liū fragilitati humane cōpatiēdo: quaſi dicat p̄cipimus vt vnuiꝗſqꝫ dicat horas ſuas: attētioneꝫ āt ⁊ deuotiōꝫ in pͥcepto nō ponimꝰ: ſꝫ gr̄e dei ẜꝫ ꝙ ipiaꝫdare voluerit duximꝰ reliquēdū. ⁊ hūcintellectū teneas. qꝛ begnior ē vt qꝛ n̄dꝫ eccl̓ia alicui laqͥum īponere .xxvij.q. i. de viduis. hec arc. fl. ⁊ hen. boych.Idē Pe. de pal̓. dicēs ꝙ euagatio q̄ ēpreter intētionē: ⁊ ꝑꝑ occupationē p̄cedētē liciiā pecm̄ n e. Secus ſi ꝑꝑ illicitam. Sed ſi euagationē aduerteret ⁊ſolū ẜꝫ actō exteriorem: licet ſit temeraria ⁊ grauis: forte nō tn̄ mortale. niſi ꝓpter ꝯtēptū. Et iō licet dicēdo officiū cogitet aliud. nō videtur trāſgreſior p̄cepti ex natura facti. ſi aūt euagatio mētis ſit ex hoc ꝙ aliquis ſciēter ſeoccupat in actu exteriori ꝗ nō ſecū patitur attētiōem. vt exercitiū manuale:tūc vr̄ eē culpa mortalis. ⁊ directe ꝯͣceptū. d. c. dolētes. Sꝫ ſi dicens offmaliqͦ verba p̄termittit: nō oꝫ ꝙ ꝑꝑ hoca capite r̄ſumat diſturbādo offin. imoēt ſi dicēdo ī choro cū alijs: ex aliqͣ neceſſitate p̄termiſit pſalmū vel lectiōꝫvel aliꝗd huiuſmōi: ⁊ n̄ aliter p̄t omītiū ſupplere. niſi ſubtrahēdo vocē ablutorio chori meliꝰ eſt pertrāſire qͣꝫ offiiciuꝫ chori diminuere. At ſi his ꝗ tenet̉ ad horas ex iduſtria: vel negligentīa ſola omittat: mortaliter peccat. d.c. dolētes. ⁊ ẜm eūdē Ul .n. ſūt tot peccata: quot ſūt hore omiſſe: qꝛ totū officium vnius diei eſt totū vnuꝫ integratū ex ſuis ꝑtibus. ⁊ iō p̄cepto vno precipit̉: ⁊ trāſgreſſor n̄ trāſgreditur niſivnū p̄ceptū. ⁊ hoc tāto amplius qͣꝫtoplures partes eius omittit: quotiēs ātrecordatur de officio dicendo ⁊ ꝓpcnit nō dicere: totiens mortal̓r peccat4 ¶ Utrum ſcolaris qui tenetur ad horas canonicas: dimutens eas dicerevna die propter ſtudium: ⁊ lectioneex propoſito ⁊ ſpe dicendi in alio diepeccet mortaliter. ℟. ẜm Hen. de gan.ſi dimittat hͦ abiqꝫ alioltīo īpedimētopeccat mortaliter. ſed qō nr̄a q̄rit vtꝝſtudiū poſſit eē ita liīum impedimēiūomittendi horas: ſicut grauis infirmetas. ⁊ ita dicēdum ꝙ ſi clericus hꝫ talē neceſſitatē ſtudij. ꝙ dicendo horasīminer̄t crimē ⁊ ſcādalū mortale cuipōt occurrere dimittendo horas: neciſtā neceſſitatē potuit pͥuidere rōnabiconiectura: nec ꝑ cōſequēs preueniretūc nō pectat omittendo horas: qꝛ lꝫdimittere ſit de ſe peccatū: tn̄ proptermaius malū euitan̄. amittit rōnē peccati. Plus .n. tenet̉ occurrere ſcādaload qd̓ tenetur ex diuino precepto. qͣꝫdicere horas ad quas tenetur ex precepto eccleſie: vnde in hoc poteſt eccleſia diſpenſare: non in primoº: immopeccat dicendo horas: ⁊ nō occurrendo illi ſcandalo. Si autē non ſit talisneceſſitas ſed pōt dimitti lectio ⁊ ſtudiuꝫ ſine tali diſcrimine vel ſcandolomoriali. aut potuit p̄uidere ex rōabilipmt decōiectura qd̓ vētuꝝ erat. ⁊ p̄uenire dicēdo horas. tunc omittendo peccaretmortaliter. hoc Hen. Cā āt rōnabilisn Careēt ſi ppl̓s mouer̄t̉ ad arma vl̓ ſcādalū magnū: neutrū eſſet ꝗbus veriſil̓rpoſſet obuiari. poſſet ēt dici ꝙ cā rōnabilis omittendi eſſet: ſi talis cl̓icus eētſolennis p̄dicator vel lector. ⁊ ꝓptercāum inopinatū neceſſe eſſet omitterep̄dicationē vel lectionē ſi hēret dicereofficiū: tūc eniꝫ omittēdo offm̄ n̄ eſſetiudicādū de mortali: cū ꝓpoſito tn̄alia die ſatiſfaciēdi. Sil̓e hēs. j. c. Ieiuniū. de p̄dicatore ſolēni ꝗ omittit ieiuniū eccl̓ie ꝑꝑ p̄dicationē cū nō pōtfacere vtrūqꝫ: ⁊ non peccat. cū nō ſit intētio eccl̓ie ſtatuētis ieiunia ꝑ hoc īpedir̄ al̓s magis pias ⁊ neceſſarias cās.¶ An āt cl̓icus īfirmꝰ excuſet̉ ab onō 5℟. ẜꝫ Inn. ꝙ aut talis eſt infirmitas q̄multū noceret ſibi ꝑꝑ offm̄ dicēdū. ⁊tūc excuſāt̉ ſecus ſi n multū noceret. vtin febre quartana vel febricula.¶ An aūt cl̓icus infirmus nō valens 6dicere officiū ſaliē teneat̉ audire. dicꝙ hoc nullo iure cauetur.¶ An aūt nō valēs dicere ofſm̄ ꝑꝑ in 7firmitatē teneat̉ poſtmōuꝫ ceſſāteª ifirmitate Ad̓ reiumere. ℟. Inno. ꝙ non
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten