porare religiōi. Sꝫ monaſteriū dādohitū nouicioꝝ n̄ intēdit iſtū reciꝑe adꝓfeſſionē: īmo vult exꝑiri prius eiusmores: ergo nō pōt dici iſtū feciſſe profeſſionē ēt tacitā ex illo ꝓpoſito: qꝛ cūiſta ꝓfeſſio ſit qͣſi ꝗdā ꝯͣctus: ⁊ hincinde oriat̉ reciproca obligatio: non pōtꝯſiſtere ex ꝑte vnius tm̄. l. in oībus. ff.de ac. ⁊ ob. Hinc ē ꝙ tex. i. dic̄. nō ſolū. ponit iſtū cāum de quo q̄rit̉ ſeꝑatūab eo: in quo ꝗs fecū ꝓfeſſionē exp̄ſſāvel tacitā. Et ꝑ hoc īfert̉ ꝙ iſte non ſitverus religioſus ex qͦ ꝓfeſſio ſua tacitevel exp̄ſſe n̄ fuit recepta a ſuꝑiore peccat tn̄ mortal̓r ſtādo in ſeculo: ⁊ nō intrādo reſigionē: ex quo hūit aīum perpetuo mutādi vitā. Rō ē: qꝛ ex tali propoſito vr̄ deo vouiſſe: nō tn̄ obligaturad intrādū eādē religionē: ſꝫ p̄t intrar̄ēt latiorē. hec pan. Sꝫ inuenio eūdemPan. in. c. liiteraturā. exͣ de voto ſingulariter limitātē hūc tex. conſulti. Ethoc ẜm theoricā ſancti Tho. qͣꝫ ēt ſeꝗtur Archi. in. c. ꝗ bona agūt. xvij. q. i.vꝫ ꝙ ad obligationē voti tria ſunt neceſſaria. vꝫ deliberatio: propoſitū ⁊ ꝓmiſſio. Et dicit pan. ꝙ hec theoricadeſtruit multas theoricas canōiſtaruꝫvel ſaltē oꝫ eas reſtringere. Nā Hoſt.in. d. c. litteraturā. ⁊ in. d. c. ꝯſulti. dixitꝙ ſiꝗs ꝓpoſito mutandi vitā ſuſcepithabitū religiōis: efficaciter ē obligatꝰquo ad deū: ꝑꝑ ꝓpoſitū mutādi vita.Nā ꝯͣriū pōt elici ex dictis beati Tho.vt nō ſufficiat ſolū ꝓpoſitū ēt p̄cedente deliberatiōe: niſi ſeqͣtur ꝓmiſſio ſaltē corde fcā. Et hoc multū plꝫ Pan.ibi. nā nō ſequit̉: propoſui firmiter inanimo aliꝗd deo dare: vel homini: ꝙob hoc ſim obligatꝰ ad dādū: ex quoilla rē nō ꝓmiſſi deo vl̓ hoī. Et h̓ dcābeati Tho. tꝫ refert Archi. in. d. c. quibona. Oꝫ ergo reſtringere iura que fitmāt ſuꝑ propoſito obligationē vt intelligātur de ꝓpoſito cū aī ꝓmiſſione.Etiā notabis ꝙ ſola ꝓmiſſio nō valetniſi p̄cedat deliberatio cū ꝓpoſito: ētreſpectu religiōis: lꝫ ꝯͣriū ſenſerit Io.an̄. i. d. c. dudū d̓ ꝯuer. ꝯiu. Et ad hoc310facit gl. ſingularis in. d. c. lr̄aturā. quevult ꝙ nemo ad aliꝗd ſe obligat: niſihēat aīum ſe obligadi. In voto enimdeus vulthoīem volūtariū: nec votuꝫobligat quē vltra cōſenſum: ſic iſte ꝙintrat religionem: ſi non hꝫ animumobligandi ie: abſurdum eſſet dicere ꝙeſſet obligatus.¶ Quot āt modis inducat̉ ꝓfeſſio tarcita. ℟. Panor. in. d. c. ad noſtrā. de regula. dicit ꝙ ꝓfeſſio tacita qn̄qꝫ inducitur ꝑ delationē habitꝰ indiſtincti: dūmodo portet̉ ꝑ annuꝫ. Et talis ꝓfeſſiotacita obligat illi religioni in ſpecie. vtn. d. cle. eos. Qn̄qꝫ ſit ꝓfeſſio tacita ꝑiuſceptionē hitus ꝓfeſſoꝝ q̄ induciturſꝗnqꝫ ꝯcurretibꝰ. Prio dꝫ eē diſtictusab hitu nouicioꝝ. Scd̓o ꝙ ſciēter fiathoc eſt ꝙ ſciat illū hītū ſolū cōpetereprofeſſis. Tertio ꝙ volūtariꝰ. Secūsſi inuitꝰ vl̓ ex metu. Quarto etas legitma .ſ. xiiij. annoꝝ. Quito ꝙ ꝑſeuerettriduo ī delatōe tal̓ hitꝰ ⁊ talis ꝓfeſſionō obligat illi r̄ligiōi in ſpē: ſꝫ in genere: qꝛ pōt trāſire ad aliā religionē ēt latiorē vt ꝓbat̉ in. d. c. cōſtitutionem.¶ Sed ſi q̄ratur: qͣre eccl̓ia dat iſtud 15triduū. ℟. Panor. in. d. c. ad noſtram.ꝙ hoc ideo eſt: qꝛ poſſet dubitari quoaīo fiat talis habitus ſuſceptio. Ideoiura voluerūt p̄figere terminū triū dierum. Sꝫ in ꝓfeſſiōe verbali nō reꝗͥrit̉ꝑſeuerātia tridui: quēadmodū nec inalijs votis. vt ꝓbat̉ in. d. c. ꝯſtitutioneꝫEt notat Pano. tibi. sͣ. ꝙ doc. excipiūtalios caſus in ꝗbus non reꝗritur perſeuerātia tridui ad inducēda ꝓfeſſionētacitā. Primus eſt ſi in infirmitate ꝗsrecipit habitū ꝓfeſſoꝝ. nā vr̄ deliberate habitum ſuſcepiſſe. allegant. c. ſicutnobis. de regula. Scd̓s caſus qn̄ pͥuoꝗs vouit itrarereligionē: ⁊ demū ītratrecipiēdo ī cōtinēti habitū ꝓfeſſoꝝ. nāvidet̉ deliberate feciſſe. Sed Panordubitat de vtroqꝫ caſu per. d. c. cōſtitutionē. vbi ponit̉ius nouū circa iſtā tacitam ꝓfeſſionē. Et ad hoc vt obliget requirunt̉ illa qn̄qꝫ de ꝗbus. sͣ. Et portiꝰputat Panor. reꝗri ꝑſeuerātiā triduvy 6
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten