indeditū abutit̉ re ſacra: qꝛ eſſētia ſacramēti ibi cōſiſtit. Sed ꝗ cognoſcitvxorē ſuā ſine indebito abutit̉ re nonſacra .i. muliere: qꝛ eſſentia ſacramentitraſijt vnde nō adeo peccat. Et eſt ar.ꝙ ſi iudex pena pecuniaria punit melefactores: dūtn̄ eēt al̓s pūiturꝰ lꝫ qͥratpecuniā nihil cogitans d̓ actu ⁊ de iuſticia dū tn̄ n̄ ſit facturꝰ in iuſte: non ēveniale. nā ſi p̄poneret exp̄ſſe vl̓ explicite pecuniā: nō eēt excuiatꝰ a mortali⁊ no. hoc ꝓ iſtis dominis tꝑalibꝰ ꝗ puniūt pecunial̓r delicta ſuoꝝ ſb̓ditorūnā ſi hoc faciūt pͥncipalier ꝑꝑ cupidi.tatē al̓s nō facturi nec punituri per p̄dicta peccant mortaliter.8 ¶ An aūt ꝯͣhēs mr̄imoniū ī peccaiomortali peccet mortal̓r. ℟. Pe. d̓ pal.in. iiij. dicit ꝙ ſic. dalo ēt ꝙ eēt ꝯtritus⁊ ſic ẜꝫ eū reqͥrit̉ vltra ꝯtritiōeꝫ ēt confeſſio. alijs tn̄ vr̄ ꝯͣriū qd̓ eſt cōiuſ.9 ¶ Que ſūt bōa mr̄imonij. ℟. ſūt pͥncipal̓r tria .ſ. fides: ꝓles: ⁊ ſacr̄m. ī fid̓attēdit̉ ne cū alio: vel alia ꝯmiſceat̉.In ꝓle vt amāter ſuſcipial̓: ⁊ religioſeeducet̉. In ſacr̄o. vt mr̄imoniū n̄ ſeꝑetur ⁊ p̄dicta tria adeo ſunt ſb̓ſtātialiaꝯiugio ꝙ ꝯditio ꝯͣ aliqd̓ iſtoꝝ appoſita viciat ꝯͣctū mr̄imonij extra de ꝯdi.appo. c. fi. ⁊ ibi Pa. pōit regulā ī māmrimōij: ꝙ oīs ꝯditio appoſita ꝯͣ ſubſtātiā mr̄imōij viciat mr̄imoniū: ⁊ n̄viciat̉. ⁊ pōit exēplū de eo qd̓ accidit īfacto. Quidā hn̄s ſuſpitionē de in cōtinētia fuiura mulieris ꝯͣxit ſecū cumcōditiōe: ꝙ ſi ꝯmitteret adulteriū liceret ſibi recedere a mr̄imonio ⁊ aliamducere. certe n̄ eſt ibi mr̄imonium.10 ¶ Utꝝ intētio n̄ ẜuādi fidē viciet mr̄imoniū: nō hn̄s ꝓpoſitū ẜuādi ſꝫ adulterādi. nihilominꝰ tꝫ mr̄imōiū: dūtn̄hoc nō deducat̉ in pactū. Si āt deducat̉ in pactū vt ꝙ liceat adulterari: velꝙ ꝓſtituat vxorē n̄ ꝯͣhil̓ mr̄imoniuꝫc. fi. de condi. ap.u ¶ Utꝝ intētō n̄ exigēdi debitū vicietmr̄imoniū. ℟. Pa. in. c. cōmiſſū. extraeo. ꝙ n̄ dūmō hoc ꝓpoſitū n̄ deducat̉in pactū expreſſum. Et ſic intellige. d.c. fi. Et ex hoc innuitur ꝙ inter beataꝫꝟ. ⁊ ioſeph fuit verū mr̄imoniū: licetbeata. ꝟ. animo in copulā nō cōſenſerit. Et hͦ facit ad. q. qͦnidianā. nā multihn̄tes filios ex cōcubinis. ⁊ amore ꝓlis legitimā de inducūtur in articulomori cū oīno deſperēt de ſalute ⁊ demorte ſint ſecuri ad ꝯͣhendū cum illismr̄imoniū: nūꝗd īter eos ſit veꝝ mr̄imoniū cū nō videat̉ ꝯſenſus in copulam. Et certe ꝑ p̄dcā vr̄ dicēdū ꝙ ſic.¶ Utrū intētio nō hn̄di ꝓlē excludat̉irmr̄imoniū. ℟. ẜm pe. firmaintētio ꝓlēeuitādi excludit mr̄imoniū. Dico maxime ſi deducat̉ in pactū: ſꝫ tn̄ intentio nō edueandi prolē nō excludit.¶ Que ē dr̄ia iter mr̄imonium legiti13mū ⁊ ratū. ℟. ẜm Rai. mr̄imoniū legitimū ⁊ nō ratū ē. qd̓ legali tantū inſtitutiōe vel ꝓuincie moribꝰ īter infideles ꝯͣhit̉. qd̓ ideo dr̄ nō ratū: qꝛ ſinefide tantū. Ratū ꝟo ⁊ nō legitimū eſtqd̓ iter fideles ⁊ legitimas ꝑſonas: ſꝫſine legitima ſolēnitate ꝯͣhit̉. Quoddā ꝟo ē legitimū ⁊ ratū: qd̓ inter fideles ⁊ legitimas ꝑſonas ⁊ cum legitima ſolēmitate ꝯͣhitur.¶ Utrū ꝯcubitus ſit de ītegritate ma 14trimonij. ℟. ẜm Ri. in. iiij. ꝙ mr̄imoniū dupl̓r pōt ꝯſiderari. Aut qͣꝫtū adeius ꝑfectionē pͥmā: q̄ ē ꝑfectio eēntialis: ⁊ nc̄ carnalis copula nō ē de eiusītegritate: qꝛ ſine ea ē mr̄imoniū ratuꝫAut qͣꝫtū ad eiꝰ ꝑfectionē ſcd̓aꝫ q̄ ē ꝑfectio aliqͦ mō accn̄talis: ⁊ ſic copulacarnal̓ ē de eiꝰ ītegritate: ꝑ illā .n. efficitur mr̄imoniū ꝯſūmatū. Sicut dr̄ ꝙulimiſitpuer ꝑ eius deductionē ad qͣꝫtitatē perfectā: efficit̉ vir ꝯſumatus: ꝗ tn̄ puerexn̄s totā hꝫ ſuāꝑfectionē in eē pͥmo:q̄ reſpicit hoīs eſſentiam.¶ An aūt appellatione viri ⁊ vxoris 15veniāt ſpōſi ꝗ ſolū ꝯͣxerūt mr̄imoniuꝫꝑ v̓ba de pn̄ti abſqꝫ carnali copula. ℟.Pan. in. c. ex publico. de ꝯuerſione cōiu. ꝑ tex. illū dicit ꝙ appellatiōe viri ⁊vxoris intelligit̉ de his ꝗ mr̄imoniuꝫꝯſumauerūt: nō aūt de his ꝗ ſolū ꝯͣxerūt ꝑ ꝟ̓ba de pn̄ti. Qd̓ facit ad. q. in
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten