hoc hēat ſpāliſſimū mādatū vt exprimat̉ ꝑſona cū dꝫ ꝯͣhi mr̄imoniū. vt inl. generali. de ri. nup. ⁊ in. c. fi. de ꝓculi. vi. Nec pōt aliū ſubſtituere. niſi ſit eiſpāliter cōmiſſum.ti ¶ Quid ſi aliꝗs ꝯſentit in abſitē ꝑ ꝟba de pn̄ti deīde mittit ꝓcuratore adeā: ⁊ an̄qͣꝫ illa ſil̓r ꝯſentiat ipſe diſſentit. ⁊ poſtea illa cōſentit credens eū inprio durare ꝯſenſu. ℟. aſten̄. li. viij. dicit ꝙ ſi ille ꝗ reuocauit mādatū: ⁊ reuocatio ꝑuenit ad ꝓcuratorem anteqͣꝫAla ꝯſentiat: nihil actū ē: ⁊ hoc ē claꝝSi ꝟo ꝑuenit poſtqͣꝫ illa iam ꝯſenẜat⁊ de hoc pōt fieri eccl̓ie fides: ſil̓r nontꝫ mr̄imolū: qꝛ ꝟe nec īterp̄tatiue ꝯcurrūt cōſenſus. Si tn̄ ꝯſtaret eccl̓ie demo ꝯſenſu viri: ⁊ de mādato ꝓcuratoris. ⁊ de cōſenſu mulieris ſubſecuto: ⁊nō ꝯſtaret de diſſenſu p̄uato: coget̉ virꝓpter ꝓbatiōis defectū ꝯſūmare mr̄imoniū: qꝛ eccl̓ia nō iudicat de occultis⁊ ſic ẜm. hoc diuerſimode diuerſa iura loquūtur de hͦ ⁊ aliqua loquūtur inpͥmo cāu aliqͣ in ſcd̓o. Si āt poſtqͣꝫ miſit ꝓcuratorē non ꝯſentit nec diſſenſit:trādēs forte ſcm̄ hmōi obliuiōi ꝑꝑ oceupationē vel aliā vr̄ ſimpl̓r ſtandumꝓ mr̄imonio tū ꝑꝑ eius fauorē: tū qꝛhꝫ obicē ꝯͣrie volūtatis. extra de re iu.duobꝰ ⁊ extra d̓ bap. maioris. Idē rai.12 ¶ Quid ſi eū ꝗ ꝯͣxit peniteat an̄qͣꝫabn̄s ꝯſentiat: reuocatio tn̄ ad ꝓcuratorē vel abn̄tem nō venit cū quo ꝯͣxitnūqͣꝫ tenebit ſcm̄ ꝓcuratoris. ℟. Aſtē.vbi. sͣ. ꝙ nō: qꝛ ibi deficit ꝯſenſus ī idētp̄s ꝯcurrēs ſine qͦ mr̄imoniū nō tꝫ. xxvij. q. ij. ſufficiat. ar āt ī ꝯͣriū ē exͣ de ꝓcu. in pn̄tia. Sed hoc eē credimꝰ ſpāle in mr̄imonio .i. ꝙ mr̄imoniū nō tꝫ:ēt. Si reuocatio non perueniat ad ꝓcuratorē. dūmō de diſſenſu ꝯtrahentisꝯſtet. Hec Inn. extra de ſpon iuuenis⁊ habetur extra de ꝓcu. c. fi. li. vi. vbidicitur ꝙ ſi ꝓcurator anteqͣꝫ ꝯtraxeritmatrimoniū a dn̄o fueritˡ reuocatusmatrimoiū poſtea contractū a ꝓcurarore non tenet lꝫ reuocationeꝫ huiuſ292Sꝫ ⁊ nō ē idoneꝰ ꝓcurator. niſi ſuper modi tā ꝓcurator qͣꝫ illa cū qͣ ꝯͣxit prorſus ignoret¶ Sꝫ cū nō ſufficit ꝯſentire niſi con­ 13ſenſus exprimat̉ ⁊ notificetur īter ꝯtrahētes qūo pōt eē mr̄imoniū iter abn̄tes ꝑ epl̓am vel nunciū donec ille adque mittit̉ epl̓a vel nunciꝰ renotificauerit ꝯſenſū ſuū abn̄ti. ℟: Aſten. ꝙ qn̄ille cui mittit̉ nūcius procuratorius renorificat ipſi nūcio ſuū ꝯſenſuꝫ idē eſtac ſi renotificaret mittēti. Quādo aūtlittera mittitur ꝑ nunciū ꝗ nihil ſcit defacto: ſꝫ nudū miniſteriū portādi litterā eſt ei ꝯmiſſuꝫ: tūc ſut ille vel illa cuimittitur huiuſmodi littera nulli notificat ꝯſenſū ſuū rodo. credit ꝙ quātūcūqꝫ ꝯſentiat nō eſt mr̄imoniū cōtractūſꝫ tūc demū cū nūcio notifiauit cōſenſuꝫ vel abn̄ti ꝗ litterā miſſit vel ēt alijar. xxxij. q. ij. honorātur. Et ſic habesex predictis ꝙ cōtrahitur mr̄imoniuꝫꝑ ꝓcuratorē: lꝫ adhuc nō venerit ad notitiam alteriꝰ .ſ. abn̄tis: ſtatim enim vtexpreſſe conſenſum ſuuꝫ ꝓcuratori velalij. eſt mr̄imoniū: qꝛ ibi ſubſtantialiamr̄imonūj .ſ. ꝯſenſus exp̄ſſus amboꝝ.¶ Quid ſi dominus nuncij vel pro­ 14curatoris iurauit non reuocare nunqui tenet reuocatio. ℟. Dir. li. i. ꝙ SicLicet ſit periuris.¶ Quot autem modis cōtrahantur 15ſponſalia. ℟. dir. ꝙ. viij. modis contrahuntur ſpōſalia de futuro. Primo nuda ⁊ ſimplici promiſſione vt cum virdicit mulieri. Ego accipiam te in meā⁊ econuerſo. extra eo. Si inter. Secūdo per fidei dationem ſeu iuramentiinterpoſitionem: quod idem eſt ſecundum Tho. Tertio ſub conditione. vtcum dicit vir accipiam te in vxoremſi patri meo placuerit. extra. de condi.ap. de illis. Quarto annuuli ſubarratione .xxvij. q. ij. ſiquis vxorem deſponſauerit. Quinto datione arrrarum vl̓pecunia: vel alijs rebus datis loco arrarum. C. de ſpon. l. arris. Sexto pernuncium vel procuratorem ⁊ de hocdictum eſt. Septimo per epiſtolam ſiue litteram. ff. e. l. fi. ⁊ de hoc dictuꝫ eſtt t 4