non dn̄t ꝯͣhi fine cōſenſu ep̄i ſi tqͣ ꝯtrahāt̉ tenēt. extra. de d̓ſpō īpu. c. de illisdūmō ſint maiores ſeptēnio. Aliā rōneꝫ aſſignat gl. in. d. c. vbi di. ꝙ iō ꝓhibentur ſponſalia inter iſtos. quia ſepe mutāt poſtea volūtaē vn̄ p̄terea oritur diſcordia īter ip̄os ⁊ diuertētes cōſanguineis cōpulant̉. vt deſpō. c. inuenis qd̓ eē nō pōt. d. c. ſpōſaꝫ. Et Pan.i. d. c. vbi. dic̄ ꝙ iſte ē cōis ītelletꝰ gl. ⁊doc. lꝫ ip̄e Pa. intelligat dictū tex. nōde ꝯiūctiōe verbali ſꝫ carnali: an aūt ꝯͣfaciētes peccent mortal̓r. ℟. Io. an̄ dicit ꝙ illa decre. loꝗtur de hōeſtate. SꝫPau. dicit ꝙ huic dicto obſtāt verbapoſita. in. c. decre. ibi diſtricte ꝓhibemus. Et ẜm Archi. in. c. interdixit. xxxij. di. in omni ꝓhibitiōe intelligitur p̄ceptio ⁊ econuerſo. Et iō hoc verbumꝓhibitiuū ponitur pro verbo preceptinō ẜm Hu. ⁊ Io. de ſan. d̓ hoc vide. sͣ.Ieiunium. §. i. ij. ⁊. iij. Nota tn̄ ẜm cōiter doc. in. d. c. de illis de de ſpō. īpu. ꝙꝯͣctis ſpōſalibus inter vnum puberem⁊ aliā impuberem. impubes cum peruenerit ad pubertateꝫ pōt ꝯͣdicere. pubes aūt qui cōſenſit nō poteſt vllo modo ꝯͣdicere. Scd̓o nota ꝙ ꝯtractis ſpōſalibus inter vnū puberem ⁊ aliā ipuberem. pubes nō pōt ꝯtradicere: īpubes aūt nō pōt ꝯtradicere anteqͣꝫ ꝑuenerit ad pubertatē: vbi aūt ad pubertatem peruenit pōt cōtradicere. Tertionota ꝙ ꝯtractis ſpōſalibus īter duosīpuberes ſi vnꝰ ꝑueniat ad pubertateꝫan̄ aliū nō pōt ꝯdicere niſi alio effecto pubere. Illo aūt effecto puber̄ ⁊ ſicvtroqꝫ ad pubertatē ꝑducto poteſt ꝙlibꝫ ex eis contradicere ēt altero īuitoHoc tꝫ gl. ī. d. c. de illis. idē. d. An. SꝫHoſti. Io. an. Pan. Car. ⁊. d. Io. an.tenēt ꝯͣriū dicētes: vno tm̄ ad pubertateꝫ p̄ueniente poterit ſtatiꝫ ꝯͣdicere: lꝫalius ſit īpubes. Naꝫ veꝝ eſt dicere iſtūcōſenſiſſe tꝑe quo erat īpubes: ⁊ ſic fragilis etatis. ⁊ nūc ꝯtradicere tꝑe aduenientis perfecti ſenſus: ergo ceſſat rōquare ꝯtradictio eius impedit. Nonenim debet īpediri cōtradictio ꝓpterfragilitateꝫ conſenſus qꝛ eſt iam effectus pubes: nō ēi qꝛ ſel̓ ꝯſenſit: qꝛ cōienſit tꝑe fragilis etatis ergo ceſſāte vtraqꝫ ratione prohibitionis ceſſabit prohibitio. c. generalit̓. xvi. q. i. Et fruſtraexpectat̉ euētus: cuiꝰ nullus ſeꝗtur effectus. c. cū ꝯtingat de off. dele. Et gl. in.d. c. de illis. in ver. mioris etatis mutauit ꝓpoſitū. ⁊ tꝫ ſupradictam opi .ſ. ꝙvnū tm̄ effecto pubere poſſit ꝯͣdicer̄: lꝫalius remāſit īpubes: nec huiꝰ pubertas ſit expectāda. Iſta tn̄ ſpōſalia ẜmgl. in. d. c. de illis. diſſoluētur iudicio eccleſie: niſi fortius viculū ſuꝑueniat: puta mr̄imoniū cū alia: vel votū ſolēne. ⁊tūc ipſo iure ſunt ſoluta.¶ Quid aūt ſi minor ſeptēnio fuit co7gnita a ſpōſo: nūꝗd erit mr̄imōiuꝫ cōſumatū. ℟. Io. de deo dicit ꝙ ſic. ſꝫ pa.in. d. c. ꝯtinebat̉. dicit ꝙ ſi puella fueritmior ſeptēnio ꝙ qͣꝫtūcūqꝫ fuerit cognita nō erit mr̄imoniū. qꝛ n̄ vr̄ hr̄e ꝯſenſuꝫ aptum ad diſcernendum quid ſitmatrimonium: niſi eſſet multum dolicapax ⁊ diſcreta.¶ An aūt hilis etate. puta. xiiij. annoꝝ 8in puero: vl̓. xu. in feīa. īpotēs tn̄ ad coeūdū valide ꝯͣhat mr̄imoniū. ℟. gl. inc. puberes. de de ſpon. īpu. dicit ꝙ hilisetate īpotēs tn̄ ad coeūdū valide nonꝯͣhit mr̄imoniū. ꝯͣriā opi. tenēt doc. ibicōiter. vt refert Pa. ibi reprobādo gl.Exquo .n. hꝫ etateꝫ legitimā ad ꝯͣhendū mr̄ioniū nec apꝑet de īpedim̄to ꝑpetuo tꝫ mr̄imoniū. Alias ſeq̄ret̉ ꝙ īpotēs ad coeūdū ꝑꝑ īfirmitate nō poſſet ꝯͣhe̓ mr̄imōiū. vn̄ iſte adoleſcēs dꝫexpectare vſqꝫ ad plenā pubertatemſ. xviij. ānoꝝ q̄ vocat̉ plena pubertasEt ſi adueniēte tali etate nō pōt genere ⁊ mulier iſtaret pro diſolutiōe: poſſꝫfieri diſſolutō. qꝛ tūc p̄ſumeret̉ eē īpedimētū ꝑpetuū. Et hec opi. doc. vr̄ eꝗor¶ Utꝝ furioſus poſſit ꝯͣhere. ℟. ſi nō 9hꝫ lucidū īteruallū ꝯͣhere non pōt: qꝛibi nō eſt ꝯſenſus: Idē dic de ebrio.¶ Nūꝗd aūt abn̄tes poſſint ꝑ ꝓcura 1otorē ꝯͣhere mr̄imonium. ℟. pn̄t. ſicutIſaac cū rebecca. xxxij. q. ij. §. cum di
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten