e Pa. in. c. ex ꝑte. de obẜ. ie. dat exemplū a ſil̓i de nō volēte ieiunare in quadrageſima cui nō iniungit̉ vt ieiunetalio tꝑe. vt in. c. i. d̓ obẜ. ie. itē ſi teneorp̄ſtare oꝑas certo tꝑe ⁊ īpedior: nō ſuꝫobligatꝰ ī alio tꝑe vt eſt tex. in. l. ſi nonſorteꝫ. §. libertꝰ. ff. de ꝯdi. Ind̓ ⁊ ſi mihi relinꝗt̉ vſufructꝰ biēnij futuri. ſi impedior nō poſſū petere vſufructū alteriꝰ biēnij. qꝛ nō eſt idē vſufructꝰ vt ī. l.ſi viufructꝰ mihi ī biēniū. ff. d̓ viufr. le.z ¶ An aūt ille ꝗ tenet̉ ad offin̄ teneat̉dicere antiph̓as ⁊ rn̄ſoria. vel ſufficataudire. Dic ꝙ antiph̓as ꝗlibet teneturdicere qꝛ cātant̉ vl̓r ab oībus fratribꝰSecus ꝟo de rn̄ſorijs q̄ cātant̉ vt plurimū a cantoribus dūtaxat.¶ Quid in cl̓ico ꝗ diu dimiſit officiūſine cā legitima ⁊ ꝯfitet̉. an̄ ꝯfeſſor debeat dare penitentiā ꝙ iteret totuꝫ officiū omiſſū. an mutare poſſit pnīamdic ẜm Inn. ꝙ mulare poteſt.10 ¶ An aūt clericus nō dicens officiuꝫſine cauſa ratiōabili teneatur reſtituere fructus. ℟. ꝙ nō vide diffuſe. sͣ. clericus. iiij. §. xxiij.u ¶ An aūt offm̄ Beate vir. ſit in precepto. Io. de lig. in. d. cle. i. dicit ꝙ hic iure nō ꝓbat̉. tn̄ cōis ꝯſuetudo ē vt ꝯputetur īter horas canonicas. Et hoc veriſſimū putat pa. Nā ordo antiquꝰ eſtab eccl̓ia traditꝰ vt ēt publice dicaturin eccl̓ia certis tꝑibꝰ qd̓ nō eēt ſi noneēt in precepto. Nā multa ꝑ traditionēantiquoruꝫ patrū ſūt in precepto quenon reperiūtur ſcripta. xi. di. eccleſiaſticaruꝫ. ⁊ extra. eo. cū marthe.k ¶ Quid ſi cl̓icus ſit p̄bendatꝰ in duabus eccl̓ijs: cuiꝰ offm̄ dicet. ℟. ẜꝫ Tho.in quolꝫ ſufficit ꝗdeꝫ ꝙ ſemel offm̄ dicat ẜꝫ ꝯſuetudinē alicuiꝰ eccl̓iaꝝ īꝗbꝰhꝫ p̄bēdā. ⁊ vr̄ ꝙ dēat dicer̄ offī illiꝰcccl̓ie in qͣ maiorē hꝫ gradū qͣꝫuis forte in alia pinguiorē obtineat p̄bendā.i3 ¶ Clericus de iure diuīo tenetur Adſeptē horas canōicas: ſꝫ nō ſūt de iurediuino quo ad determīatōeꝫ. vn̄ offm̄ſeu deteriatio ⁊ diſtīctio officij ē de iure poſitiuo. ſed ſepties laudare deū eſt211de iure diuino. ex quo īfert pa. ꝙ papelicite pōt diſpēſare circa mutatiōeꝫ oſficij. ſꝫ nō pōt diſpēſare cl̓icꝰ nō teneatur dicere aliqd̓ offm̄. lꝫ Lan. ⁊ Io. deli. in. d. cle. i. al̓r ſenſerint. Quarū horarū tres ſub nocturno ofſō ꝯprehēdunt̉ſ. matutinū. prīa: ⁊ ꝯplectoriū. Alie ꝟoqͣttuor hore dn̄r officiū diurnum.¶ Utrū liceat dicere matutinas de 14ſero. ℟. ẜꝫ Tho. in quolibꝫ ſiꝗs diceretmatutinas ꝑꝑ neceſſitateꝫ honeſtaruꝫoccupationū nō malefaceret. nā ⁊ hocēt ī ſolēnibus eccleſijs fieri ſolet. ſi aūthoc faceret vt ꝗetius ſōno ⁊ voluptativacaret: nō eſt abſqꝫ pcō. non tn̄ vr̄ deſe mortale: qn̄cūqꝫ tarde ꝗs dicat offm̄dūmō nō trāieat dies ꝗ quātū ad hocvr̄ terminari circa mediā noctē. Nonenī iſtud p̄ceptū de horis dicendis refert̉ ad tp̄s ẜꝫ Archi. f. in ſum. tn̄ vt hatur ī. d. cle. i. ibi horis debitis hoc ē ẜꝫpau. qn̄ hora officij rn̄det.¶ Que āt ſit hora dicēdi matutinas. 15℟. diuerſaꝝ eccl̓iarū diuerſa ꝯſuetudoẜuat̉ tn̄ ſi ꝓprie dicamꝰ matutinū ē qͣrta ſeu vltīa vigilia noctis vſqꝫ ad tresꝑtes noctis vſqꝫ ad auroraꝫ.¶ An. āt ī pͥncipio officij dēat dici pr̄ 1lnr̄. dic ẜꝫ Lu. ro. ī ſuis ſingularibꝰ ꝙdꝫ dici ī fine ⁊ nō an̄. qꝛ hoc nullo iurecauetur ⁊ debeat dici in fine eſt tex. ī. c.id ſemꝑ placuit. de ꝯſe. di. v.¶ An aūt liceat de māe oēs horas ſil̓ 17dicere car. i. d. cle. i. dicit ꝙ itinerantes⁊ prelati occupati pn̄t oēs horas ſiml̓dicere. ſicut faciūt cardinales. ⁊ eſt melius p̄uenire qͣꝫ p̄uenirit maxīe qꝛ prima pars dei eſt aptior ⁊ deuortior adorandū: qͣꝫ ſuprema.¶ An aūt veſpere debeāt dici an̄ prā 1ddiū tꝑe qͣdrageſimali. Archi .f. dicit ꝙveſꝑe debeat dici tꝑe qͣdrageſimali anpradiū: canon inſinuat de ꝯſe. di. i. ſolēt. Sꝫ ille tex. vr̄ loꝗ de offō eccl̓iaruꝫiō ſiꝗs pͥuatiꝫ veſꝑas dicat poſt comeſtionē ī qͣdrageſima nō ꝯdēnaret demortali. qꝛ nō reperio ſcriptuꝫ. Nullitn̄ ꝯſulere hoc agere qꝛ vr̄ eſſe de cōimore timoratoꝝ nō pridere an̄ veſpeoo 3