tat auc̄. hoc amplia. C. de fideicō. dicēsꝙ filius iſtitutus nō īplens volūtatemdefuncti ī relictis ad n̄ pias cās. ſolumpriuat̉ ſucceſſiōe defuncti nō debito iure nature ſꝫ ſi relicia. Sūt ad pias cāspriuatur ēt debito iure nature ⁊ lꝫ glin fi. nō videatur hāc opionē firmarecā tn̄ ſeꝗtur. Ho. fatet̉ tn̄ ꝙ ſi filiū ꝑeniteret eccleſia poſſet. Sibi facere aliquā elemoſynam. ſed Pa. dubitat dehoc qꝛ iura loquūtur de relictis ī teſtamēto. ſꝫ portio debita filio debetur ētextra omne teſtm̄. eſt eniꝫ quaſi debitū nature vnde iura ſolū voluerūt excludere a cōomodo habito ꝑ defūciuꝫqꝛ exquo noluit onus. Non dꝫ hr̄e honorē ſeu emolumentū que rō ceſſat indebito iure nature. qꝛ iſta portio debetur ſine aliquo onere vt. l. quoniam inprioribus. C. de inoffi. teſta. Iteꝫ negare nō poſſumus qn res ſit dubia. Et indubijs benignioreꝫ ꝑtem ſeꝗ debemꝰ.vt in regula odia. de reg. iu. in. vi.z2 ¶ Circa tn̄ predicia diuerſarum terrarū varia eſt ꝯſuetudo q̄ ſi ratiōabilis ſit ⁊ p̄ſcripta ẜuari dꝫ.Eproſus. Lepra ſuꝑ veniens nō diſoluit matrimoniū. Nec mr̄imonūeffectum. Sponſalia tn̄ de futuro diiſoluūtur per ſuꝑueniētiā lepre ad inſtātiā ſani. ⁊ idem dic in qualibet aliaenormitate ſuꝑueniēte qꝛ in obligatione generali ꝯͣhendo. Matrimoniumſub intelligitur niſi quicquaꝫ turpe ſuperueniat. vt. c. quēadmodum. de iureiur. Hec habentur extra de ꝯtu. ſepro.c. l. ⁊. c. litteras. ⁊ lꝫ tex. in. d. c. litteras.dicat. ꝯſumatum. tn̄ ẜm Hoſti. ⁊ Panor. dꝫ intelligi .i. ꝯͣctum. dixi ſupra ꝙnō diſoluitur mr̄imonij effectꝰ: qꝛ maritus tenetur vxori egrotanti ẜuitia neceſſaria īpendere.i ¶ Utꝝ autē vxor teneatur cohabitare cum viro vel ecōtra vir cū muliereleproſa. ℟. ẜm glo. in. d. c. i. ꝙ nō in eadeꝫ domo vel lecto. ſꝫ bn̄ tenetur ei debitū reddere vt in. c. ij. e. ti. vbi dr̄ ꝙ fiviꝝ ſiue vxorē leproſuꝫ fieri ꝯtigerit: ⁊infirmus a ſano carnale debitū exigatxignͣali p̄cepto apl̓i. ꝙ exigitur eſt ſoluēdū cui p̄cepto nulla ī hoc caſu exceptōiuenitur. ⁊ gl. in. ꝟ. exceptio dicit ⁊ iōnos ex ꝯſenſu nr̄o exciꝑe nō debemus⁊ Ri. in. iiij. di. xxxij. ar. iiij. q. ij. redditrōnē. qꝛ in reddēdo debitū n̄ ſic eſt ꝑiculū de ifectiōe ſicuti cōmanēdo aſſidue: qꝛ actꝰ ille cito trāſit. ⁊ qꝛ extali cōcubitu ꝓles genita īfectiōeꝫ lepre vt iupluribꝰ nō euadit. maxīe viro exn̄te leproſo iꝑe ꝯcubitꝰ. in̄ magi pōderādūeſt ꝯtinuū fornicatiōis ꝑiculū qͣꝫ ꝓlisīfectio maxīe cū meliꝰ ſit ꝓli eē leproſaꝫ qͣꝫ ſi nūqꝫ exiuiſſet ī eē. Un̄ magioeēt ꝯͣ bonū ꝓlis ſi leproſi nūqꝫ gnārētqͣꝫ ſi ꝓles nūqͣꝫ naſceret̉ ex eis. non ſicaūt pōt dici de mēſtruata. qꝛ ⁊ ſi nonꝯcipiat tꝑe illo. ꝯcipere tn̄ p̄t alio tꝑe.¶ Quid ſi ſanus ꝑꝑ honorē non pōt 2reddere debitū. ℟. pa. i. d. c. ij. dicit ꝙ ſieccl̓ie ꝯſtaret nō ꝯpelleret eū qꝛ. nō dꝫcōpelli ad ipoſſibile. Sꝫ ex qͦ eccl̓ie nōcōſtat de īpoſſibilitate excōicabit ſanūad reddēdū debitū. Et qͦ ad eccl̓iaꝫ militātē hēbit̉ ꝓ excōicato. n̄ aūt quo addeū ar. c. lr̄as d̓ reſti. ip̄o. ⁊. c. iꝗſitōi d̓ſen. ex. Et ꝑ hͦ ſentiūt doc. ⁊ bn̄ ẜꝫ pa.ꝙ ſanꝰ p̄ciſe p̄t ꝯpelli ad reddēdū debilū leproſe. Et no. illud v̓bū. p̄ciſe. ⁊cōcordat cū tex. d. c. ij. ibi. nulla ī hocexceptio īuenitur. Et iō ꝑ p̄dcā vr̄ ꝙ ſanus nullā exceptōeꝫ īueīre pōt ad nonreddēdū debitū puta ſi diceret ſine ſuaꝟiſil̓i īfectiōe nō poſſe reddere debitūqꝛ h̓ all̓atio ē fruſtratoria ẜꝫ Ri. qꝛ illeactꝰ cito trāſit. ⁊ poſſet ī pͦ caſu ſobrie⁊ pānis cooꝑtū reddere debitū. Sꝫ poſito ⁊ n̄ ꝯceſſo ꝙ ſine ſua ꝟiſil̓i īfectōenō poſſit reddere debitū ꝗd fiēdū ī hͦcau dicēdū ꝙ iſte in hoc cau debitumreddere nō tenet̉: qꝛ nullus tenet̉ reddere debitū vbi eſt ꝑiculū ꝟiſil̓e de vltīata infirmitate. Et facit ꝙ dicet̉ in. §. ſe.Si tn̄ eccl̓ie nō ꝯſtaret de tali ꝑiculo⁊ eū excōicaret qͦ ad eccl̓ia militātē eēsexcōicatꝰ vt dictū eſt ſupra.¶ Quid ſi maritꝰ ē ethicꝰ vl̓ alia egr̄ 31tudine detētꝰ ita vt ſine ꝑſone ꝑiculonō poſſit reddere debitū nōꝗd mulicra
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten