qua al̓s in ciuitate ſenaꝝ dicit ſe cōiuluiſſe. Statuto illiꝰ ciuitatꝭ cauet̉: ꝙvxore decedēte ſine filijs maritꝰ lucretur dimidiā ꝑtē dotꝭ. Cōtingit iuuenēꝯͣxiſſe mr̄imoniū ꝑ v̓ba de pn̄ti cū qͥdā puella ⁊ mr̄imōio n̄ ꝯſūmato puella deceſſit. q̄rebat̉ vtꝝ ſpōſus dēret lucrari dimidiā dotꝭ. Gulti dixerūt ꝙſic. fundātes ſe. qꝛ mr̄imoniū dr̄: ⁊ ꝯiuges appellāt̉ īterueniēte ꝯſenſu d̓ pn̄tinā ꝯſenſus facit mr̄imoniū. xxvij. q. ij.ſufficiat. Itē nō poſſunt tales dici ſpōſi cū reſiſtat ethimologia vocabuli. dicūtur enī ſpōſi qͣſi ꝓmiſſi a ſpōdeo. esSꝫ ea q̄ ꝯͣxit ꝑ ꝟba de pn̄ti nō p̄t diciꝓmiſſa: ⁊ ꝑ ꝯn̄s nō ꝯgrue. appellaturſpōſa. Sꝫ ī ꝯriuꝫ facit ſingulariter illetex. ex publico. nā cū appellatiōe mr̄imonij ⁊ ꝯiuguꝫ qͥſiqꝫ ītelligat̉ de mr̄imōio ꝯſūmato: ⁊ de his ꝗ mr̄imōiūꝯſumauerūt. ⁊ tale mrimoniū dr̄ magis firmū. gͦ in hac maͣ odioſa vbi ſpōſa ſine cā ꝑdit dimidiū dotis: dēmusītelligere ꝟba ī potiori ſignificato. ar.§. ſꝫ qͦtiēs iſti. de iure natū. Itē ex cōiviu loquēdi niſi ſpōſa ſit cognita. nonamittitⁱ nomē ſpōſe. ꝓ hͦ tex. ī. d c. expublico. ibi a viro deſpōſata. ad hͦ ētfacit: ꝙ vbi ī lege nō expͥmit̉ cā dēmꝰcām legis ꝯiecturari. ⁊ ad eiꝰ limitesreſtrige̓ ⁊ āpliare diſpoſitōꝫ legis: iuxta theoricā doc. in. l. n̄ dubiū. C. d̓ legi.Sꝫ cā deferēdi tale iucrū marito nonpoiuit eē alia qͣꝫ ꝑꝑ nimiū ſūptū quēmaritꝰ facitī ducēda vxorē ad domū:q̄ cā ceſſat in ſpōſa nōdū traducta addomū viri. ⁊ ꝑ ꝯn̄s dꝫ ceſſare diſpoſitio ſtatuti. Nā ſi luctū ꝯtinge̓t ꝑꝑ affectū ꝯiugalē. ſtatutū dediſſꝫ ꝯſimile luctū exori ꝑ mortē mariti. vn̄ ſi lucrūeſſet ꝑiter vtriqꝫ cōe. tūc bene crederēꝙ cōprehēderetur ſb̓ v̓bis ſtatuti ſpōtus ⁊ ſpōſa ꝑ ꝟ̓ba de pn̄ti. Et ſic ītelligerē. l. deo nobis. C. de ep̄i. ⁊ cle. Unūtn̄ ſemꝑ notabis ꝙ in materia largaappellatiōe mariti ⁊ vxoris veniūt ētſpōſi ꝑ v̓ba de futuro. vt ſingulariterꝓbat̉ in. l. nō ſine. C. de bo. qꝫ li. SedBar. in. l. nihil. ff. rerū amo. in termi-289nis qōnis ꝓpoſite tꝫ ꝯͣriū: dūmō mr̄imoniū fuerit ꝯͣctū ꝑ ꝟba de pn̄ti: ēt ſicū ea nō habitauerit. allegat ad hͦ. d. l.nihil idē vr̄ tene̓ bal. ī. l. deo nobis. C.de ep̄iſ. ⁊ cle. lꝫ ꝯͣriū teneat i. l. nō ſineC. de bo. qꝫ lib. Ci. āt in. l. vnica. C. derei vxo. act. vr̄ tene̓ opi. pa. ⁊ dic̄ ꝙ tale ſtatutū ē ferrarie. ⁊ hͦ ſcm̄ fuit ꝑꝑ expenſas quas facit maritus in vxore ⁊propter nuptias.Idē tꝫ Sali. in. l. cū inAdditio.te. C. de dona. an̄ nup.⁊ dicit ſe ita ꝯſuluiſſe vna cum multisapud florētiā. Sꝫ Ange. de are. inſti.de actio. §. fuerat. dicit ꝙ lꝫ opi. Sali.de mera ſubtilitate iur̄ ſit ꝟior tn̄ aliāꝑtē gl. ordi. in. l. ea q̄ la. ij. ff. ad muni.⁊ bar. ⁊ bal. ſaluaret ⁊ in pratica potiſſime ẜꝫ ꝙ ait rapha. i. d. l. nihil. Si iſmaritꝰ an̄ mortē vxoris ceperat ſuſtinere onera mr̄imonij in veſtibꝰ ⁊ alijsvt docet experiētia. Et qͣꝫuis iſta expenſa ⁊ dānū mariti nō ſit tantū qͣꝫtū eētlucrū dotis: tn̄ integrā medietatē dotꝭdꝫ lucrari ⁊ hēre. ar. l. creditor. §. ſi inter maritū. ff. māda. ꝗ ē bonus tex. ſic̄ecōtra poſſet ꝯtingere marito ꝙ dotꝭfructus vel ēt dimidia ꝓpͥetatis dotisnō ſufficerēt ad onera mr̄imōij incohādi ſiue iā incohati ⁊ copula carnaliꝯſūmati. ar. c. ſalubriter. de vſuris. Ettn̄ maritꝰ dꝫ ſuſtine̓ ītegra onera mr̄imonij. l. ꝓ oneribꝰ. C. de iure do. igitur⁊c. Un̄ hͦ pēdet a fortuna: igit̉ vr̄ maritus emiſſe iſtū cāum ſiue aliū. l. in vēditiōe ⁊. l. fi. ff. de actio. emp. Si āt onra aliqͣ vel parua attēta qͣꝫtitate dotiotā maritꝰ nō ſuſtinuerat: ⁊ tūc eēt magis dubiū an deberet lucrari ꝑtē dotꝭex ſtatuto: qm̄ rō mētalis ſtatuti dr̄ eēvt maritꝰ lucret̉ ꝑtē dotꝭ in recōpēſationē onerū matrimonij. l. dotis fructꝰff. d̓ iur̄ do. Sꝫ ſi paſſus nō fuit oneravt dcm̄ eſt igit̉ ⁊c. ꝓ hͦ fac̄ gl. noͣbil̓ inl. diuiſiōe. ff. ſo. ma. in ꝯͣriū poſſꝫ adduci: qꝛ nō ē verū ꝙ dictū lucruꝫ ꝓprievideat̉ dari in recōpēſationē onerumqm̄ mulier lucrat̉ donationē ꝑꝑ nuptias marito p̄decedēte: vt in aucͣ. de eqͣ.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten