re iudi. refert Lau. tenere ꝙ nō. ⁊ dicit ꝙ filij audita ꝯdēnatiōe pr̄is. ſifurtiꝫ capiūt ſuā ltiam. nō tenētur ſaltē īforo aīe ad reſtitutiōeꝫ faciēdā prīcipiqꝛ pn̄t tenere de iure nature que ꝑ iuspoſituū nō p̄t tolli. ꝓ hoc de teſti rainūcius. qꝛ pr̄ nō pōt pͥuare filiū ltia niſi ī caſu īgratitudinis. C. de inoffi. teſt.qm̄ ī pͥoribꝰ facit auc. de here. ⁊ fal. §.ſi ꝗs aūt nō iplens. vbi dr̄ ꝙ ēt ꝑꝑ reatū īobediētē. nō pōt pͥuari filiꝰ ltia Sꝫzen. tꝫ ꝯͣriū. qꝛ ꝑ ꝯͣctu pōt tolli ltīa. debet̉ .n. d̓ducto ere aliēo. vt. l. papinianꝰ§. iiij. ff. de inof. teſta. Sꝫ in delictis qͣſiꝯͣhimꝰ. qꝛ ꝑ qͣſi ꝯͣctū ꝗs ſe obligat adpenā. ff. de iure fi. l. iꝑatores. Io. de li.dicit opi. zen. eē veriorē. qꝛ ltīa eſt quota bonoꝝ quā habebat pr̄ tꝑe mortisnihil aūt hꝫ. qn̄ ſūt ꝯfiſcata ff. de īterdic. ⁊ rele. l. iij. ⁊ ꝓ iſta opi. fac̄ qd̓ no.bar. in auc. ſi qua mulier. C. de ſa. ſan.ec. vbi dicit ꝙ portio ſtīa filio debita n̄debet̉ niſi poſt mortē nāleꝫ. vt. l. i. §. ſiīpuberi. ff. de col. bo vbi. bar. dic̄ ꝙ ille§. facit ad. q. Filiꝰ eſt ꝯdēnatꝰ ꝓ maleficio an pr̄ dē̄at ſoluere ꝯdēnatōꝫ vſqꝫad ltiam q̄ filio debet̉ in bonis eius ⁊dicit ꝙ vr̄ tex. ibi. ꝙ nō qꝛ in vita pr̄isnō dꝫ ltīa ſperari nec eiꝰ ſpes eſt viuopr̄e vt in. d. §. ſi īpuberi ⁊ plus cōcludit bar. in. l. fi. ff. d̓ li. agno. vbi dicit ꝙfilius nullū ius hꝫ in debito bonoruꝫſubſidio viuēte pr̄e. ⁊ dicit ꝙ de hocvr̄ caſus in. d. l. fi. qꝛ pr̄onus nullū iushꝫ in bōis liberti. ⁊ ꝓ h̓. l. ij. ff. ſi a pa.ꝗs fue. ma. ⁊ qd̓ dictū eſt ꝑ Bar. ꝙ legitia nō debetur filio niſi poſt morteꝫnāleꝫ intellige vel per mortē ſibi equiualēteꝫ. puta per morteꝫ ciuileꝫ. vt puꝑ ingreſſum religionis. ⁊ hoc qn̄ iſtamors ciuilis. que introducitur ꝑ īgreſſuꝫ monaſterij. hꝫ oīo quo ad bona eūdem effectū quē haberet mors naturalis. vtputa ſi ingrediatur religioneꝫ fratrū minoruꝫ. vt notat idem Bar. in. d.auc. ſi qua mulier ꝓ hoc facit. c. cumſimus. de regula.20 ¶ An autē cōſuetudo vl̓ ſtatuto poſſit tollere legitimā debitā filio Ci. in. l270ſancimꝰ. C. de nup. ⁊ Di. in regula indultū. ⁊ Bar. in. l. titio. §. fi. ff. de ꝯdi. ⁊demon. tenēt ꝙ pōt in totū tolli. Mouentur qꝛ iſta portio eſt de iure ciuiſiqꝛ oliꝫ nō erat ergo pōt tolli per ius ciuile. Statutū aūt eſt pars iuris ciuilisvt eſt verū vt quidaꝫ dicūt. ꝙ iſta portio ſuccedit loco alimētoꝝ. que debenturde iure naturali. qꝛ ſi hoc eſſet verūſequeretur ꝙ mr̄ nō teneret̉ aliꝗd dimittere filio ⁊ fortiꝰ nec auia. cum pr̄teneat̉ alere filios. l. ſiꝗs a liberis. ff. deli. Agno. itē pater tenetur maritare filias ⁊ nō mater. l. fi. C. de dotis ꝓmiſ.Itē pone ꝙ. filius ſit induſtrioſus. itaꝙ pōt ſibi querere alimenta quo caſupater non tenetur alere filium. d. l. ſiꝗs ſequeretur ergo ꝙ pater vel maternō teneret̉ aliꝗd dimittere filio qꝛ cefſat cā alimētorū. ⁊ ſic cōcludunt iſti ꝙde rigore iuris ꝯſuetudo vel ſtatutumpoſſit tollere legitimā. Et ſic fortiꝰ volebit ſtatutum vt Filia dote cōtenta nōſuccedat cuꝫ fratribus ſuis Pa. aūt ind. c. rainutius. dicit. Se credere ꝙ vbifilius nō haberet aliquid vnde viueretnō valeret ſtatutū in totū abſorbens.mouet̉. nā de iure ciuili ſpurio nihil debetur vt in auc̄. ex ꝯplexu. C. de incet.nup. ⁊ tn̄ ius canonicū ſequendo equitatem naturaleꝫ diſponit vt ſpurio debeatur alimēto. vt in. c. cū haberet. deeo ꝗ du. in ma. ergo fortius hoc diciendum in legitimis: vt ſi ius ciuile vultexcludere poſſit ius canonicū illū rigore tolere ⁊ temperare. Sꝫ vbi filiꝰ haberet aliter vnde viueret ꝓcederet opinio contraria .ſ. vt valeat ſtatutū vel cōſuetudo in totuꝫ abſorbens legitimaꝫqꝛ ceſſat equitas naturalis qꝛ tunc lꝫpr̄i ſicut ⁊ ꝗlibꝫ diſpōere. Dere ꝓpria.¶ Aueriturde. q. quottidiana. nācōi 21ter teſtatores dicūt ī teſtamētis ſuis ꝙſi filij eoꝝ non exequentur eorum volūtates ꝙ eos exheredant ac etiaꝫ eospriuāt legitima debita iure nature. Anaūt nō exequendo eoꝝ volūtates maxime ad pias cās. incurram dictas penas. Glo. in. c. ſi heredes. de teſta. limio6 3
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten