in infirmitate. qͣꝫ tꝑe ſanitatis: cū infirmus turbet̉ ꝓpter moleſtiā morbi. ar.bonū in. l. cū antiꝗtas. C. de teſta.16 ¶ An aūt reꝑiat̉ alius modus a p̄dictis per quē īducat̉ tacita ꝓfeſſio. ℟. dehoc videt̉ calus ꝙ ſic ī. c. vidua. de regula. Sed Panor. ibi hoc limitat dicens: ꝙ ad hoc vt per exercitiū aliquorum actuū ꝗs dicat̉ ꝓfiteri reꝗͥrunturplura. Primo ꝙ ſit nouitius .i. ꝙ ītrauerit monaſteriū aīo vt efficeret̉ religioſus. Scd̓o ꝙ ſciebat illū actū ꝑtinere ad ꝓfeſſos tatuꝫ. Nā data ignorātiaceſſat p̄ſumptio. Tertio ꝙ ſponte ſe ingeſſerit. Secꝰ ſi ꝑmetū. vt ī. c. i. qd̓ me.ca. Quarto ꝙ ꝑſeuerauerit poſtmodūtridus in eo ꝓpoſito. Et hoc videt̉ reꝗreͣ Io. an. ar. d. c. ad noſtrā: vbi dr̄ ꝙaſſumptio hītus ꝓfeſſoꝝ īducit ꝓfeſſionē cū ꝑſenerātia tridui: ergo idē eadeꝫrōne dicēdū in caſu nr̄o. Sed. d. An.dicit ꝙ in caſu. d. c. vidua. nō reꝗͥrit̉ ꝑſeuerātia tridui: qꝛ de eo nulla ſit mentio. Sꝫ ꝓcedit tex. qn̄ duo cōcurrunt̉:vꝫ aſſumptio hitus ꝓfeſſoꝝ: ⁊ exercitiū actꝰ cōueniētis ꝓfeſſis. vn̄ hec duoſil̓ iūcta ſufficiūt ꝑ ſe abſqꝫ ꝑſeuerātiatridui. Sꝫ dictū Io. an. ꝓcederet vbiconcurreret alterum tantum. Et iſteintellectus placet Panor.17 ¶ An āt deferēs habitū ꝓfeſſoꝝ ſi ꝓteſtet̉ ꝙ ob hoc nō intendit ꝓfiteri: valeat talis ꝓteſtatio. ℟. hoſt. dicit ꝙ hicinducitur p̄ſumptio iuris ⁊ de iure q̄non admittit ꝓbationem in ꝯͣriū. IdēArchi. ⁊ Io. mo. cū talis ꝓteſtatio ſitꝯͣria facto: ⁊ ſic non iuuat. Sed Ioā.an. vt refert Ge. in. c. i. de regula. li. vj.tꝫ ꝙ ꝓteſtatio iuuet ſi fiat ex iuſta cā.Idē. Io. de ligna. ⁊ opinio ꝯͣria ꝓceditvbi ꝓteſtatio eſſet facto ꝯͣria: ſed hic ēdeclaratoria. vt in. c. cū. M. de conſti.⁊ hoc credit Ge. veꝝ: qꝛ vbi factum ēmultipl̓r intelligibile: ⁊ agens ꝓteſtat̉ꝙ nō facit actū ad finē illius: Sed alterius iuuat. Nā iſtud recipere habitūpōt ītelligi dupliciter .ſ. ꝙ facit aīo ꝓfitendi. Scd̓o ꝙ remanet ex ꝓteſtatiōealo ꝓbandi. Idem tꝫ Panor. in. c. exꝑte de regula. Secus dicit Panor. inc. poſtulaſti. eo. ti. in aſſumptiōe habiius nouicioꝝ ꝓteſtationē non fore neceſſariā. vt in. c. ſtatuimus. de regula.⁊ ſic habes ꝯcluſiue ꝙ vbi hitꝰ ē idiſtictus nouicioꝝ ⁊ ꝓfeſſoruꝫ. proteſtatioinuat. Idem qn̄ habitus eſt indiſtinctiſſimus. Ubi aut habitus ē diſtinciꝰꝓteſtatio non eſt neceſſaria. ex quo inſertur ꝙ in ordine minoꝝ nouiciꝰ deferēs habitū nouicioꝝ vbi eſt diſtinctus ab habitu ꝓfeſſoꝝ ī ſciſſura ⁊ forma: puta in bauarola: quātocūqꝫ tꝑedetulerit: nūquā dr̄ exp̄ſſe vel tacite ꝓfeſſus. etiā ſi lapſo āno nullā ꝓteſtationē fecerit. ⁊ ſic libere ad ſeculum redire poſſet. Et ſatis nouicius talis videt̉ꝓteſtari deferēdo ꝓbationē. Ip̄a enimbauarola pro ipſo ꝓteſtat̉: ꝙ qͣꝫdiu illam portauerit: erit nouicius: ⁊ ſic nōobligatus religiōi. Poſtmodū ē eiſāaliud qd̓ impedit .ſ. diſtinctio habitusī ſciſſura: ⁊ vtrūqꝫ iſtoꝝ ꝑ ſe ſufficit adimpediendum profeſſionem.¶ Utꝝ ad validitatē ꝓfeſſionis tacite 18reqͥratur vt interueniat ꝑſona q̄ ip̄mrecipiat: an vero ipſe nouicius ꝑ ſe ſolum poſſit ꝓfiteri. Qō eſt pulchra ⁊ qͦtidiana. ℟. Ge. in. d. c. conſtitutionemdicit ꝙ tota difficultas huius dubij videtur ꝯſiſtere in hoc. An in ꝓfeſioneque obligat in genere reꝗͥratur ꝑſonaque poſſit incorporare in illam. Inno.⁊ Hoſt. vident̉ tenere ꝙ ſit. Sed Ge.videt̉ caſus in ꝯͣrium in. d. c. ꝯſtitutionem. qꝛ ſi recipit̉ habitus ꝓfeſſoꝝ in religione nō mendicātium. jͣ. annū ꝓbationis: iſta obligat in genere: vt ibi pꝫEt tn̄ nullus dubitat ꝙ iſte dans habitum iſti: nō pōt incorporare in religione diuerſa a ſua: Et. ſic videt̉ ꝙ dictumInno. ⁊ Hoſt. debeat reſtringi quando agitur de obligatione in ſpecie: ⁊tunc reꝗͥratur ꝑſona habens ptātemincorporandi. Si aūt fiat actus inducens obligationē in genere. ſufficit ꝙfiat in manibus alicuius habentis adminiſtrationem religioſam. ⁊ iſtud videtur ſenſiſſe Lap. abbas. ⁊ poſſet aſ-