ℟ica.de va. ⁊ tē. p̄ſ. Et hāc opi Panor. putat ꝟiorem. ⁊ eam tenet Bar. in. l. interdum. §. quotiēs. ff. de publi. ꝑ illuꝫ tex.Nam ẜuus dicitur ibi nouicius ꝗ nonſtetit in vrbe ꝑ annum continuuꝫ. Facit qd̓ no. in. l. vbi fideiuſſor. ff. de ſolū.vbi format̉ queſtio notabilis. Pone.Statuto cauetur ꝙ bānitus a. c. librissͣ. poſſit impune offendi: nūꝗd bānitꝰpro. l. libris reſpectu vnius debiti ⁊ ꝓalijs. l. reſpectu alterius debiti poſſitimpune offendi. ⁊ concluditur ibi ꝙnon: qꝛ exquo ſunt diuerſa debita nondebent coniungi ad faciendū vnū totum. Et ſic eſt ibi caſus in quo. l. ⁊. l. n̄faciūt. c. Ita videt̉ dicendū in materianoſtra. nam propter intermiſſionemtemporis diuerſificantur mores ⁊ opera hominum: vt in. l. ſi non ſortem. §.libertus. fi. de condi. indebi. Et hec. nōtabis qꝛ faciunt ad multa. Idem etiaꝫdicendum ſi talis nouicius nunqͣꝫ devv S