cū ſcd̓ꝫ. de here. li. vi. qꝛ aūt nō bn̄dixiⁱ⁊ ꝯͣriū tꝫ gl. i. §. ꝗbus ꝟbis. xxxvi. q. ij.aut ꝓcedit ſolū qn̄ tollit lucꝝ ꝑ legē d̓latū. ⁊ ita ꝓprie loꝗt̉. Sꝫ i cāu nr̄o ponit̉ pēa cū dos cēſeat̉ pr̄imoniū ml̓ie.ris. vt. l. iij. ff. d̓ mīo. ⁊ ſuccedit loco alimētoꝝ iuxta no. ī. c. cū hr̄et d̓ eo ꝗ duxin ma. Itē ltīa debet̉ iur̄ nae. lꝫ qͣꝫtitasſeu qͦtt ſit determīata ꝑ legē ciuilē addit tn̄ pa. ꝙ cāu qͦ filia pꝰ mortē pr̄ishr̄et ltīaꝫ ſibi d̓bitā: ſi ē ſufficiēs ad dotē ꝯſtituēdā luxta dignitatē ſuā nō p̄tage̓ ꝯͣ hr̄dē pr̄is ⁊ ꝯſtituēdā ſibi doteꝫqꝛ ceſſat hͦ cāu legis rō. ꝯpellit̉ .n. pr̄ addotādā filiā vt īueniat cui nube̓ poſſitvt no. bar. ī. d. l. obligamur. q̄ rō ceſſatmortuo pr̄e cū ꝯpetat ſibi ius ad ltīaꝫ⁊ p̄t dotē ſibi ꝯſtitue̓. ceſſat .n. remediūextraordīariū. exqͦ ꝯperit ſibi ordīariuꝫnec dꝫ hr̄e ex bōis pr̄nis doteꝫ ⁊ liīaꝫvt ī aucͣ. ex teſtō ⁊. l. filie. C. de colla. hecpa. ſꝫ dubiū orit̉: ꝗd ſi filia n̄ nupſit pꝰxxv. ānū ſꝫ luxuriatur an pr̄ eo cāu porſit eā exheredare. vr̄ dicendū ꝙ n̄ ꝑ argumentū a ꝯͣrio ſenſu dicti auc̄. vt cū d̓appel. §. cās. vbi tex. fac̄ mētionē qn̄ luxuriatur an̄ .xxv. annū ergo ſecꝰ ſi poſtmaxie cū iſta ꝯſtitutio ſit penalis. ergonō extendēda. ideꝫ puto dicendū eadērōne ſi an̄ xxv. ānū nupſit. ſꝫ indigno.Secꝰ tn̄ forte eēt dicēdū ẜꝫ iura antiqͣꝓut recitat. d. alex. de imo. ī ꝯſi. īcipiente. Redāptoris nr̄i ⁊c. pͥncipalis dubitatio vbi dicit ꝙ ſi filia ꝯxit cū infamivel turpi ꝑſona vel īdigna ꝯͣ pr̄is volūtateꝫ: ita ꝙ ꝑꝑ hͦ pr̄eꝫ vl̓ eiꝰ famā offenderet vn̄ tūc erat iuſta cā exheredatiōis. vt. l. iij. §. ſi emancipatꝰ. ff. de bo.poſ. ꝯͣ ta. Si tn̄ nupſit īdigno. pr̄ nō tenetur eā dotare: poterit tn̄ filia hoc cāupoſt mortē pr̄is peter̄ ltīaꝫ exqͦ qꝛ nupſit īdigno. pr̄ nō p̄t eā exheredare. Rōaūt qͣre ſi filia nubendo digno ꝓmiſitdotē. pr̄ teneatur eā dotare. eſt ẜꝫ bar.in. d. l. obligamur. qꝛ lꝫ pr̄ nō ꝯſenſeritin tali ꝓmiſſiōe tn̄ filia ꝑ hāc ꝓmiſſionē releuat pr̄eꝫ a debito dotādi. ⁊ iō tāqͣꝫ in re pr̄is ꝟtatur iſta ꝓmiſſio. tenebitur pat̓ de ī rē ꝟſo ꝑ tex. ī ſil̓i ī. l. ⁊ iō§. fi. ⁊. l. filiꝰ. ff. de in reꝫ verſo. Finis¶ Uſqꝫ ad qͦtū gradū durat ſucceſſio 10in hr̄ditate. ℟. n̄ termīatur. ī. iiij. graduſicut qͦ ad īpedim̄tū mr̄imonij: ſꝫ durat viqꝫ ad decimū. xxxv. q. v. ad ſedeꝫ.Qd̓ tn̄ ẜꝫ aliqͦs dr̄ de decio. eo ꝙ vix.eſt ꝙ memoria vltra extēdatur. ⁊ ſic d̓vlteriori. ⁊ vſqꝫ ī ifinitū qͦuſqꝫ memoria de cognatōe hr̄i poſſit p̄t intelligi.qꝛ. d. c. ad ſedē. qͦ ad ſucceſſiōes nō facit aliquā gradus determinatiōeꝫ.¶ Utꝝ heredes teneātur ad d̓bita de 12functi. dic ẜꝫ canones ⁊ ꝯſcīaꝫ heres ſiue filiꝰ ſiue extraneꝰ tn̄r ad oīa debitaſiue fuerint ex ꝯͣcta vel quaſi: ſiue maleficio: vel q̄ſi: ⁊ ſiue res ꝑuenerit ad heredeꝫ: ſiue n̄: ⁊ ſiue lis fuerit ꝯteſtata: ſine nō. Et hoc tenent Inno. La. Io. ⁊Rai. ⁊ hͦ ītelligo ſi hr̄ditas ſufficiat: qꝛſi nō ſnfficeret ī iudicio aīe n̄ tenereturēt ſi n̄ feciſſet ī uētariū. ſic tn̄ ꝙ debitatn̄r ſoluere ſine dimintōe. d̓ legatis ꝟoſi tot ſt̄ ꝙ n̄ remāeat ei ltia pōt detrahere ſuā legitimā: ⁊ iteꝝ qͣrta ẜm quotdam ſit fuit heres inſtitutus de hoc vide. jͣ. Legitima. §. xx.¶ Quis ordo āt ſit tenēdus ī ſoluēdo tꝫcreditoribꝰ aut legatarijs. ℟. ẜꝫ Ray.ſi creditores ⁊ legatatij ſimul veniāt.prīo eſt ſatiſfactū creditoribꝰ. ſꝫ ſi veniant ſeꝑatiꝫ liberat̉ hr̄s ſoluendo ꝑ illūordinē quo venerūt: dutū nihil faciatin dolo: ⁊ creditores poſtmōuꝫ venientes nō dn̄t inꝗetare heredeꝫ: niſi remēſerit ei de hereditate. ſꝫ hn̄t ius ſuū ſaluum ꝯͣ legatarios. Si tn̄ heres ſcit velcredit vl̓ dubitat ꝙ hr̄ditas nō extēdotur vltra debita. ſiue fuerint ex ꝯͣctu ſiue ex maleficio vel qͣſi nihil dꝫ dare legatarijs donec ſatiſfecerit creditoribꝰ⁊ idem modus tenendus ē in ſatiſfaciendo pͥus creditoribꝰ prioribꝰ ⁊ in iur̄potioribus. Et ſi hr̄s hūc ordinē mutauerit primo .ſ. ſoluēdo legatarijs vel iecūdarijs creditoribꝰ priuſqͣꝫ potioribꝰnō ab ſoluitur īforo ꝯſcīe. niſi hoc faciat ignoranter. reputans .ſ. hereditateꝫad oīa ſoluenda iufficere vel neſcienshūc eē potioreꝫ creditoreꝫ ẜꝫ vl. ⁊ ho
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten