officij. vbi legatū ep̄o ſimpl̓r factum n̄minuit portionē ſibi debitā ex relictisſactis eccleſiis lꝫ Pan. ibi dicat ꝙ teſtator nō ē debitor ep̄i: nec neceſſariꝰ necvolūtariꝰ qꝛ portio debet̉ epiſcopo: nōa teſtatore ſed ab eccl̓iis ꝗbꝰ factū ē relictū. vn̄ ſi ieſtator aliꝗd reliquid ſimpliciter ep̄o nō pōt dici ꝙ relinqueritanimo compenſandi cū debito. cū ipſenō ſit debitor ep̄i. Oportet ergo ꝙ apponat modū in legato ſi vult cōpenſationē fieri vt ep̄opꝰ ſit ꝯtentꝰ illa portiōe. ⁊ hͦ vult ſigularit̉. d. c. officij ꝙ nō.17 ¶ Utrū minor prodigus vel furioſus ītrans religionem poſſit legare vel teſtari: vel aliter de bonis ſuis diſponere:etiam ſine aucto:itate curatoris. ℟. panor. in. c. preſentia. de probatione dicitſecundum cōmuniter doc. ꝙ ſic dūmodo tempore diſpoſitionis ⁊ ingreſſusnon ſit furioſus. Et hoc aperte ſentitIohanes andreas ibi quia: ī iſtis ſpiritualibus non curamꝰ de patria vel curatoris auctoritate. vt in. c. ſi amrum d̓iudi. li. vi.18 ¶ Sed dubitatur de filiofa. Ci. in auc̄.ingreſſi. C. d̓ ſacroſan. eccle. dicit quodde bonis caſtrenſibus vel quaſi: non ēdubiū nec de profectit ijs quia illa ſūtpatris. Gubium ergo remaner in bōisaduentitijs. Panor. ſbi putat ꝙ de bonis aduenientibus in greſſo. ꝙ illa indiſtincte aquiruntur monaſterio. Tūcqꝛ amplius nō ē filius inpoteſtate patris ⁊ ſic nō aꝗritur vſu fructus patri.Tū qꝛ clerici ⁊ ꝑſone religioſe ſūt preuilegiati ſuꝑ bōis aduēticijs ita vt plenā habeant ipſoruꝫ adminiſtrationemita qd̓ eſt laicis aduentitium: clericis reputatur caſtrenſe vel quaſi. Et hac ratione forte idem dici poteſt de bonisacquiſitis prius: vt ſtatim per ingreſſūguadeant illo pͥuilegiū. de hoc vide. .sͣ.Clericꝰ. iiij: §. fi.19 ¶ Quid autem de legatis q̄ fiūt mēdicantibus maxime minoribꝰ. puta Fratres minores non poſſunt habere annos redditꝰ per cle. exiuij. §. cumqꝫ annui redditus de verbo. ſig. Quidā indirecte relinquunt hoſpitalibus aut collegis terrarū cū onere ꝙ oī āno dent duas petias panni. vl̓ hmōi fratribus mōtis. An fratres minores poſſint reciper̄℟. pa. in. d. c. in p̄ſentia. ⁊ in. c. nimis ꝑua de ex. p̄. dicit ꝙ talis legata nō valetqꝛ eſſent habere quādā ꝓprietatem. Ettot poſſent eſſe ānui redditꝰ ꝙ n̄ oportet eos mēdicare quod eſſet contra eoꝝregulam. Predicatores tn̄ non ſūt̉ ī capaties ex eoꝝ regula ſꝫ ex ꝯſtitutiōibꝰ.¶ Quid autem de anniueſarijs perpe ſotuis. an liceat mendicātibꝰ reciꝑe. ℟. ẜꝫPe. de palu. in epl̓a ad magiſtrū ordinis ꝙ ſicutionē ꝯtra ordinē īmode ordie r̄ciꝑe qͦttidianas elimoſynas ita ētaniuerſaria ꝑpetua nec hoc ē hr̄e redditus in recipiendo gratis ⁊ in petēdoextra iudiciū nec in hͦ eſt neceſſaria diſpenſatio ſicut nec ī quotidie mēdicando. ſꝫ repetere ea in tuditio tanqͣꝫ redditus ſibi debitos non licet abſqꝫ diſpenſatione que diſpenſatio fieri non debetnec illud diſſimulari niſi ex cauſa neceſſitatis puta ī locis vbi ita refugit caritas ꝙ fratres ſeminantes ſpiritualianō poſſūt aliter metere tꝑalia. hec Pe.⁊ idem videtur dicendum īmo fortiꝰde ceteriſ elimoſynis ānualibus quasprincipes aliquando ordinant dari fratribus de gabella ⁊ alijs ītroitibꝰ. Naꝫtalia ſunt pure elimoſyne. Naꝫ ipſe cōcedens ad palcitum poteſt reuocare talem dationē cum ſponte det: ⁊ non exaliqua obligatione ad illos non obſtāte ꝙ illi qui ſunt ſuper illis gabellis teneantur ex debito dare fratribus ratione ordinationis dn̄i Addit ēt ip̄e Pe.de palu. ꝙ de ānuis cēſibꝰ ac ēt d̓ redditibꝰ fratrū ad vitā nō lꝫ exigere eaabſqꝫ diſpenſatiōe q̄ fieri nō dꝫ vt dictū ē niſiʳ ꝑꝑ neceſſitatē ſed oblata licetrecipere. Idem Archi .ſ. Et per prediota pat̓et ꝙ ſi quis legaret fratribus minoribus ꝑ rouentus aliquorum locorūaut redditus alicuius poſſeſionis velcertum quid annuum non lꝫ dictis fra