⁊ no. ꝙ heres p̄t deducere ante oīa expenſas funeriſ ⁊ ēt al̓s neceſſarias qͣsfecit cā hr̄ditatis. vt ī teſtō ⁊ īuentario⁊ breuiter qn̄ debita totā hereditatemhauriū heres dꝫ eē īmunis a lucro ſicut ⁊ a grauamīe. C. d̓ iure deli. l. ſcimꝰinuentariū aūt dr̄ ſcriptura quā dꝫ heres incohare ẜꝫ leges infra. xxx. dies amorte teſtatoris vel poſtqͣꝫ ſcit heredēſe eſſe iſtitutū: ⁊ deſcribere ibi oēs resdefuncti ſub teſtibꝰ ⁊ dꝫ illā ꝑficere. jͣ.lx. vel. jͣ. ānū. ſi remote ſūt res. ⁊ tūc nōtnr creditoribꝰ vltra qd̓ īuentū fueritin hereditate. aliter ſi nō fecerit īuentariū. tenebitur īſolidū. d. l. ſcimus. Hocītellige in foro ꝯtentioſo. Sccꝰ in foroaīe. Iteꝫ nota ꝙ lꝫ obligatio teſtamenti trāſeat ad heredeꝫ nō tn̄ ꝑiculū ꝑiurij ⁊ hmōi: que nō pn̄t excedere ſinguſarem ꝑſonā ẜm Hoſt.14 ¶ Quid ſi plures ſint heredes. qūotenentur ad debita vel legata. ℟. regnlariter ꝗlibꝫ hr̄s tn̄r ꝓ hereditaria ꝑteC. de ac. here. l. ij. Excipiūtur. v. caſus.Primꝰ ſi aliꝗd ſit in obligatiōe faciēdi. vl̓ n̄ faciēdi tūc .n. ꝗlibꝫ tn̄r īſolidūff. de ꝟ. ob. l. ī executōibꝰ. vt ſi teſtōr ꝓmiſit ſe aliqd̓ opꝰ factuꝝ vl̓ ꝓmiſſit ꝑſe ⁊ heredeꝫ nō fieri: qͦminꝰ ꝑ fūdū ſuum ire liceat ꝗlibꝫ heredū ad hoc īſolidū obligat̉. Scd̓s ſi res q̄ dꝫ reſtitui inſolidū poſſideat̉ ab vno. d. l. ij. ⁊. ff. cōmo. l. ſꝫ mihi. §. heres. Tertiꝰ ī alimentis legatis. qꝛ ꝓ volūtate defūcti vel iudicis vel ab vno ī ſolidū. vl̓ a pl̓ibꝰ ꝓꝑtibꝰ deſignatis petūtur. ff. d̓ ali. le. iij.Quartꝰ ſi teſtōr ab vno heredū legauit creditori hereditario ꝯpēſandi aīotūc ille hr̄e onꝰ ſuſtinebit vſqꝫ ad qͣꝫtitatē legati. vꝫ vt hr̄s ſoluat ſibi ītegrūlegatū vl̓ creditor voluerit legatū. hr̄sſoluat ſibi de portiōe ſua tāta qͣꝫtitateꝫad quātā aſcendit legatū. ff. de le. ij. cūab vno. Quītus ī expēſa funeris vxoris q̄ nō tm̄ aſtrīgit hr̄des ꝓ hereditarijs portōibꝰ. ſꝫ ēt virū ꝓ portiōe q̄ ꝑuenit ad eū de dote vxoris vtputa ſi ꝑuenerūt ad eū cētū ⁊ ī hr̄ditate ſt̓ ducēta. ip̄e vir tn̄r ꝓ tertiā ⁊ hr̄des ꝓ dua29obus ꝑtibꝰ. vt ī. l. veluti. ff. d̓ re. ⁊ iū. fu.¶ Quid ſi heres eſt pupillus: nunꝗd 15poterit differri debitoꝝ ſolutio. p̄textupupillaris etatis. ℟. n. C. de acꝗ. here.l. ſub p̄textu. ⁊ ſi heredes vl̓ executoresnolūt ſoluere legata ad pias cās. ep̄s p̄miſſa monitōe ad hoc cogere dꝫ extrade teſt. tua. ⁊. c. ioānes. etiā ſi a teſtōreid cōtigerit interdici.¶ Heremita. an gaudeat priuilegio 16cl̓icali. vide. sͣ. abſolutio. ij. §. i.Ereticus: Quid ꝓprie faciat quē¶Chereticū. dic ꝙ duo .ſ. error in fide ⁊ ꝑtinacia. ⁊ hoc eſt qd̓ dicit. car. incle. i. de ſū. tri. ꝙ errās ꝑ ſimplicitatemnullo mō p̄t dici hereticꝰ. ⁊ ꝑ ꝯn̄s necexcōicatꝰ ꝑ v̓bū ꝑtinaciter poſituꝫ ind. cle. nā ꝗ ꝑ ſimplicitateꝫ errat nō ꝑtinaciter credit īmo talis poſſet mereri.Pone exēplū. vt qꝛ aliꝗs ſimplex audiens p̄dicatōeꝫ ſui ep̄i ꝗ p̄dicat aliꝗdꝯͣ fideꝫ. illd̓ credi aīo obediendi fideiꝑatꝰ tn̄ corrigi talis meretur qꝛ iudicaex ītentōe. ⁊ et ẜꝫ Inn. qꝛ hec n̄ ē fideseiꝰ ſꝫ ſua fides ē fides eccl̓ie. vult dicet̉ꝙ cū credat hoc qꝛ credit eccl̓iaꝫ ſic tenere īfert̉ ꝙ n̄ credit niſi eccl̓ia ſic teneat. potatiꝰ ergo credit ꝙ tꝫ eccl̓ia cū nōp̄ciſe in hereat. niſi ſub hac tacita ꝯditiōe. hoc tn̄ ītellige niſi erraret ī talibꝰin ꝗbus nullatenus ignorātia excuſatvt in his q̄ ſūt de iure naturali.¶ Quero nūꝗd dubius in fide ſeu nō 1credens firmiter ſit hereticꝰ. ℟. ẜꝫ lau.aliqn̄ ꝗs nō firmter credit ex īfirmitate animi. nō tn̄ ꝑtinaciter ī ſiſtit. tūc n̄eſt hereticꝰ. imo ſi recedit ab illa dubietate reſiſtēdo ei meret̉. ſi āt ꝑtinaciterīſiſtit eſt hereticꝰ vt ī. c. dubiꝰ de heretꝓ hoc eſt caſus ſingularis in. c. damnatꝰ. de iū. tri. vbi nō dānatur Ioachiꝫlꝫ dixerit etroneuꝫ qꝛ paratus fuit corrigi. ⁊ ſe ſubiecit determinatiōi eccl̓ie.⁊ ille tm̄ dr̄ ꝑtinaciter iherere hereſi. ꝙnō eſt ꝑatus corrigi ad mādatū ſuꝑioris. ⁊ ſic no. ꝙ ſola ꝑtinacia eſt que facit hominem hereticum. idem Cardina. licet large quilibet errās in fidepoſſit dici hereticus. ſed talis non eſtnn S