7 ¶ Quid fiꝗs ſuadet alicui ꝙ exponat ſe ꝑiculo ꝓ patria vel iure ſuo. ℟.ẜm Inno. nō ē irregularis: ēt ſi iſte.cui ꝯſultū eſt: moriatur. xxiij. q. iij. promēbris. ⁊. c. ſeq. ij. q. viij. c. igitur. ⁊. c.ſe. Sed ſi ſciret veriſil̓r eū morturum.irregularis fieret. Idem hoſtiē.2 ¶ Quid ſi ſuadet ꝙ indubitanter exponat ſe morti ꝓ xp̄o. vel. eccleſia. ℟.Inn. non ē irregularis. ēt ſi ſequaturmors: qꝛ xp̄s mortem ſubijt ꝓ nobisIdē hoſt. Et iſte caſus multuꝫ differtab imediate p̄cedēti. nā in iſto caſu lꝫhortari directe ad mortē. ī alio caſu n̄9 ¶ Quid de illo. ꝗ volenti fugere inimicos ꝑꝑ timorē mortis. ꝯſuluit ꝙ remaneret ⁊ ꝓcuraret pacē. ⁊ remaſit. ⁊occiſus ē. ℟. ẜm. ꝟ ꝟ. Si ille ꝗ ꝯſuluitꝑabuit ꝓbabilē cām credendi ꝙ illinō īmineret ꝑiculū. puta. qꝛ inimici illius adeo erat ꝯſanguinei. vel amiciꝙ merito potuit p̄ſumere ꝙ eos poſſet cohibere. nō ē irregularis. al̓s ſic.ro ¶ Quid ſi aliꝗs ꝯſuluit. vt infirmusvtat̉. vt citiꝰ moreret̉. ℟. ẜꝫ. ꝟꝟ. Si extali trāſuerſiōe citiꝰ morit̉ irregulariseſt ꝗ ꝯſuluit. ⁊ ꝗ fecit. nec p̄t ꝑ ep̄m difpēſari. lꝫ a peccato abſolui poſſit.u ¶ Quid de illo. ꝗ diſſuadet hōicidiūſed nihilominus aſſociat homicidaꝫ.vt eū ſi opꝫ defendat. ℟. ẜm Ho. homicida ē nec poterit ꝓmoueri. ⁊ ſic d̓fenſione cōmittitur homieldium.Omīcidium. iij .ſ. de caſuali. qd̓ ſitL p̄ter intētionē. Et ꝓ clara euidētiahuius māe ponētur tres regule. Prīāregula. Qui dat oꝑā rei licite ⁊ adhibet diligētiā qͣꝫ dꝫ. nō tn̄r de caſu formito inde ſecuto. nec de aliqͦ alio. hecregula ꝓbatur. ꝑ. c. lator. ⁊. c. dileciꝰ filius. ⁊. c. ex lr̄is. el. ij. ⁊. c. ſignificaſti. ell. ⁊. c. ioānes. ⁊. c. fi. extra. eo. Secundaregīa Qui dat oꝑaꝫ rei licite. ſi n̄ adhibei diligētiā qͣꝫ dꝫ. tn̄r de caſu ſequētꝰ. hec regula ꝓbat̉ per. c. p̄ſbyteꝝ. ⁊. c.ꝯtinebat. ẜꝫ vnū ītellectū. ⁊. c. ad audientiam exͣ eo. Tertia regula. Qui datoꝑaꝫ rei illicite. qͣꝫtucūqꝫ adꝑibeat diligētiā quā pōt. tenet̉ de oī caſu fortutſto. hec regl̓a ꝓbat̉ ꝑ. c. ſuſcepimꝰ. c. decetero. c. tua. ⁊. c. ſicut ex lr̄aꝝ: extra eo.Et ex p̄dictis regulis patebit deciſiomultaꝝ qōnuꝫ. Primo ꝗd de clericoqui rixā faciebat cū al o. ⁊ ab amicioſeu ꝯſanguineis eiꝰ ſuꝑuēniētibꝰ aliꝰfuit īterfectꝰ. nūꝗd talis clericꝰ ſit irregularis. ℟ſio pꝫ ex p̄dictis rl̓is. vi notabil̓r dicit Pan. in. c. petrꝰ. extra eo.Nā ſi iſte clericꝰ nō fuit in culpa exercēdo rixā. iūc factū alioꝝ nō ē ſibi imputādū. Et hoc ꝑ pͥmā regulā. Si aūtdictꝰ clericꝰ illicite faciebat rixā. tuncē irregulares ꝑ tertiā regulā Pan mn̄dicit ꝙ tale homicidiū īputat̉ clericovbi amici vel ꝯſanguinci eius interfeciſſent inimicū illiꝰ cierici. Secūs ſi ſuꝑueniſſent inimici illiꝰ cū quo clericꝰdiſceptabat. qꝛ tūc homicidiū ꝑ illosꝯmiſſū nō īputat̉ clerico: Rō diuerſitatis. qꝛ pͥmo caſu homicidiū ꝯmiſſūfuit intuitu clerici. Sed ſcd̓o cau commiſſū fuit ꝑꝑ inimicitiā. q̄ erat inter ilnis: ⁊ clos. Et hoc nō. qꝛ ſcm̄ amicorū ſibi imputat̉. ſeu ꝯſanguineoꝝ ad irregularitatē. ⁊ ꝓ hoc caueat ſibi clericꝰ a rixa.¶ Scd̓o q̄ro ꝗd de magr̄o ꝗ cū diici. 1pline ꝟberat diſcipulū. ꝗ ex ꝟberatione illa mortuꝰ ē. an̄ tal magr̄ ſit irregularis. Quidā dicūt ꝙ ſic. qn̄ ex illovulnere ē mortuꝰ. Ad hoc. d. c. p̄ſbyterū. Sꝫ ꝗbuſdā alijs vr̄. ꝙ ſi iſte adhibuit diligētiā d̓bitā. ⁊ nō exceſſit modū ī ꝑcutiēdo. nō vr̄ irregularis. ꝑ primā regulā. Nā hoc ē idubitatū. ꝙ magiſter. pr̄ ⁊ hmōi pn̄t ꝟberare ſibi ſubditos. vt dicit Aſten̄. li. j. ti. xxvi. ꝙ verberare aliquē nō lꝫ. niſi hn̄ti aliquamptātem ſuꝑ eū ꝗ ꝟberat̉. et qꝛ filiꝰ ſubdit̉ ptāti pr̄is. ⁊ vuꝰ ptāti dn̄i. iō licite iberare pōt pr̄ filiū. ⁊ dn̄s ẜuū cā correctōis. eodēmō magr̄ diſciplꝫ. vt qͦtidievidemꝰ. Si gͦ ibi dāt oꝑārei licite ꝟberādo. ⁊ adhibēt diligētiā qͣꝫ dn̄t. n̄ excedēdo mōuꝫ. ⁊ n̄ ꝑcuciēdo ī capite. lhōi locis ꝑiculoſis. vt fuit ī cāu. d. c. preſbyteꝝ ꝑ pͥmā regl̓aꝫ ꝙ tal̓ n̄ ē irregl̓aris. n̄ ob. c. ſiꝗs nō iratꝰ. xv. q. j. vbi textus loꝗt̉ d̓ illo a ꝑꝑ diſciplinē aliqueꝫ